3 φράσεις που λέμε για καλό αλλά έχουν αντίθετο αποτέλεσμα

«Είμαι περήφανος για εσένα»

«Μπράβο! Τι καλό παιδί!»

«Τα χέρια δεν είναι για να χτυπάμε»

Γιατί οι ειδικοί λένε ότι αυτές οι φράσεις μπορεί να μην μας δώσουν τα αποτελέσματα που περιμένουμε; Μα για μισό λεπτό. Αυτές είναι «καλές» φράσεις. Τι στο καλό; Έχω μπερδευτεί!

Το todaysparent.com ανοίγει μια συζήτηση με αυτό το άρθρο που βρήκα αρκετά ενδιαφέρον.

Η Lele Diamond είναι αναπτυξιακός ψυχολόγος. Βοηθά γονείς και παιδιά να μάθουν πρακτικές για την υποστήριξη σχέσεων φροντίδας. Και ενώ η ίδια μελετά το τι πρέπει και τι δεν πρέπει να λένε οι ενήλικες στα παιδιά, πιάνει και τον εαυτό της να πει αυτό που «δεν πρέπει». Άρα δεν είναι κάτι που κάνουμε λάθος εμείς οι υπόλοιποι, αλλά μπορούμε να το δούμε από την άλλη οπτική και να το αλλάξουμε. Για να δούμε καλύτερα.



3 φράσεις που λέμε για καλό αλλά έχουν αντίθετο αποτέλεσμα

ΓΕΝΙΚΗ ΦΡΑΣΗ # 1: «Δεν το κάνουμε αυτό στην οικογένεια μας» ή «Τα μεγάλα παιδιά δεν το κάνουν αυτό»

Γιατί αποτυγχάνει: Μπορεί να έχεις χρησιμοποιήσει και εσύ, όπως και εγώ, τη φράση «Δεν το κάνουμε αυτό στην οικογένεια μας!», ως μια «καλή» φράση όπως νομίζαμε. Όμως για να το δούμε και από την άλλη μεριά. Όταν ένας γονιός λέει κάτι τέτοιο σε ένα παιδί, εκείνο αισθάνεται απομόνωση σε μια οικογένεια που όλοι γνωρίζουν ήδη πώς να είναι «καλοί». Και εκείνο είναι μάλλον το «μαύρο πρόβατο» που δεν ξέρει σωστή συμπεριφορά. Ότι δεν ανήκει στην οικογένεια. Αυτή η φράση μπορεί να προκαλέσει ντροπή και ανασφάλεια στο παιδί. Ομοίως και το “Τα μεγάλα παιδιά δεν το κάνουν αυτό”.



Τι να πεις αντί για αυτή τη φράση: Αντί για αυτό δοκίμασε: «Βλέπω ότι είσαι απογοητευμένος και καταλαβαίνω ότι σου βγαίνει σε οργή. Και εγώ νιώθω έτσι μερικές φορές».

Στη συνέχεια, να επικεντρωθείς σε απλές αλήθειες. «Αν χτυπήσεις τον αδερφό σου θα τον πονέσεις». Τέλος, μπορείς να προτείνεις εναλλακτική συμπεριφορά. «Πες του γιατί είσαι θυμωμένος» ή «Έχω να σας προτείνω μια ωραία λύση! Μπορείτε να το μοιραστείτε!»

Επίσης η άμεση αλληλεπίδραση είναι σαφώς καλύτερη. Έτσι, το «μην δαγκώνεις» είναι καλύτερο από το «δεν δαγκώνουμε».



