Η πρώτη μου εβδομάδα στη ζωή

Με λένε νεογέννητο ή μπέμπη, ή μωρό. (ο αδερφός μου με λέει «o ξυπνητήρης μας»). Η μαμά μου είναι e mama Λίζα και ο μπαμπάς μου είναι ο μπαμπάς Γιάννης. Μου αρέσει να τρώω, να κάνω αγκαλίτσες, μα πάνω από όλα να κοιμάμαι! Αυτό είναι το ημερολόγιο μου για το πώς πέρασε η πρώτη εβδομάδα της ζωής μου. Και είχε λίγο από όλα!

❤ Ημέρα πρώτη: Την πρώτη μέρα βίωσα το πιο περίεργο πράγμα μέχρι στιγμής! Εκεί που κολυμπούσα αμέριμνος στο σπίτι της μαμάς μου ξαφνικά κάτι με έσπρωξε προς τα κάτω! Ααα ωραία σκέφτηκα, ανυπομονώ να δω τον έξω κόσμο! Άλλωστε είχα προσπαθήσει ξανά πριν λίγες εβδομάδες να βγω αλλά δεν τα κατάφερα. Έτσι συνεργάστηκα άψογα και ξαφνικά… φως! Η κυρία που με αγκάλιασε αμέσως κατάλαβα ότι ήταν η μαμά μου γιατί ένιωσα πολύ καλά στην αγκαλιά της και άκουσα την καρδιά της! «Ει! Αυτό τον ήχο τον ξέρω πολύ καλά» σκέφτηκα! «Εσύ είσαι η μαμά μου!».  Και ο τύπος με την κάμερα ήταν σίγουρα ο μπαμπάς γιατί δάκρυζε. Μόλις κατάλαβα ότι υπάρχει κάμερα στο δωμάτιο τα έδωσα όλα. Έπαιρνα πόζες στο καλό προφίλ μου, έκανα πως έκλαιγα, έβγαζα τη γλωσσίτσα έξω. Μετά με πήραν και με σκούπισαν. «Όχι μπάνιο!» άκουσα να λέει η μαμά και ο μπαμπάς! Έτσι σκουπίστηκα αλλά δεν μπανιαρίστικα. Αυτή η ουσία πάνω μου έκανε τη μαμά μου να ξετρελαίνεται και με μύριζε συνέχεια. Αυτή είναι η ζωή έξω λοιπόν, σκέφτηκα! Ωραία! Ας κοιμηθούμε λίγο τώρα! Εγώ είμαι η θεία σου

❤ Ημέρα δεύτερη: Τετάρτη πρωί και ήρθε η ώρα για βόλτα στις μαμάδες. Ανυπομονούσα γιατί νιώθω πολύ καλά στην αγκαλιά της! Και αυτό το φαγητό της! Μμμ, είναι γλυκό σαν παγωτό που δεν τελειώνει ποτέ! Εγώ το αδειάζω και αυτό ξαναγεμίζει! Super η ζωή έξω από τη μήτρα! Βέβαια δεν κατάλαβα γιατί ήταν όλοι τόσο χαρούμενοι όταν τους έδειξα με μαεστρία ότι μπορώ να αρπάζω την θηλή της και να κρέμομαι σαν μανταλάκι από πάνω της που δεν ξεκολλάει με τίποτα. Απλά έκανα τη δουλειά μου, σιγά το δύσκολο! Ας κοιμηθούμε λίγο τώρα!

 

❤ Ημέρα τρίτη: Ωραία είναι και εδώ στο δωμάτιο με τα υπόλοιπα μικρά ανθρωπάκια, αλλά να… εγώ ήθελα παρέα τη μαμά και τον μπαμπά! Και η επιθυμία μου έγινε πραγματικότητα! Πήγαμε σπίτι μας και εκεί βρήκα έναν ακόμη μικρό άνθρωπο. Πιο μεγάλος από εμένα βέβαια αλλά τον κατάλαβα αμέσως. Θα κάνουμε καλή παρέα στο μέλλον. Οπότε αυτός σίγουρα είναι ο μεγάλος μου αδερφός, ο Θάνος. Μου αρέσει πολύ που με αγκαλιάζει και με φιλάει, απλά να, μερικές φορές είναι λίγο άγαρμπος και νιώθω ότι καθώς μου χαϊδεύει το κεφαλάκι, θέλει να μου βγάλει το σκάλπ! Που θα πάει, θα μάθει. Ας κοιμηθούμε λίγο τώρα!

