5 στιγμές που νομίζεις ότι απέτυχες ως μαμά (αλλά όχι)

Η μητρότητα ήταν πάντα μια πρόκληση για εμένα. Όταν απέκτησα πρώτα τον Mini Me Θάνο ήμουν έτοιμη να την αποδεχτώ. Και νόμιζα ότι τα κατάφερνα πολύ καλά! Όταν 4 χρόνια μετά ήρθε και ο Mini Me Junior Φοίβος, η πρόκληση απέκτησε άλλο επίπεδο. Ένας συνεχής αγώνας, διαφορετικές προκλήσεις και καταστάσεις. Τώρα πια είχα να αγωνιστώ με 2 μικρά αλλά πανίσχυρα ανθρωπάκια, που εσφαλμένα νόμιζα ότι μπορώ να εφαρμόσω ότι γνώση απέκτησα από τη μητρότητα μέχρι εκείνη τη στιγμή!

WROOONG!

Μαθαίνω και προσπαθώ ακόμη κάθε μέρα. Και έρχονται εκείνες οι στιγμές που νομίζω ότι χάνω τον έλεγχο, ότι τίποτα από όσα κάνω δεν είναι αρκετά. Ότι όλα είναι λάθος. Ότι κάτι κάνω λάθος και αποτυγχάνω! Και όμως δεν είναι έτσι!

Έτσι λοιπόν, στο όνομα της αλληλεγγύης των μαμάδων που νιώθουν ότι αποτυγχάνουν, θα αποκαλύψω 5 στιγμές που νομίζεις ότι είσαι η χειρότερη παρόλο που προσπαθείς για το καλύτερο:

#1. Όταν το παιδί σου χτυπήσει εξαιτίας σου.

Και μάλιστα με τρόπο που θα μπορούσες να είχες προβλέψει αλλά δεν το έκανες! Κάποια στιγμή όλες το ζήσαμε. Και νιώσαμε απαίσιες μητέρες! Το πρώτο μου σοκ ήταν όταν είχα βάλει πολλά ψώνια στο καρότσι του Mini Me και έπεσε προς τα πίσω από το βάρος! Μα πόσο χαζή! Φυσικά και το ήξερα ότι δεν πρέπει να βάζω σακούλες με ψώνια εκεί! Φυσικά και ήξερα ότι μπορεί να αναποδογυρίσει! Αλλά μέχρι εκείνη τη στιγμή νόμιζα ότι είχα τον έλεγχο. Λίγο μετά από εκείνη τη στιγμή νόμιζα ότι θα μου πάρει το παιδί η πρόνοια. Παθαίνεις και μαθαίνεις!

#2. Όταν είσαι πολύ κουρασμένη και δεν μπορείς να κάνεις αυτό που πρέπει/θέλουν τα μικρά σου.

Και όμως είναι στιγμές που απλά πρέπει να καταρρεύσω. Κάνω ήδη πάρα πολλά μέσα στην ημέρα. Έτσι όταν δεν αντέχω να παίξω αυτοκινητάκια/πάω στην παιδική χαρά/διαβάσω παραμύθι κτλ, λέω «Όχι». Και αυτό το όχι με γεμίζει τόσες τύψεις! Καλά ρε! Tι μάνα είσαι εσύ; Όλο κουρασμένη είσαι! Πρέπει να περάσεις δημιουργικό χρόνο με τα παιδιά σου. Στην ώρα που σου απομένει μετά τη δουλειά. Μετά τις δραστηριότητες. Μετά τα διαβάσματα. Μετά τα μαγειρέματα και τα συμμαζέματα στο σπίτι… Δεν ασχολούμαι αρκετά και αυτό θα φανεί ρε γαμώτο και τα επόμενα χρόνια! Χριστέ μου, θα μου τα πάρει η πρόνοια! Και όμως, μερικές φορές αυτό το «Όχι» είναι τόσο σημαντικό για να μπορέσεις να ανταπεξέλθεις και να συνεχίσεις.

#3. Όταν το παιδί κλαίει και δε μπορείς να το σταματήσεις με τίποτα!

