Αν επέλεξες να μεγαλώσεις τα παιδιά σου διαφορετικά από ότι σε μεγάλωσαν οι γονείς σου, να ξέρεις αυτό.

Πρέπει να το ξέρεις!

Αφιερωμένο σε όλους εμάς που επιλέξαμε να μεγαλώσουμε τα παιδιά μας διαφορετικά από ότι μας μεγάλωσαν οι γονείς μας και καταλαβαίνουμε τόσο πολύ αυτό το κείμενο. 

Αν επέλεξες να μεγαλώσεις τα παιδιά σου διαφορετικά από ότι σε μεγάλωσαν οι γονείς σου.

Αν επέλεξες να τα μεγαλώσεις με πιο συνειδητό τρόπο από ότι σε μεγάλωσαν.

Αν επέλεξες να τα μεγαλώσεις με σεβασμό.

Τότε τα σέβη μου, λοιπόν.

Είσαι μαχήτρια. Είσαι μαχητής.

Είμαι εδώ όμως ταυτόχρονα να σου υπενθυμίσω να  δείξεις και στον εαυτό σου απαλότητα /ευγένεια /καλοσύνη.

Αυτός ο δρόμος δεν είναι εύκολος.

Όταν κάνουμε τα πράγματα διαφορετικά, ερχόμαστε τακτικά αντιμέτωποι με τον πόνο που βιώσαμε ως παιδιά.

Για όλα εκείνα που δεν μας έδωσαν όπως τα χρειαζόμασταν.

Να μας δουν. Να μας ακούν. Να μας αγαπούν -όπως το χρειαζόμασταν.



Για παράδειγμα, ας πούμε, οι γονείς σου δεν κράτησαν ποτέ χώρο για τα δάκρυά σου.

Σε έστελναν στο δωμάτιό σου ή /και σου φώναζαν «σταμάτα να κλαις».

Εσύ με τη σειρά σου σήμερα, προσπαθείς να κρατήσεις χώρο για τα δάκρυα των παιδιών σου.

Γνωρίζεις ότι είναι σημαντικό για εκείνα να τα «ακούνε». Και να κρατούν χώρο για εκείνα,  για το σώμα τους να επεξεργαστεί τη θλίψη και τον πόνο.



Αλλά μπορεί να διαπιστώσεις ότι συμβαίνει κάτι περίεργο. Ενώ εσύ κρατάς χώρο, αρχίζεις και νιώθεις ίσως:

– Θυμό. ‘Ίσως θες να τους ουρλιάξεις να σταματήσουν να κλαίνε;

– Ανησυχία και κάπως άβολα με τα δάκρυά τους;

– Φόβο ότι το κλάμα μπορεί να μην είναι καλό για αυτά, τελικά;

-Αγανάκτηση που έχουν τόσα συναισθήματα ;

Σου ακούγεται οικείο;

Θέλω να ξέρεις ότι αυτό, είναι φυσιολογικό!



Αυτά είναι συναισθήματα που προέρχονται από το παρελθόν σου.

Ο θυμός προέρχεται από το γεγονός ότι δεν σε άκουγαν όταν ήσουν παιδί.

Το άγχος επειδή είχες εκείνα τα μεγάλα συναισθήματα και δεν ήξερες τι να τα κάνεις, τότε.

Ο φόβος επειδή σε τιμωρούσαν γι’ αυτά τα συναισθήματα.

Η αγανάκτηση που δεν σε υποστήριξαν σε αυτές τις δύσκολες στιγμές.

Καθώς δίνεις στα παιδιά σου κάτι που δεν έλαβες ποτέ (και που δικαίως χρειαζόσουν), έρχεσαι αντιμέτωπη/ος με τα δικά σου ανεπεξέργαστα συναισθήματα από τότε που ήσουν παιδί μικρό.



Γι’ αυτό να θυμάσαι να σου δείχνεις ευγένεια και καλοσύνη όταν συμβαίνει αυτό.

Να θυμάσαι ότι αυτά συναισθήματα δεν έχουν να κάνουν με το παιδί σου.

Βάλε το χέρι στην καρδιά σου και καθησύχασε το παιδί ΜΕΣΑ σου ότι θα είναι εντάξει.

Το να κάνουμε πράγματα διαφορετικά δεν είναι εύκολο.

ΚΑΙ μακροπρόθεσμα αξίζει τον κόπο!

Στην πορεία αυτού του ταξιδιού, να θυμόμαστε να δείχνουμε καλοσύνη στον εαυτό μας…



Το εξαιρετικό αυτό κείμενο που μίλησε στην καρδιά όσων ζουν αυτό που περιγράφει είναι μετάφραση από την αγαπημένη ομάδα – Διαπροσωπικές Σχέσεις

Πηγή κειμένου :MamaManon, trauma informed parenting support

Λίζα

Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο για να το δουν και άλλοι γονείς που επέλεξαν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους διαφορετικά.

Κάντε κλικ στα εικονίδια και ακολουθήστε μας στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!

 

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.