Δώρο στη δασκάλα. Ναι ή όχι;

Δώρο στη δασκάλα στην αρχή της σχολικής χρονιάς. Δώρο τα Χριστούγεννα. Το Πάσχα. Δώρο στο τέλος της σχολικής χρονιάς. Δώρα, δώρα, δώρα! Και να σου τα ποστ στις ομάδες του facebook «Τι δώρο να κάνω στη δασκάλα;». Και να οι προτάσεις αλλά και τα σχόλια που δεν το εγκρίνουν!

«Τι νέα μόδα είναι αυτή; Αμερικανιές!»

 «Τα δώρα σε δασκάλες είναι δωροδοκία και όσες τα δέχονται ανήθικες!»

«Πληρώνεται από το δημόσιο, και ΑΠΑΙΤΩ να κάνει τη δουλειά της, σιγά μην την ευχαριστήσω με δώρα!»

Τα παραπάνω βασίζονται σε πραγματικά σχόλια μαμάδων σε ομάδες στο facebook και αυτή είναι η άποψη τους.

Ας βάλουμε όμως τα πράγματα στη θέση τους για να συνεννοηθούμε. Μας πειράζουν τα δώρα στις δασκάλες γενικά; Ή ο σκοπός των δώρων; Γιατί αυτό τα αλλάζει όλα!

Καταρχήν να πούμε ότι δεν είναι νέα μόδα. Στο δημοτικό είχα μια δασκάλα η οποία απλά δεν έπρεπε να μείνει ποτέ μόνη της με παιδιά. ΠΟΤΕ! Αν διαβάσεις το άρθρο μου «Γράμμα τη δασκάλα που με έκανε να μισήσω το σχολείο» θα καταλάβεις. Κάποιοι γονείς μέσα στην απόγνωση, της έκαναν πανάκριβα δώρα. Κάποιες μαμάδες κάθε εβδομάδα. Ο λόγος ήταν για να φέρεται καλύτερα στα παιδιά τους. Και το πετύχαιναν. (να τονίσω εδώ ότι ήταν πολύ ιδιαίτερη περίπτωση, τη σημερινή εποχή προφανώς θα είχε πάει πρωτοβάθμια και μάλλον θα είχε χάσει και τη δουλειά της. Τότε όμως την υποστήριζαν ΄όλοι).

Ήμουν μόλις 8 χρόνων αλλά διέκρινα με μεγάλη διαύγεια ότι αυτό το πράγμα ήταν κραυγαλέα καφρίλα. Η μαμά μου ήταν πάντα ενάντια σε αυτό και όπως θα κατάλαβες, εγώ δεν είχα ειδική μεταχείριση. Και το πλήρωνα πολύ ακριβά. Από τότε θεωρούσα τα δώρα σε δασκάλες απαράδεκτη κίνηση. Ίσως και να σκεφτόμουν ένα από τα παραπάνω σχόλια.

Ώσπου ήρθε η ώρα που ο Mini Me πήγε προνήπια. Οι δασκάλες του πάρα πολύ καλές. Τελειώνοντας η χρονιά ασυνείδητα ένιωσα ότι θέλω να συνδεθώ με κάποιο τρόπο μαζί τους. Όλοι μαζί.

Η σχέση δασκάλου-παιδιού-γονέα τελικά είναι μια τριαδική σχέση συναισθηματικής και πρακτικής επικοινωνίας. Μια τέτοια κίνηση δεν έμοιαζε πια απαράδεκτη στα μάτια μου.

Πήρα λευκές κούπες και ζωγραφίσαμε μαζί με τον Mini Me Θάνο τις φιγούρες της κάθε δασκάλας δίπλα του. Ένιωσα τη σύνδεση τη στιγμή που έδωσα τις σακουλίτσες στις δασκάλες.

