Δεν είμαι τέλεια μαμά αλλά αυτό δεν με κάνει κακή μαμά

Μια μαμά έκανε ένα ποστ στο smartparenting.com όπου περιγράφει αυτό που συνειδητοποίησε εκείνη τη μέρα.

Εκείνη τη μέρα που προσπαθούσε να τα κάνει όλα.

Και να τα κάνει όλα τέλεια.

Και κατάλαβε ότι τελικά δεν μπορεί. Ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Συνειδητοποίησε πως το ότι δεν είμαστε τέλειες δεν μας κάνει κακές μαμάδες. Και αυτή είναι μια συνειδητοποίηση για όλες μας. Δεν είμαι τέλεια μαμά αλλά αυτό δε σημαίνει ότι είμαι κακή μαμά. 

Διαβάστε το ποστ αυτής της μαμάς:

Μπορεί να μην είναι η πιο ευχάριστη φωτογραφία, αλλά, θέλω απλώς να μοιραστώ τις σκέψεις μου.

Αυτή είναι η 2χρονη κόρη μου. Την βρήκα να παίζει μόνη της στο πάτωμα. Εκείνη τη στιγμή εγώ έπλενα τα πιάτα και μαγείρευα το φαγητό μας.

Την άκουσα να με φωνάζει «Μαμά, έλα να παίξουμε!» Με φώναξε τουλάχιστον τέσσερις φορές. Της είπα, «Θα έρθω μωρό μου, περίμενε τη μαμά, εντάξει;»

Δεν είχα ιδέα πόσος χρόνος πέρασε επειδή ήμουν απασχολημένη με τις δουλειές.

Κάποια στιγμή κατάλαβα ότι υπήρχε αρκετή σιωπή στο σαλόνι. Η σιωπή είναι πάντα ύποπτη όταν έχεις μικρά παιδιά, οπότε έτρεξα να δω τι συμβαίνει. Και την βρήκα έτσι. Στάθηκα και τράβηξα μια φωτογραφία. Έπειτα έκλεισα το φούρνο, άφησα τα βρώμικα πιάτα στο νεροχύτη και έτρεξα να παίξω με την κόρη μου.

Ξέρω ότι είναι κάπως αφελές, θα μου πεις ότι το έκανα «κατόπιν εορτής». Αλλά έσπασε η καρδιά μου όταν την είδα έτσι. Την αντίκρισα και μου φάνηκε τόσο απογοητευμένη. Πρέπει να αισθάνθηκε ότι την απέρριψα.

Ξέρω ότι οι άνθρωποι λένε διάφορα για τον χρόνο που έχεις με τα μικρά παιδιά σου. Και σου δίνουν «λύση». «Να κοιμάσαι όταν κοιμάται και το παιδί σου». Ή «Παίξε με το παιδί σου όσο είναι μικρό. Θα μεγαλώσει και θα την χάσεις μια για πάντα αυτήν την ευκαιρία.»

Αλλά υπάρχουν στιγμές σαν και αυτές. Που πρέπει να αντιμετωπίσω την πραγματικότητα. Και η πραγματικότητα είναι ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα για την ανατροφή των παιδιών από τον ύπνο και το παιχνίδι.

Δε δουλεύω. Είμαι μαμά στο σπίτι. Ο σύντροφός μου όμως δουλεύει πολλές ώρες την ημέρα. Τις περισσότερες μέρες, είμαστε μόνο εγώ και το παιδί μου στο σπίτι. Δεν συμβαίνει καθημερινά. Αλλά πολύ συχνά.

Έχω βοήθεια από τη μαμά μου και τις αδερφές μου όταν μας επισκέπτονται μερικές φορές. Ο σύντροφος μου είναι επίσης υποστηρικτικός όταν είναι σπίτι. Αλλά υπάρχουν ημέρες που το μυαλό μου είναι τόσο υπερφορτωμένο που απλά δεν μπορώ να κάνω πολλά πράγματα ταυτόχρονα.

Εκείνη τη μέρα ήθελα απλώς να ετοιμάσω ένα σπιτικό φαγητό. Αλλά η κόρη μου ήθελε να παίξει μαζί μου. Δεν μπορούσα να τα κάνω και τα δύο ταυτόχρονα. Δεν γίνεται. Κάποιες φορές πρέπει να κάνουμε τις επιλογές μας. Τι έκανα εκείνη τη μέρα; Πήρα έτοιμο φαγητό απ έξω για να έχω χρόνο να παίξω με την κόρη μου.

Και συνειδητοποίησα κάτι σημαντικό:

Κανείς δεν είναι τέλειος. Κάποιες μέρες δε θα παίξουμε με τα παιδιά μας για να μπορούν να φάνε σπιτικό φαγητό. Και κάποιες μέρες που θα παίξουμε με τα παιδιά μας, θα τα ταΐσουμε με έτοιμο, αγοραστό φαγητό. Έτσι είναι η μητρότητα. Πάντα προσπαθούμε για το καλύτερο.

Ναι. Οι κακές μέρες μας κάνουν να νιώθουμε ενοχές.

Αλλά οι ατέλειές μας δεν μας κάνουν κακές μητέρες.

Ελεύθερη μετάφραση: Λίζα

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Κάντε κλικ στα εικονίδια και ακολουθήστε μας στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!

 

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.