Αν μπορούσα να σε κρατήσω για πάντα μικρό…

Μερικές φορές νιώθω ότι ανοιγοκλείνω τα μάτια και τα μικρά μου μεγαλώνουν εν ριπή οφθαλμού. Μου φαίνεται ότι πέρασε τόσος λίγος καιρός από την ημέρα που έμαθα ότι θα γίνω μαμά. Πρώτη φορά. Δεύτερη φορά. Πως γίνεται να περνάει ο καιρός τόσο γρήγορα;

Και τι θα γίνει όταν θα έρθει η μέρα που τα μικρά μου δεν θα είναι μικρά πια;

Και πόσες φορές σκέφτηκα μέσα μου βαθιά… Τι καλά να έμεναν για πάντα μικρά…

Και τότε κάτι μαγικό γίνεται και μου αποδεικνύει ότι θα έχανα πολλά περισσότερα.

Και τότε έρχονται μπροστά μου όλα όσα σκεφτόμουν…

Αν μπορούσα να σε κρατήσω για πάντα μικρό…

Θα σου τραγουδούσα νανουρίσματα

Αλλά τότε θα μου έλειπε να τραγουδάς εσύ τα δικά σου τραγουδάκια με αυτό το νάζι.

Αν μπορούσα να σε κρατήσω για πάντα μικρό…

Θα εξασφάλιζα εγώ να είσαι πάντα ασφαλής.

Αλλά τότε θα μου έλειπε να σε βλέπω ενθουσιασμένο να καταφέρνεις να φτάνεις όλο και πιο ψηλά στο δέντρο.

Αν μπορούσα να σε κρατήσω για πάντα μικρό…

Θα σου διάλεγα εγώ πάντα τα ρούχα σου και θα ήσουν πάντα καλοντυμένο.

Αλλά τότε θα μου έλειπε να κάνεις αυτούς τους απίθανους συνδυασμούς με τα ρούχα σου. Με ριγέ στο πάνω μέρος και πουά στο κάτω.

Αν μπορούσα να σε κρατήσω για πάντα μικρό…

Θα σου ετοίμαζα εγώ πάντα το φαγητό σου και θα ήταν πάντα νόστιμο.

Αλλά τότε θα μου έλειπε ο ενθουσιασμός σου όταν ανακαλύπτεις νέες γεύσεις και πόσο καλά σου ταιριάζει το τυρί με το σταφύλι.

Αν μπορούσα να σε κρατήσω για πάντα μικρό…

Θα μπορούσα να σου κρατώ το χεράκι σου παντού και πάντα.

Αλλά τότε θα μου έλειπε το να ξέρω ότι μπορείς να ανοίξεις τα φτερά σου και να πετάξεις μακριά μου.

Αν μπορούσα να σε κρατήσω για πάντα μικρό…

Θα σου φιλούσα πάντα τις πληγές σου και θα γινόταν πάντα καλά.

Αλλά τότε θα μου έλειπε να ξέρω πόσο καλά μαθαίνεις από τα δικά σου τα λάθη.

Αν μπορούσα να σε κρατήσω για πάντα μικρό…

Θα σου διάβαζα ιστορίες και παραμύθια κάθε βράδυ.

Αλλά τότε θα μου έλειπε να μου διαβάζεις εσύ, με όσα νέα γραμματάκια έμαθες στο σχολείο.

Αν μπορούσα να σε κρατήσω για πάντα μικρό…

Θα σου διάλεγα εγώ πάντα μερικούς μικρούς φίλους για να κάνετε παρέα.

Αλλά τότε θα μου έλειπε το να ανακαλύπτεις από μόνο σου φίλους που σου αρέσουν και τους αρέσεις και εσύ.

Αν μπορούσα να σε κρατήσω για πάντα μικρό…

Θα σε έβαζα πάνω στα πόδια μου και θα έκανες ότι πετάς.

Αλλά τότε θα μου έλειπε να σε βλέπω να κοιτάς τον ουρανό και να θέλεις να πετάξεις πραγματικά.

Αν μπορούσα να σε κρατήσω για πάντα μικρό…

Θα πηγαίναμε στην εξοχή και θα κοιμόμασταν παρέα τα μεσημέρια. Κάτω από τα δέντρα.

Αλλά τότε θα μου έλειπε να σε βλέπω τον ενθουσιασμό σου όταν αναζητείς νέες περιπέτειες.

Αν μπορούσα να σε κρατήσω για πάντα μικρό…

Θα σε κρατούσα κοντά μου για πάντα.

Αλλά τότε θα μου έλειπε να σε βλέπω να μεγαλώνεις και να γίνεσαι ο άνθρωπος που γεννήθηκες για να γίνεις.

Το κείμενο προέρχεται από αποσπάσματα του βιβλίου «If I Could Keep You Little». Ένα βιβλίο που μιλάει κατευθείαν στην καρδιά κάθε γονιού. Και τα σύνθετα συναισθήματα μας, όπου ξέρουμε πόσο μεγάλη ευτυχία είναι να βλέπουμε να μεγαλώνουν τα παιδιά μας. Αλλά δυσκολευόμαστε να αποχωριστούμε αυτήν την τόσο τρυφερή ηλικία. Θέλουμε να απολαύσουμε λίγο περισσότερο από αυτήν.

Τελικά από τα πιο περίεργα δύσκολα πράγματα που έχουμε να αντιμετωπίσουμε ως γονείς, είναι να «αφήσουμε» το χέρι των παιδιών μας. Αλλά όταν τελικά το κάνουμε μας περιμένουν ακόμη μεγαλύτερες χαρές!

Κείμενο – Ελεύθερη μετάφραση: Λίζα Καβακοπούλου

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο για να το δουν και άλλοι! : ) Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια!)

Write A Comment