Είμαι η μαμά που μελαγχολώ όταν ανοίγουν τα σχολεία

Και θα πεις εσύ τώρα, καλά αυτή τρελή είναι καλέ;

Ναι, ναι ξέρω. Νέα σεζόν, νέα αρχή! Τα λατρεύω αυτά! Με εξιτάρουν!

Νέα τάξη, νέοι φίλοι, νέα challenge, νέα διαβάσματα, νέες δραστηριότητες, νέα υπερκόπωση, νέα, νέα, νέα. Μου αρέσουν τα νέα και τα καινούργια. Αλλά βρε παιδί μου! Δεν ξέρω τι είναι αυτό το πράγμα που με πιάνει. Μια μελαγχολία ανεξήγητη όσο πλησιάζει ο καιρός να ανοίξουν τα σχολεία!

Φυσικά δεν το εκδηλώνω στα παιδιά (αλίμονο μου αν). Και δεν τολμούσα να το πω ποτέ ανοιχτά, γιατί νομίζω ότι δεν έχω συμπαραστάτες. Δε νιώθουν πολλοί γονείς το ίδιο. Αν κρίνω από τα γιορτινά ποστ στα social media από άλλες μαμάδες, που περιμένουν πως και πως! Περιμένουν το τέλος του καλοκαιριού και ανυπομονούν για την έναρξη των σχολείων. Το καταλαβαίνω ότι ίσως να έχει να κάνει με αυτόν τον πολύτιμο χρόνο μοναξιάς που όλες χρειαζόμαστε. Αλλά έτσι κι αλλιώς εγώ εκείνες τις ώρες βρίσκομαι στη δουλειά.

Είμαι ο τύπος της μαμάς που μελαγχολώ όταν ανοίγουν τα σχολεία
Ναι, ναι το ξέρω. Το είπα ότι δε θα βρω πολλούς συμπαραστάτες : )

Και όμως, τελικά δεν είμαι εντελώς μόνη.

The… Back-To-School Sadness!

Βεβαίως, υπάρχει τέτοιο πράγμα και το έχω εγώ. Και δεν είμαι η μαθήτρια. Είμαι η μαμά!

Λίγο πριν την έναρξη κάθε σχολικής χρονιάς νιώθω ένα τσίμπημα.

Για τον αποχαιρετισμό του καλοκαιριού.

Για το τέλος των ξέγνοιαστων στιγμών.

Για το τέλος της βόλτας, της εξόρμησης, της θάλασσας όποια ώρα και στιγμή θέλαμε.

Για το ότι τελειώνει η περίοδος που η μόνη μας έγνοια είναι το παιχνίδι και τίποτα άλλο.

Για το ότι χουχουλιάζαμε τα πρωινά μαζί χωρίς να μας κυνηγάει κανείς.

Για το ότι ο ενθουσιασμός των πρώτων ημερών θα λήξει σύντομα και θα μπει πάλι η ρουτίνα. Και θα κρατήσει αρκετούς μήνες.

Για το άγχος αν αυτή η τάξη ή η προηγούμενη ή η επόμενη είναι πιο δύσκολη.

Για το ότι θα έρθει διάβασμα, δραστηριότητες, κενός χρόνος μηδέν. Για όλους.

Μη μου πεις «Σιγά μωρέ, τα δραματοποιείς». Να με καταλάβεις θέλω. Όπως και εγώ καταλαβαίνω εσένα. Που χαίρεσαι.

Γιατί μη νομίζεις ότι δεν ξέρω, ότι παρόλο που θα κουράζομαι διπλά, θα περάσουμε όμορφες και γεμάτες στιγμές μέσα στη σχολική χρονιά.

Μη νομίζεις ότι δε νιώθω ευγνωμοσύνη που βλέπω τα παιδιά μου να μεγαλώνουν και να μαθαίνουν νέα πράγματα. Το απολαμβάνω τόσο πολύ.

Ότι δε θα χαίρομαι με τις δραστηριότητες που θα κάνουμε τον χειμώνα.

Ότι δε θα κάνουμε τις χειμερινές μας εξορμήσεις.

Ότι δε θα κλάψω και θα συγκινηθώ και θα νιώσω περήφανη στις σχολικές γιορτές όπως κάθε χρόνο.

Ότι ξέρω πολύ καλά ότι κάθε τι έχει τη γλύκα του. Ακόμη και εκείνο για το οποίο μελαγχολώ.

Αλλά τώρα πια ξέρω ότι είναι οκ να νιώθω έτσι. Είναι απλά back to school sadness : )

Λίζα

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο για να το δουν και άλλοι! : ) Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια!)

Write A Comment