Attachment Parenting, τι είναι και ποια τα οφέλη

Ίσως να έχεις ακούσει ή διαβάσει κάπου για το attachment parenting ή το ap που είναι η συντομογραφία του. Τι είναι όμως ακριβώς;

Είναι ο τρόπος φροντίδας των παιδιών με σκοπό το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα για το μωρό αλλά και το γονέα. Είναι πολλά παραπάνω από αυτό βέβαια, το παιδί διαμορφώνει ένα ισχυρό συναισθηματικό δεσμό με τους γονείς κατά την παιδική ηλικία και τα αποτελέσματα το συνοδεύουν στην υπόλοιπη ζωή του, αφού καθορίζουν την ανάπτυξη της προσωπικότητας του, αλλά και τις μετέπειτα κοινωνικές του σχέσεις! Η ακριβής μετάφραση του είναι «γονική προσκόλληση», αλλά δεν ακούγεται στα ελληνικά τόσο εύηχο ή θετικό όπως είναι. Μερικοί το μεταφράζουν «ασφαλή προσκόλληση».

Ο πρώτος που είχε διατυπώσει τη θεωρία του attachment parenting ήταν ο John Bowlby (1907-1990), ένας Βρετανός ψυχολόγος, ψυχίατρος και ψυχαναλυτής με μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία παιδικών χρόνων, που αμέσως καταλαβαίνεις γιατί έδειξε τόσο ενδιαφέρον για την σωστή ανάπτυξη του παιδιού, μπορείς να διαβάσεις την ιστορία του εδώ. Ο Bowlby ήταν ο πρώτος που υποστήριξε ότι οι απλές συμπεριφορές των μωρών όπως το κλάμα, το χαμόγελο, το επίμονο βλέμμα κ.α. λειτουργούν με σκοπό να κρατήσουν τους γονείς κοντά τους προκειμένου να ικανοποιούν τις βιολογικές και συναισθηματικές ανάγκες τους και όχι για να τους μανιπιουλάρουν, όπως πιστεύουν πολλοί ακόμα και σήμερα. Κύριος υποστηρικτής αυτής της φιλοσοφίας ήταν ο William Penton Sears (1939)μαζί με την γυναίκα του. Ο Dr Sears, είναι ένας Αμερικάνος παιδίατρος και συγγραφέας περισσότερων από 30 βιβλίων που αφορούν στην ανατροφή των παιδιών.

attachment parentingΤο attachment parenting έχει 7 «εργαλεία» (7B’s) που μπορούν να σε φέρουν πιο κοντά στο να γίνει η θεωρία πράξη και ξεκινούν από τη στιγμή της γέννησης

  1. Birth bonding -Η άμεση επαφή της μαμάς με το μωρό από τη στιγμή της γέννας και μετά, αναπτύσσουν φυσικό και βιολογικό δέσιμο του μωρού αλλά και ανεπτυγμένες ιδιότητες διαίσθησης και φροντίδας από τη μεριά της μαμάς. Βέβαια η άμεση επαφή μετά τη γέννα δεν είναι κόλλα στιγμής που παγιώνει τη σχέση μητέρας παιδιού για πάντα. Απλά όταν γίνεται, δίνει ένα προβάδισμα σε αυτή. Αυτό δεν πρέπει να δημιουργεί ενοχές σε μητέρες που λόγω επιπλοκών δεν μπόρεσαν να κρατήσουν αμέσως κοντά τους το μωρό τους. Υπάρχουν πολλά βήματα από τη γέννηση μέχρι τη παιδική ηλικία για να αποκτήσουν μητέρα και παιδί το επιθυμητό «δέσιμο».
  2. Breastfeeding – Ο θηλασμός δίνει στο μωρό και τη μητέρα ένα έξυπνο ξεκίνημα στη ζωή. Το μητρικό γάλα περιέχει μοναδικά θρεπτικά συστατικά απαραίτητα για την ανάπτυξη του εγκεφάλου, που δεν μπορούν να κατασκευαστούν ή να αγοραστούν. Ο θηλασμός δημιουργεί τη σωστή χημεία ανάμεσα στη μητέρα και το μωρό προωθώντας το σώμα της να παράγει προλακτίνη και η οξυτοκίνη, ορμόνες που δίνουν ώθηση στην αίσθηση της μητρότητας.
  3. Babywearing  – Η ακριβής μετάφραση είναι «να φοράς το μωρό σου» και αυτό γίνεται συνήθως κρατώντας το αγκαλιά ή σε μάρσιπο. Τα παιδιά που τα «φοράνε» οι γονείς τους κλαίνε σαφώς λιγότερο και περνούν περισσότερο δημιουργικό χρόνο στην αγκαλιά μαθαίνοντας πράγματα για το περιβάλλον τους. Το babywearing βελτιώνει και την ευαισθησία των γονέων απέναντι στο παιδί τους, ενώ βοηθάει στο να το γνωρίσουν καλύτερα αφού η στενή και συνεχής επαφή προωθεί την οικειότητα. Διάβασε περισσότερα στο άρθρο μου «Τα οφέλη του babywearing και 5 λόγοι για να το κάνεις»
  4. Bedding close to baby – Το να κοιμάσαι με το μωρό σου ή μπορεί να το έχεις ακούσει και ως co-sleeping. Δεδομένου ότι η νύχτα και το σκοτάδι είναι τρομακτικά για τα μικρά ανθρωπάκια, το να κοιμούνται σε στενή επαφή με τους γονείς ελαχιστοποιεί κατά τη διάρκεια της νύχτας το άγχος αποχωρισμού και βοηθά τα μωρά να μάθουν ότι ο ύπνος είναι μια ευχάριστη κατάσταση και δεν χρειάζεται να φοβούνται.
  5. Belief in the language value of your baby’s cry – Η άμεση ανταπόκριση στο κλάμα του μωρού, αφού αυτός είναι ο τρόπος που επικοινωνεί. Το κλάμα ενός μωρού είναι σχεδιασμένο από τη φύση για την επιβίωση του μωρού και την προειδοποίηση προς τους γονείς του ότι κάτι χρειάζεται. Απαντώντας οι γονείς στο κλάμα του μωρού τους, δημιουργεί εμπιστοσύνη στο μωρό και επομένως ξέρει ότι οι γονείς του θα ανταποκριθούν στις ανάγκες του.
  6. Beware of baby trainers – Προσοχή στις συμβουλές ειδικών (ή και μη ειδικών) που συστήνουν ακραίες και σκληρές μορφές διαπαιδαγώγησης, όπως να μην αγκαλιάζουν οι γονείς το παιδί ή να το αφήνουν να κλάψει μόνο του για μην κακομάθει. Αυτή η «ευκολία» στην ανατροφή των παιδιών είναι ένα βραχυπρόθεσμο «κέρδος» (ουσιαστικά έχει στόχο να αφήνουν τους γονείς στην ησυχία τους), αλλά μια μακροπρόθεσμη απώλεια, και σαφώς δεν είναι μια σοφή επένδυση.
  7. Balance – IσορροπίαΣυχνά όταν οι γονείς είναι προσανατολισμένοι στο να δώσουν τα πάντα στο παιδί τους, είναι εύκολο να παραμελούν τις ανάγκες του εαυτού τους αλλά και το γάμο τους. Το κλειδί για την ισορροπία στην ανατροφή των παιδιών είναι η κατάλληλη ανταπόκριση στο παιδί – να γνωρίζουν οι γονείς πότε να πουν «ναι» και πότε «όχι», αλλά να πουν «ναι» και στον εαυτό τους όταν χρειάζονται βοήθεια .

