Αν σε χτυπήσει κάποιος χτύπα τον και εσύ! 5 “κακές” φράσεις που λένε οι γονείς συχνά

Είναι κάποια πράγματα που τα λέμε στα παιδιά μας χωρίς καν να τα επεξεργαστούμε.

Ίσως κάποιοι από εμάς να μεγαλώσαμε με αυτά.

Να τα ακούγαμε συνέχεια. Αλλά τώρα ήρθε η ώρα να σπάσει ο κύκλος αυτών των φράσεων. Να μην τις λέμε στα παιδιά μας. Για να μην τις πουν και εκείνα στα δικά τους.

Ο Μάριος Μάζαρης είναι ένας δάσκαλος που παρακολουθώ καιρό και έχω αγαπήσει. Γιατί όταν είσαι δάσκαλος σημασία δεν έχουν μόνο οι πράξεις των μαθηματικών και πόσα ι έχει η γλώσσα μας. Σημασία έχει αυτός ο δάσκαλος να εμπνέει, να διδάσκει πράγματα που είναι και έξω από τα βιβλία. Να γεμίζει χαρά τις μικρές καρδιές έτσι ώστε να γίνουν μεγάλες κάποια στιγμή.

Η τελευταία δημοσίευση του στο facebook μου τράβηξε το ενδιαφέρον από την περιγραφή ακόμα.



Μεγαλώσαμε με το να μας λένε χαζούς. Να μας προτείνουν να δείρουμε όποιον μας πείραζε. Να μη μυξοκλαίμε, γιατί είμαστε άντρες όχι αδερφές. Με τους πατεράδες να μην ασχολούνται με τα παιδιά γιατί δεν είναι μέρος του ρόλου τους και άλλα πολλά στραβά.

Που καταλάβαμε δηλαδή ότι είναι στραβά μεγαλώνοντας.

Και προσπαθώντας να διορθώσουμε μέσα μας τον αντίκτυπο πολλών τέτοιων εκφράσεων που λέγονται καθημερινά, χωρίς βαρύτητα τις πιο πολλές φορές γι’ αυτόν που τις λέει, μηχανικά. Αλλά με μια βαρύτητα γι’ αυτόν που τις δέχεται και που αυτή συνήθως λειτουργεί συσσωρευτικά. Ειδικότερα αν απευθύνονται σε μικρά παιδιά (ως τα 6-8 τους χρόνια) που διαμορφώνουν την προσωπικότητα τους.



Οι φράσεις αυτές μπορεί να αποβούν μοιραίες για την πορεία της ζωής τους. Κι ενώ κανείς δε φταίει που τις χρησιμοποιεί, (γιατί λειτουργεί πάντα σαν επιχειρηματική ασπίδα το «Έτσι μάθαμε, έτσι κάνουμε») είναι παραπάνω από απαραίτητο να προσπαθήσουμε να τις αποβάλουμε. Δείτε και αναλογιστείτε τι απ’ αυτά έχετε πει ή σας έχουν πει και τι θα μπορούσε να αλλάξει. Για το καλό όλων.

Πώς κάνεις έτσι, σιγά το πράγμα!

Όταν το παιδί μας νιώθει άγχος, φόβο, ανησυχία για κάτι, όσο ασήμαντο και αν φαίνεται στα μάτια μας, πρέπει να συμμεριστούμε τα συναισθήματα του παιδιού. Αν θέλουμε να μεγαλώσει έχοντας εμπιστοσύνη στον εαυτό του.

Αλλιώς θα πάψει να ερμηνεύει τα συναισθήματα του και θα τα καταπιέζει γιατί δεν θα τα θεωρεί σημαντικά. Προσπαθούμε πάντα να μπούμε στη θέση του με ηρεμία και στοργή.



Τι μυξοκλαίς βρε ολόκληρος άντρας; Τα αγόρια δεν κλαίνε

Και τα αγόρια και τα κορίτσια κλαίνε και δεν είναι ντροπή να εκφράζουν τα συναισθήματα τους. Ντροπή είναι να μην τα αφήνουμε να εκφραστούν.



Όποιος σε πειράξει, θα έχει να κάνει μαζί μου

Το παιδί θέλει να νιώσει ασφάλεια δίπλα μας. Θέλει να ξέρει ότι μπορούμε να το βοηθήσουμε σε μια δύσκολη στιγμή. Όμως το πρότυπο του εκδικητή και τιμωρού δεν το βοηθά να μεγαλώσει συναισθηματικά. Ενώ πολλές φορές το ίδιο το παιδί μπορεί να το χρησιμοποιήσει και ως απειλή στους γύρω του.



Αν σε χτυπήσει κάποιος, χτύπα τον και εσύ!

Όσο σοβαρό κι αν είναι ένα περιστατικό, η βία δε λύνεται με βία. Πρέπει πρωτίστως να καλλιεργήσουμε στο παιδί μας την ανάγκη για επικοινωνία. Τη σημασία του να ζητάμε βοήθεια και να μοιραζόμαστε τους φόβους μας με μεγαλύτερους που εμπιστευόμαστε. Σίγουρα όχι με την άσκηση περαιτέρω βίας, εκτός και αν βρισκόμαστε σε πραγματική άμυνα.



Μη μιλάς εσύ, δεν ξέρεις!

Ακόμα και αν ένα παιδί δεν έχει πλήρη εικόνα για ένα ζήτημα, αν θελήσει να πει τη γνώμη του, το αφήνουμε να την πει. Και το ακούμε με προσοχή. Μπορεί να προσθέσει κάποια λεπτομέρεια που μας έχει ξεφύγει. Αλλά κυρίως τονώνουμε την αυτοπεποίθηση του πώς η γνώμη του ΈΧΕΙ σημασία. Εξάλλου δεν υπάρχουν σωστές και λάθος γνώμες.



Λίζα

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Κάντε κλικ στα εικονίδια και ακολουθήστε μας στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.