Δώρο στη δασκάλα. Ναι ή όχι;

Δώρο στη δασκάλα. Ναι ή όχι;

Εκείνες τις δέχτηκαν με μεγάλη χαρά αλλά η δική μας νομίζω ήταν μεγαλύτερη από τη δική τους. Φυσικά δεν το μετάνιωσα στιγμή.

Την επόμενη χρονιά νηπιαγωγείο. Πάρα πολύ καλές δασκάλες επίσης, αλλά η μια από αυτές έκανε πραγματικό λειτούργημα! Αυτή τη φορά ήθελα να συνδεθούμε μαζί με όλη μας την ψυχή, να γίνουμε ένα. Τους έγραψα από ένα γράμμα. Αυτό ήταν το δώρο. Έκατσα και θυμήθηκα όλα εκείνα τα πραγματάκια που έμαθε ο γιος μου στο νηπιαγωγείο και το έγραψα σαν να το έγραφε ο Θάνος…

Γράμμα στη δασκάλα

Πήρα βαθιά ανάσα να μη κλάψω και πλησίασα την κυρία Θωμαή. Άνοιξε η βρύση. Με χάιδεψε στην πλάτη δακρυσμένη. Της έδωσα το γράμμα και το διάβασε. Πλέον κλαίγαμε με λυγμούς μαζί αγκαλιασμένες για ώρα. Όντως γίναμε ένα!

Εμείς οι γονείς αγαπάμε τους ανθρώπους που αγαπάνε τα παιδιά μας!

Οπότε δεν υπάρχει απάντηση ούτε γενικός κανόνας στο αν ΠΡΕΠΕΙ ή ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ να κάνεις δώρα στη δασκάλα. Υπάρχει απάντηση μόνο στο αν νιώθεις καλά να το κάνεις ή όχι. Νιώθεις καλά με αυτό; Να το κάνεις 1000 φορές! Δε νιώθεις καλά; Μην το κάνεις ποτέ! Κάθε μαμά είναι διαφορετική. Άλλη θα φτιάξει κάτι χειροποίητο, άλλη θα γράψει γράμμα, άλλη θα αγοράσει κάποιο συμβολικό δώρο, άλλη μπορεί να διαθέσει περισσότερα χρήματα. Και κάποια δε θέλει καθόλου. Είναι όλα οκ.

Τα δώρα φτιάχτηκαν για να τα δίνουμε σε ανθρώπους που εκτιμούμε. Και αν εκτιμούμε τη δασκάλα επειδή πρόσφερε στο παιδί μας, είναι πολύ εντάξει. Έχει ενδιαφέρον το γεγονός ότι είναι «Μακροχρόνια η επιρροή των καλών δασκάλων στη ζωή των μαθητών». Και οι γονείς θέλουν να αποχαιρετήσουν/ευχαριστήσουν έναν καλό δάσκαλο – μια καλή δασκάλα με τον τρόπο τους.

Άλλωστε η μεγαλύτερη ανταμοιβή για έναν δάσκαλο είναι σαφώς πρώτα η αγκαλιά των παιδιών, αλλά και η αναγνώριση του έργου τους από τους γονείς.

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο! : ) Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια!!!)

  Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα!

Author

Γεια σου! Είμαι e-mama Λίζα, Θεσσαλονικιά από κούνια, καλλιτεχνικό και ανήσυχο πνεύμα, λατρεύω οτιδήποτε κάνει χαρούμενους τους ανθρώπους! (όπως πχ η σπανακόπιτα). Η ζωή μου κινείται γύρω από 2 μικρούς και πολύχρωμους σίφουνες, τον 6 ετών Mini Me (Θάνο) και τον 2 ετών Mini Me Junior (Φοίβο). Μαζί θα ενημερωθούμε, θα διασκεδάσουμε, θα μαγειρέψουμε και θα βγάλουμε από μέσα μας ότι μας βαραίνει! Θα με βρεις στα άρθρα και τις φωτογραφίες του e-mama.gr, στα social media, στην επικοινωνία! :)

Write A Comment