Βλέπουμε ότι είναι καθοριστική η ενεργοποίηση των γονιών από την πρώτη κιόλας στιγμή φροντίδας του παιδιού τους. Ειδικότερα η σχέση μητέρας – βρέφους, τα πρώτα χρόνια θεωρείται ιδιαίτερα σημαντική, διότι έχει βρεθεί να επηρεάζει όλες τις άλλες μελλοντικές σχέσεις που θα δημιουργήσει το άτομο.(1)

Και ποια είναι τα οφέλη αν ακολουθήσουμε αυτή τη θεωρία;

iStock attachment fingerΈρευνες έδειξαν ότι τα παιδιά που είχαν αναπτύξει ασφαλή προσκόλληση, δηλαδή οι γονείς τους ήταν εναρμονισμένοι με τις ανάγκες των παιδιών και ανταποκρίνονταν άμεσα σε αυτές, τείνουν να προσαρμόζονται καλύτερα σε νέες καταστάσεις και σχέσεις, δείχνουν περισσότερα θετικά συναισθήματα στο παιχνίδι στο νηπιαγωγείο και στο σχολείο και έχουν μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση. Ως ενήλικες τα παιδιά αυτά έχουν καλές διαπροσωπικές σχέσεις, αισιόδοξη στάση, πλησιάζουν εύκολα τους ανθρώπους, δεν φοβούνται την απόρριψη ή τη στενή σχέση, και έχουν ένα θετικό μοντέλο του εαυτού τους και των άλλων.

Από τις έρευνες φαίνεται ότι τα εσωτερικά μοντέλα που διαμορφώνει το παιδί με βάση τις εμπειρίες που αποκτά στην πρώτη του σχέση, και έτσι όπως τις βίωσε το βρέφος μέσα στο περιβάλλον του (π.χ. ζεστό, ασφαλές και σίγουρο σε αντίθεση με ένα περιβάλλον απόρριψης, παραμέλησης και κακοποίησης), το επηρεάζουν ουσιαστικά στη μετέπειτα ζωή του. Τα πρώτα βιώματα του παιδιού, έχουν μακροπρόθεσμες συνέπειες στη διαμόρφωση της προσωπικότητας, στην οργάνωση της συμπεριφοράς και στην ανάπτυξη στενών διαπροσωπικών σχέσεων. (2)

Πηγές

(1)

(2)Βιβλιογραφία: Παπαλεοντίου, Λ. Ε. (2010). <<Δεσμός Προσκόλλησης>> Εμπιστοσύνη και οι Επιδράσεις του στην Ανάπτυξη της Προσωπικότητας. 12ο Συνέδριο Παιδαγωγικής Εταιρείας Κύπρου.

(3)

(Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του άρθρου χωρίς άδεια)

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Αφήστε το σχόλιο σας εδώ κάτω γιατί εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε και να κάνουμε κουβεντούλα!

 

Write A Comment