Μην προσπαθείς να κάνεις μαγικά τα παιδικά χρόνια των παιδιών σου

Θύμισε μου, από πότε ακριβώς η μητρότητα έγινε αγώνας δρόμου; Χειροτεχνημάτων, ονειρικών δωματίων, ακριβών ρούχων και παπουτσιών; Γιατί ακριβώς οι σύγχρονες μαμάδες υποβάλλουν τον εαυτό τους σε τέτοια πίεση; Τι θα έλεγαν οι γιαγιάδες μας άραγε αν μας έβλεπαν;

Ότι είμαστε τρελές!

Δεν πιστεύω ότι είμαστε καλύτερες μητέρες από τις γιαγιάδες μας. Πιστεύω απλά ότι προσπαθούμε να αποδείξουμε στον εαυτό μας (ή μερικές φορές και στους γύρω μας) ότι είμαστε καλές μαμάδες. Και μερικές φορές το κάνουμε προσπαθώντας να βρούμε το πιο ασυνήθιστο θέμα πάρτι. Όπου θα έχουμε και δωράκια για τους καλεσμένους. Στο ίδιο θέμα. Και topping στην τούρτα. Στο ίδιο θέμα. Και τότε θα είναι επιτυχημένο το πάρτι των παιδιών μας. Θα έχουν να το θυμούνται όταν μεγαλώσουν.

Και τότε κάθομαι και σκέφτομαι. Μα δεν χρειάζεται να κάνουμε την παιδική ηλικία των παιδιών μας μαγική! Η παιδική ηλικία είναι έτσι και αλλιώς μαγική, ακόμα και όταν δεν είναι τέλεια. Η δική μου παιδική μου ηλικία δεν ήταν τέλεια. Και δεν ήμασταν καθόλου πλούσιοι, αλλά τα γενέθλιά μου ήταν πάντα χαρούμενα, επειδή ερχόταν οι φίλοι μου. Δεν ήταν χαρούμενα για τα δωράκια των καλεσμένων. Ούτε για την τέλεια διακόσμηση, την περίτεχνη τούρτα, τη «δημιουργική απασχόληση». Παίζαμε απλά μεταξύ μας. Είχαμε  μπαλόνια, τρέχαμε παντού και είχαμε τούρτα. Απλά. Και όμως. Όταν τα θυμάμαι όλα αυτά είναι τόσο μαγικά και τέλεια!

Δεν κάνουν οι γονείς τα παιδικά χρόνια μαγικά. Τα παιδιά τα κάνουν.

Οι χειροτεχνίες ήταν κάτι που έκανα στο σχολείο και μόνη μου στο σπίτι.

Θυμάμαι εκείνο το κουτί της Μερέντας που κολλούσαμε τα ξύλινα μανταλάκια και φτιάχναμε βαρελάκια. Θυμάμαι τις κλωστές που κολλούσαμε σε χαρτί και φτιάχναμε αρκουδάκι. Δε θυμάμαι να χειροτέχνησα ποτέ με τη μαμά μου. Τη θυμάμαι μόνο να χειροτεχνεί διάφορα για εμάς στη ραπτομηχανή τα βράδια. Όπως… λαστιχάκια για τα μαλλιά.

Τα Χριστούγεννα δεν είχαμε ημερολόγιο αντίστροφης μέτρησης (advent calendar).

Δεν παίρναμε ένα σοκολατάκι για κάθε ημέρα πριν τα Χριστούγεννα. Δεν υπήρχε ο Elf on the Shelf να μας παρακολουθεί. Η διακόσμηση ήταν περιορισμένη. Το δεντράκι μας και κανένα χριστουγεννιάτικο σεμεδάκι. Αυτά θυμάμαι όμως. Και θυμάμαι κάθε χριστουγεννιάτικη μπάλα που είχαμε. Δεν έχω ξεχάσει ούτε μια. Και θυμάμαι να περιμένουμε πως και πώς να έρθει το πρωί να δούμε αν μας έφερε δώρο ο Άγιος Βασίλης. Το οποίο ήταν πάντα ένα. Και ποτέ ακριβό! Ήταν πάντα μαγικά και γεμάτα τα Χριστούγεννα των παιδικών μου χρόνων.

*Διάβασε επίσης -> «Τα Χριστούγεννα που έζησα ως παιδί στα 80’s/90’s»

Με θυμάμαι να παίζω. Ασταμάτητα.

Μόλις σχολούσαμε, αφήναμε τις τσάντες και φεύγαμε για παιχνίδι. Μαζευόμασταν 40 παιδιά στη γειτονιά από το πρωί και τα καλοκαίρια μαζευόμασταν αργά το βράδυ! Έχουν αλλάξει τα πράγματα, είναι αλήθεια. Δεν θα άφηνα πλέον ούτε εγώ τα παιδιά μου να παίξουν μόνα στη γειτονιά. Αλλά ακόμη και όταν μέναμε μέσα, το παιχνίδι μας δε σταματούσε. Κάναμε «τσαντιράκι» με τις κουβέρτες. Βλέπαμε τηλεόραση. Φτιάχναμε κάστρα με τα μαξιλάρια του καναπέ. Οι γονείς μας δεν ήταν υπεύθυνοι για την ψυχαγωγία μας. Εάν τολμούσαμε να μουρμουρίσουμε τη λέξη «βαρέθηκα», θα μας έδιναν σίγουρα μια δουλειά.