 

❤ Ημέρα τέταρτη: Η ζωή είναι ωραία τελικά. Μόλις επιθυμήσω κάτι δε χρειάζεται να κάνω τίποτα παραπάνω από το να ανοίξω τη στοματάρα μου και να βγάλω μερικές συνεχόμενες κραυγές. Προσπαθώ να είμαι όσο πιο τρομακτικός γίνεται για να με προσέξουν, αλλά η μαμά λέει ότι κλαίω σαν γατάκι. Πρέπει να δουλέψω πάνω σε αυτό το κομμάτι. Ας κοιμηθούμε λίγο τώρα!

 

❤ Ημέρα πέμπτη: Βρήκα ένα καινούργιο παιχνίδι! Λέγεται «μην αφήσεις τη μαμά σε ησυχία». Είναι πολύ απλό! Κάθε φορά που η μαμά αποφασίσει να σηκωθεί από τη θέση της, να κάνει ένα ντουζ, να βάλει μια μπουκιά στο στόμα της, να κάνει κάποια δουλειά, σημαίνω κόκκινο συναγερμό εξασκώντας τη φωνή μου! Έτσι αφήνει ότι κάνει και τρέχει να με πάρει αγκαλίτσα. Μετά ηρεμώ. Μερικές φορές βέβαια προλαβαίνει και με παίρνει αγκαλιά ο μπαμπάς, αλλά δεν έχει τόση πλάκα γιατί ο μπαμπάς δεν κάνει ταυτόχρονα πολλές δουλειές με το ένα χέρι. 🙂 Ας κοιμηθούμε λίγο τώρα!

❤ Ημέρα έκτη: Νομίζω ότι η μαμά μου είναι φωτογράφος ή κάτι τέτοιο. Ναι, αυτή πρέπει να είναι η δουλειά της μάλλον. 6 μέρες τώρα δεν υπάρχει στάση που να μην με έχει βγάλει φωτογραφία. Μόνο μου, με τον μεγάλο αδερφό, με τον μπαμπά, με τις γιαγιάδες, με όλους και ξανά μόνο μου. Και κάθε φορά γελάει με φωνές και με φιλάει από πάνω μέχρι κάτω. Μερικές φορές της βγάζω τη γλώσσα έξω μπας και σταματήσει αλλά εκείνη ενθουσιάζεται περισσότερο. Μετά σκέφτομαι ότι είμαι τόσο όμορφος και φωτογενής, οπότε την αφήνω. Ας κοιμηθούμε λίγο τώρα!

❤ Ημέρα έβδομη: Πω πω! Έκλεισα κιόλας μια ολόκληρη εβδομάδα σε αυτό τον κόσμο! Μέσα σε αυτή την εβδομάδα γνώρισα ένα πολύ όμορφο συναίσθημα! Λέγεται «αγάπη»! Μου αρέσει πολύ και είναι ωραία γιατί σου δίνουν αγάπη και μετά δίνεις και εσύ. Έχω τόσα πολλά να μάθω ακόμη γι αυτό τον κόσμο! Όπως λέει και η θεία Χριστίνα, όμορφος άσχημος, δε ξέρω ακόμη, πάντως εγώ ορκίζομαι ότι θα προσπαθώ να τον κάνω όμορφο! Νύσταξα λιγάκι όμως. Ας κλείσω τα ματάκια μου και ας κοιμηθούμε λίγο τώρα! 🙂

Ο μπέμπης της μαμάς Liza

(Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του άρθρου και των φωτογραφιών χωρίς άδεια)

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Αφήστε το σχόλιο σας εδώ κάτω γιατί εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε και να κάνουμε κουβεντούλα!