Μα δεν πεινάει, δε διψάει, δε χτύπησε, δε δέχεται αγκαλιά, δε φαίνεται τίποτα από όσα ξέρω να το πειράζουν! Ή μήπως δε ξέρω όλα όσα το πειράζουν; Τι μάνα είμαι εγώ που δεν μπορώ να ηρεμήσω το παιδί μου; Αφού έχω διαβάσει ότι τα παιδιά δεν κλαίνε ποτέ χωρίς λόγο! Θα ακούσουν οι γείτονες τα ουρλιαχτά και θα νομίζουν ότι του κάνω κάτι! Τώρα σίγουρα θα μου το πάρει η πρόνοια! Και το κλάμα σταματάει και καταλαβαίνεις ότι ήταν απλά ένα ξέσπασμα. Αν είναι μάλιστα τρομερό δίχρονο καταλαβαίνεις ότι θα υπάρχουν συχνά τέτοια ξεσπάσματα.

 

#4. Όταν το παιδί σου δεν κάνει κάτι που κάνουν τα άλλα παιδιά στην ηλικία του.

Έμεινε πίσω σε ορόσημο ανάπτυξης; Πόσα κιλά είναι σε αυτή την ηλικία; Πότε άρχισαν να μιλάνε; Πότε περπάτησαν; Γιατί δεν κάνει τόσο καθαρά γράμματα όσο τα υπόλοιπα παιδιά στην τάξη του; Ακόμη και αν ξέρεις ότι κάθε παιδί έχει το δικό του ρυθμό ανάπτυξης και η σύγκριση με άλλα παιδιά είναι εντελώς άκυρη, εσύ αγχώνεσαι. Δε μπορεί, κάτι κάνεις λάθος ΣΙΓΟΥΡΑ! Αν το παιδί δε ψηλώσει άμεσα, νομίζω πρέπει να αρχίσω να το ετοιμάζω για να το πάρει η πρόνοια! Και όμως, η σύγκριση είναι τρόπος για να επιβεβαιώσεις απλά τη δική σου προσπάθεια με το παιδί. Δεν κάνεις κάτι λάθος. (Εκτός ίσως από το γεγονός ότι μπαίνεις στη διαδικασία να συγκρίνεις.)

#5. Όταν συνειδητοποιείς ότι η μητρότητα είναι πιο δύσκολη από ότι περίμενες.

Και αφού συνειδητοποίησες ότι «Η μητρότητα δεν είναι ροζ» (υπέροχο άρθρο κάνε κλικ για να το διαβάσεις). Και ότι δε θα έρθει καμία πρόνοια να στο πάρει εφόσον κάνεις καλή δουλειά, απλά όχι τέλεια. Αφού λοιπόν ήρθε η μητρότητα και σε χτύπησε με σφοδρότητα στο πρόσωπο γιατί τέτοιες στιγμές συμβαίνουν συνέχεια μέσα σε αυτήν, είναι αναπόφευκτο. Τότε καταλαβαίνεις ότι είναι οκ να αποτυγχάνεις και σε αυτό τον τομέα. Για την ακρίβεια αν σε νοιάζει αρκετά το πόσο καλή μαμά είσαι και νοιάζεσαι για τις αποτυχίες σου, τότε κάνεις καλή δουλειά. Αυτό σημαίνει ότι για κάθε αποτυχία, θα προσπαθήσεις να βελτιωθείς. Και αυτό απαιτεί πολύ δουλειά! Την οποία μάλλον ήδη κάνεις. : )

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο! : ) Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια!!!)

  Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα!

Author

Γεια σου! Είμαι e-mama Λίζα, Θεσσαλονικιά από κούνια, καλλιτεχνικό και ανήσυχο πνεύμα, λατρεύω οτιδήποτε κάνει χαρούμενους τους ανθρώπους! (όπως πχ η σπανακόπιτα). Η ζωή μου κινείται γύρω από 2 μικρούς και πολύχρωμους σίφουνες, τον 6 ετών Mini Me (Θάνο) και τον 2 ετών Mini Me Junior (Φοίβο). Μαζί θα ενημερωθούμε, θα διασκεδάσουμε, θα μαγειρέψουμε και θα βγάλουμε από μέσα μας ότι μας βαραίνει! Θα με βρεις στα άρθρα και τις φωτογραφίες του e-mama.gr, στα social media, στην επικοινωνία! :)

Write A Comment