Δεν υπάρχουν ανεξάρτητα μωρά. Υπάρχουν μόνο μωρά που σε χρειάζονται.

Φαντάσου ένα έμβρυο.

Φαντάσου ένα μωρό.

Από την σύλληψή του μέχρι την ημέρα της γέννησής του, ζει σε ένα περιβάλλον ζεστό και καθησυχαστικό. Που το θρέφει και το προστατεύει απόλυτα.

Ακούει την φωνή της μητέρας του, αισθάνεται την παρουσία της. Ακούει και τον άλλο του γονιό.

Ποτέ δεν πεινάει.

Ποτέ δεν κρυώνει.

Ποτέ δεν αισθάνεται μόνο.

Ποτέ του δε φοβάται.

Έχει όλα όσα χρειάζεται, πάντα και προτού καν τα ζητήσει.

Ζει σε έναν κόσμο ιδανικό, κολυμπάει κι απολαμβάνει.

Μπορεί να κακομάθει το μωρό επειδή το παίρνω αγκαλιά;

 

Κι έπειτα, μια μέρα, γεννιέται.

Και τότε όλα αλλάζουν…

Ανακαλύπτει το άγγιγμα, τη ζεστασιά και το γάλα της μητέρας του.

Ανακαλύπτει το πρόσωπο και τις γλυκές χειρονομίες του πατέρα.

Ανακαλύπτει πολλά όμορφα νέα πράγματα.

Από την άλλη όμως:

Ανακαλύπτει πώς είναι να κρυώνει.

Ανακαλύπτει πώς είναι να υποφέρει από την ζέστη.

Ανακαλύπτει τον τρόμο της μοναξιάς.

Ανακαλύπτει την πείνα.

Ανακαλύπτει έναν κόσμο διαφορετικό σε σχέση με αυτόν που είχε συνηθίσει.

Είναι ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟ να επιδιώκει να αναβιώσει αυτή την γνώριμη αίσθηση ασφάλειας. Θηλάζοντας ή όχι, το καλύτερο καταφύγιο είναι κοντά στο σώμα της μαμάς του.

Κοντά στην καθησυχαστική ζεστασιά των γονιών του.

823.000 θάνατοι παιδιών θα είχαν αποφευχθεί με το θηλασμό

Προσπάθησε να το θυμάσαι όταν αναρωτιέσαι γιατί το μωρό σου θέλει να κοιμάται πλάι σου, γιατί αναζητά τόσο το κορμί σου, γιατί κλαίει. Είναι κουραστικό, ναι, και πολύ σκληρό καμιά φορά, αλλά είναι αναπόφευκτο. Μπορεί να υπάρχουν κι άλλες αιτίες βεβαίως. Αλλά περισσότερο συχνά, είναι γιατί έχει ακόμη ανάγκη λίγο χρόνο για να συνηθίσει στο καινούργιο περιβάλλον. Κυρίως όταν έχει βιώσει για περισσότερο καιρό την κοιλιά της μαμάς του από ότι την επαφή με το δέρμα της.

Δεν μπορεί να είναι ανεξάρτητο και αυτόνομο από την στιγμή της γέννησής του, είναι αδύνατον για το ανθρώπινο είδος αυτό. Η ζεστασιά σου το ανακουφίζει. Το γάλα σου έχει μια γεύση παρόμοια με το αμνιακό υγρό που έπινε για εννιά μήνες.

Μην αρνείσαι ούτε το ένα ούτε το άλλο. Θα είστε και οι δύο πιο ήρεμοι αν αποδεχτείτε ότι αυτός ο χρόνος προσαρμογής είναι φυσιολογικός και αναγκαίος.

Να θυμάσαι! Δεν υπάρχουν ανεξάρτητα μωρά. Υπάρχουν μόνο μωρά που σε χρειάζονται. Και αυτό είναι πολύ οκ!

Από το ποστ της Μαρία Μαγγανάρη Προσωποκεντρική Ψυχοθεραπεία και Συμβουλευτική

Επιμέλεια κειμένου: Λίζα Καβακοπούλου

Write A Comment