Οι φακίδες μου κι εγώ

Οι φακίδες μου κι εγώ

Οι φακίδες μου κι εγώ έχουμε μια σχέση αγάπης και μίσους. Το μίσος σίγουρα το καταλαβαίνουν όσοι έχουν φακίδες και ίσως όσοι δεν έχουν. Την αγάπη την καταλαβαίνουν μόνο όσοι έχουν συμφιλιωθεί με το γεγονός ότι έχουν φακίδες. Εγώ ζω πλέον συμφιλιωμένη με τις φακίδες μου. Βέβαια η σχέση μας δεν υπήρξε πάντα στρωμένη με…

Details
Εγώ είμαι η θεία σου

Εγώ είμαι η θεία σου

Γεια σου μικρούλη! Καλώς ήρθες στον κόσμο μας. Όμορφος άσχημος…δεν ξέρω, αυτός είναι πάντως. Καλύτερα όμως να συστηθούμε πρώτα. Εγώ είμαι η αδερφή της μαμάς σου, η θεία σου δηλαδή. Τώρα αν εσύ θέλεις να με φωνάζεις με το όνομά μου επειδή είμαι πολύ cool άτομο, είναι ok. Δε θα παρεξηγηθώ. Τι έλεγα; Α, ναι!…

Details
ευτυχία

Πού πήγε η ευτυχία ρε γαμώτο;

Ο άνθρωπος που εξαρτά την ευτυχία του από τον εαυτό του και όχι από τους άλλους, έχει υιοθετήσει τον καλύτερο τρόπο για μια ευτυχισμένη ζωή. Είναι ένας άνθρωπος σώφρων, ένας άνθρωπος με σιδερένιο χαρακτήρα και σοφία. Πλάτωνας Μου συμβαίνει το εξής τώρα τελευταία. Ξυπνάω το πρωί, βγάζω στα γρήγορα το πρόγραμμα της ημέρας, αντιλαμβάνομαι για…

Details
Γυναίκα σε δωδεκάποντα

Τα δωδεκάποντα παπούτσια

Ισότητα πάνω σε δωδεκάποντα Σήμερα θα σας μιλήσω για τη Σούλα. Η Σούλα είναι μια γυναίκα αγνώστων λοιπών στοιχείων. Θέλω να πω, δε γνωρίζω πού γεννήθηκε, πώς μεγάλωσε, αν έχει σπουδάσει, αν την έχουν αγαπήσει ή την έχουν μισήσει. Το μόνο που ξέρω είναι ότι τη συνάντησα πριν από τέσσερα χρόνια μια νύχτα καλοκαιριού στο…

Details
Γυναίκα αγρότη γράφει

Γυναίκα αγρότη γράφει

Γυναίκα αγρότη γράφει Σήμερα θα σου τα πω “χωριάτικα”. Γεννήθηκα και μεγάλωσα στην πόλη. Στη φτωχομάνα Θεσσαλονίκη. Όχι στην Αθήνα. Η μόνη εμπειρία που είχα από επαρχία ήταν οι εκδρομές και οι βόλτες στην εξοχή και στα πάμπολα γραφικά χωριά της Ελλάδας. Ωστόσο γνώριζα τη δουλειά του αγρότη καλά και εκ των έσω. Άλλωστε έβλεπα…

Details
#1view_52weeks

Μια φωτογραφία κάθε εβδομάδα

Μια φωτογραφία κάθε εβδομάδα Αυτή η ιδέα μου άρεσε πάρα πολύ. Την ανακάλυψη την έκανε η Τρελοτουρίστρια του αγαπημένου μου crazytourists blogging, η οποία φυσικά και με παρέσυρε σε αυτό το φωτογραφικό project. Γιατί μπορεί γνώσεις φωτογραφίας να μην έχω, αλλά οφείλω να ομολογήσω πως μια αδυναμία στο αντικείμενο την τρέφω. Η σκέψη είναι απλή.…

Details

Στο μυαλό του Mini Me

Στο μυαλό του Mini Me Το μπαλκόνι μας βλέπει σε βουνό. Ακριβώς απέναντι μας, αλλά αρκετά μακριά μας υπάρχει ένα κόκκινο φως που ανάβει κάθε βράδυ. Για να είμαι ειλικρινής δεν έχω ιδέα τι είναι, ποια είναι η χρήση του. Ο Mini Me συχνά μας ζητάει να τον πάρουμε αγκαλιά για να δει το κόκκινο…

Details
Κάθε μέρα και μια Πρωτοχρονιά

Κάθε μέρα και μια Πρωτοχρονιά

Κάθε μέρα και μια Πρωτοχρονιά Κυριακή πρωί. Το σκηνικό άκρως χειμωνιάτικο. Κρύο, συννεφιά και μια πρωινή βροχούλα να στολίζει την ατμόσφαιρα, την ακόμα φωτισμένη από τα γιορτινά λαμπιόνια που κανείς δεν έχει ξυπνήσει για να σβήσει ακόμα. Στην κούπα μου αχνίζει το τσάι που αποφάσισα να πίνω πιο συχνά ως μια από τις πολλές υποσχέσεις…

Details

Και το όνομα αυτού Εμμανουήλ

Και το όνομα αυτού Εμμανουήλ! Εμμανουήλ όπως ο παππούς. Για εμάς ο Μάνος μας. Μάνος όπως ο Λοΐζος και ο Κατράκης που είναι οι αγαπημένοι του μπαμπά και της μαμάς. Το Μανούλι μου το μικρό. Η ψυχούλα μου η μικρή κι ευαίσθητη που μου μαθαίνει κάθε μέρα τη ζωή από την αρχή, στιγμή στιγμή… Σήμερα…

Details
Σήμερα δεν έχουμε χούντα καλή μου

Σήμερα δεν έχουμε χούντα καλή μου

Σήμερα δεν έχουμε χούντα καλή μου Η επέτειος του Πολυτεχνείου πάντα με συγκινεί βαθιά. Από τα μικράτα μου, τότε που μαθήτρια στο σχολείο “έλεγα ποίημα” ή συμμετείχα στη διοργάνωση εκδηλώσεων. Θυμάμαι μαύρα χαρτόνια στα τζάμια της αίθουσας, θυμάμαι κεριά, θυμάμαι κόκκινα γαρύφαλλα και τον Δρόμο. Ο δρόμος είχε τη δική του ιστορία…και θυμάμαι την ψυχή…

Details