Όταν τα θυμάμαι όλα αυτά μένω πάντα με ένα χαμόγελο. Μπορώ ακόμη να θυμηθώ πως ήταν να διασκεδάζεις ξέγνοιαστα.

Δεν κάνουν οι γονείς τα παιδικά χρόνια μαγικά. Τα παιδιά τα κάνουν.

Οι γονείς μου φρόντιζαν απλά να έχουμε τα είδη πρώτης ανάγκης.

Και η διασκέδαση της οικογένειας ήταν να πάμε σε πιτσαρία Παρασκευή απόγευμα ή σε καμία ταβερνούλα Σάββατο βράδυ. Σπάνια έπαιζαν μαζί μας. Δεν παίρναμε ποτέ δώρα εκτός από Χριστούγεννα και γενέθλια. Οι γονείς μας ήταν κοντά μας σε περίπτωση που χρειαζόμασταν κάτι, αλλά σίγουρα δεν ήταν η κύρια πηγή ψυχαγωγίας μας.

Σήμερα οι γονείς μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με το ερώτημα και το άγχος: «Τι τα ωφελεί; Να το κάνω αμέσως!».

Ένας συνεχής αγώνας δρόμου: «Τι χρειάζεσαι παιδί μου; Σου λείπει κάτι; Πώς μπορώ να κάνω την παιδική σου ηλικία καταπληκτική, φανταστική, ανεπανάληπτη;». Αναζητούμε και σκοντάφτουμε σε άρθρα, σε ιδέες, στο διαδίκτυο. Στο Pinterest. 100 ιδέες δημιουργικής απασχόλησης στο σπίτι! 200 δραστηριότητες για το χειμώνα! 600 πράγματα που πρέπει να κάνετε με τα παιδιά σας το καλοκαίρι! 14 εκατομμύρια χριστουγεννιάτικες ιδέες. 12 δισεκατομμύρια ιδέες για τη νεράιδα των δοντιών! 400 τρισεκατομμύρια θέματα για πάρτι γενεθλίων!

Δεν κάνουν οι γονείς τα παιδικά χρόνια μαγικά. Τα παιδιά τα κάνουν.

Δεν είναι οι γονείς που κάνουν την παιδική ηλικία μαγική.

Για το μέσο παιδί, η μαγεία είναι κάτι που συμβαίνει έτσι κι αλλιώς. Το να βλέπεις τον κόσμο μέσα από τα αθώα μάτια των παιδιών είναι μαγικό. Η εμπειρία του χειμώνα και το παιχνίδι στο χιόνι ενός 5χρονου είναι μαγικό. Να χάνεται ένα παιδί στα σκορπισμένα παιχνίδια του στο πάτωμα είναι μαγικό. Να μαζεύει πετραδάκια στις τσέπες του είναι μαγικό. Το να περπατάει παίζοντας με ένα κλαδί για μπαστούνι είναι μαγικό.

Δεν είναι δική μας ευθύνη να κατασκευάζουμε τεχνητές μνήμες σε καθημερινή βάση.

Υπάρχει τεράστια διαφορά μεταξύ του να εστιάσουμε στο να είμαστε μαζί και του να επικεντρωθούμε στην κατασκευή μιας «δραστηριότητας». Στο πρώτο τα παιδιά αισθάνονται τη φυσικότητα και είναι χαλαρά. Στο δεύτερο αισθάνονται ότι πρέπει να φέρουν εις πέρας έναν προκαθορισμένο στόχο.

Δεν κάνουν οι γονείς τα παιδικά χρόνια μαγικά. Τα παιδιά τα κάνουν.

Η απέραντη πίεση που θέτουν οι γονείς για να δημιουργήσουν «υπέροχες» εμπειρίες, γίνεται αισθητή στα παιδιά.

Αδιαμφισβήτητα το κάνουμε ειλικρινά και με όλη την καλή μας πρόθεση. Θέλουμε ευτυχισμένα παιδιά. Μας νοιάζει να έχουν υπέροχες αναμνήσεις. Και αυτό είναι πολύ σημαντικό. Όμως η υπερπροσπάθεια που προστάζει η εποχή μας δεν πρέπει να μας καταπιεί. Ότι κάνουμε να το κάνουμε συνειδητά. Γνωρίζοντας ότι η μαγεία των παιδικών χρόνων δεν έρχεται σε συσκευασία δώρου από εμάς. Είναι κάτι που ανακαλύπτουν τα ίδια τα παιδιά. Και τότε ίσως έρθει η ώρα να χαλαρώσουμε από όλο αυτό και να αφήσουμε και την ίδια τη ζωή να κάνει τη δουλειά της όπως εκείνη ξέρει καλύτερα.

Λίζα

Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο : ) Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια

Write A Comment