ΓΕΝΙΚΗ ΦΡΑΣΗ # 2: «Τα χέρια δεν τα έχουμε για να χτυπάμε»

Γιατί αποτυγχάνει: Εάν το παιδί σου είναι πάνω από δύο ετών, το ξέρει ήδη αυτό. Δεν του λείπει αυτή η πληροφορία. Τα παιδιά χτυπούν με τα χέρια επειδή νιώθουν αβοήθητα, και αυτό το στρες τα κάνει να μην ελέγχουν τις αντιδράσεις τους. Επομένως, η δήλωση «τα χέρια δεν τα έχουμε για να χτυπάμε» δεν έχει κανένα νόημα. Μη ξαφνιαστείς λοιπόν αν γυρίσει και σου πει κάποια στιγμή το παιδί «Έλα, αλήθεια;»



Τι να πεις αντί για αυτή τη φράση: Όταν ένα παιδί που χτυπάει γνωρίζει τι κάνει, είναι επειδή χρειάζεται βοήθεια από εσένα. Χρειάζεται βοήθεια για τη διαχείριση των συναισθημάτων του και την επίλυση μιας σύγκρουσης με πιο αποδεκτό τρόπο. Μπες μέσα στην καταιγίδα και βοήθησε το παιδί. Μην του φέρεσαι σαν να είναι άτομα χαμηλής νοημοσύνης που δεν καταλαβαίνουν τον κανόνα.



ΓΕΝΙΚΗ ΦΡΑΣΗ # 3: «Μπράβο», «Είμαι περήφανος για σένα» και «Τι καλό παιδί!»

Γιατί αποτυγχάνει: Χμμ, τώρα θα μου πεις, είναι δυνατόν να μην λέω τέτοια στο παιδί μου; Μας δουλεύεις; Περίμενε, γιατί και εγώ έτσι σκέφτηκα την πρώτη φορά που το άκουσα.

Καταρχήν είναι η λιγότερο αγαπημένη φράση των ειδικών και υπάρχει και έρευνα που τους επιβεβαιώνει. Η έρευνα της Diamond διαπίστωσε ότι όσο περισσότερο λέμε «μπράβο», «καλή δουλειά» σε ένα παιδί, τόσο λιγότερο σηκώνει το χέρι του στην τάξη!

Στην πραγματικότητα η υπερβολική χρήση τέτοιων φράσεων είναι επιβλαβής. Ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά ενεργούν από φυσική περιέργεια. Αν τους λέμε συνέχεια «Μπράβο!», «Είμαι περήφανος για εσένα», «Τι καλό παιδί!», τους μετατρέπει σε εξαρτημένα παιδιά που εξαρτώνται από την επιβεβαίωση.

Το παιδί που ακούει συνεχώς αυτές τις φράσεις, νιώθει ότι το εκτιμούν αποκλειστικά και μόνο όταν πετυχαίνει κάτι. Και έτσι το αποτέλεσμα είναι ακριβώς αντίθετο από εκείνο που περιμέναμε. Πιθανή μείωση (και όχι ενίσχυση) της αυτοεκτίμησης.



Τι να πεις αντί για αυτή τη φράση: «Τα κατάφερες!» Ενισχύεις το κατόρθωμα του παιδιού χωρίς να το αξιολογείς.

Επίσης μπορείς να περιγράψεις αυτό που βλέπεις. Για παράδειγμα: «Βλέπω ότι κατάλαβες μόνος σου πώς να κάνεις αυτό το παζλ! Αν και ήταν δύσκολο εσύ επέμενες».

Αλλά και λέγοντας «Πρέπει να νιώθεις τόσο περήφανος για τον εαυτό σου» ακούγεται παρόμοιο με το «Είμαι περήφανος για σένα». Όμως στέλνει στα παιδιά ένα πολύ πολύ διαφορετικό μήνυμα.



Αυτό που πρέπει να γνωρίζουν οι γονείς, είναι ότι η καλύτερη ενθάρρυνση είναι να απολαμβάνεις αυτό που κάνει το παιδί σου. Στην πραγματικότητα το να ανταποκρίνεσαι στα παιδιά είναι το κόλπο. Δεν υπάρχουν μυστικά και tips σε αυτό.

Λίζα

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Κάντε κλικ στα εικονίδια και ακολουθήστε μας στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.