Author

Γεια σου! Είμαι e-mama Λίζα, Θεσσαλονικιά από κούνια, καλλιτεχνικό και ανήσυχο πνεύμα, λατρεύω οτιδήποτε κάνει χαρούμενους τους ανθρώπους! (όπως πχ η σπανακόπιτα). Η ζωή μου κινείται γύρω από 2 μικρούς και πολύχρωμους σίφουνες, τον 6 ετών Mini Me (Θάνο) και τον 2 ετών Mini Me Junior (Φοίβο). Μαζί θα ενημερωθούμε, θα διασκεδάσουμε, θα μαγειρέψουμε και θα βγάλουμε από μέσα μας ότι μας βαραίνει! Θα με βρεις στα άρθρα και τις φωτογραφίες του e-mama.gr, στα social media, στην επικοινωνία! :)

11 Σχόλια

  1. yianna panou Reply

    Να σας ζήσει ο κούκλος Λιζακι μου, με συγκίνησες!!!!!!

    • Ευχαριστώ πολύ Γιάννα μου! Είμαι φουλ ερωτευμένη με το μικρό μου ανθρωπάκι όπως φαίνεται 🙂 ❤

  2. Να σας ζήσει το μωράκι σας το πανέμορφο!!!!!!!!!! Μα τι βδομάδα και αυτή που πέρασατε, ακόμα αναπολώ αυτή τη μωρουδίλα, πόσα συναισθήματα, πόση αγάπη!!!!!!!!!!!!

    • Ευχαριστούμε πολύ Γιούλη μου! Χεχεχε είδες πόσο γεμάτη εβδομάδα; 🙂 Αυτή η μωρουδίλα αλήθεια με κάνει και λιώνω! Και την μυρίζω πάνω μου ακόμα και όταν τον αφήσω από την αγκαλιά μου! Εθιστική πραγματικά! Αχ και να μπορούσαμε να την κρατήσουμε κάπου για πάντα! 🙂 ❤

  3. Καλώς μας ήρθες! Σε περιμέναμε να ξέρεις!!! Η μαμά σου μας είχε μιλήσει πολλές φορές για εσένα! Ασε δε αυτή η θεία σου! Πρέπει να χρειάστηκε κι αυτή πάνες την ημέρα που ξεμύτισες!
    Αυτό που θέλεις να κοιμάσαι σε παρακαλώ να το τηρήσεις. Το ίδιο παρακαλάω και την δική μου μπέμπα, που είναι λίγο μεγαλύτερη από εσένα!
    Όσο για τον αδερφό σου, να κάνεις υπομονή! Θα σου κάνει λίγα ακόμα, αλλά όλα θα είναι με αγάπη! Και να σου πώ ένα μυστικό;; Σε κανά δίμηνο περίπου που θα τον αναγνωρίζεις ακόμα πιο εύκολα, να του γελάς! Έτσι κάνει η δική μου μπέμπα που σου έλεγα στην αδερφή της και να δείς κάτι αγκαλιές ωραίες που κάνουν τώρα πιά!
    Καλώς μας ήρθες και πάλι! Να έχεις μια υπέροχη ζωή!

    (Να σου ζήσει Λιζάκι μου! <3)

    • Καλώς σας βρήκα θεια Μάρθα! Τώρα πια βαρέθηκα λιγάκι τον ύπνο, δουλεύω το κομμάτι του πόσο συχνά μπορώ να ξυπνάω και πόσο πολύ μπορώ να τρώω. Ανυπομονώ να έρθει η ώρα που θα κάνω πλάκες με τον αδερφούλη και να αγκαλιαζόμαστε και να γελάμε μαζί όπως κάνουν τα κορίτσια σου! Ξέρω ότι έχεις δυο όμορφα κορίτσια και το κρατάω στο μυαλό μου, να ξέρεις! 🙂
      Μπέμπης Λίζας

      (Σε ευχαριστώ πολύ Μάρθα μου, το γλυκό σου σχόλιο με έκανε να χαμογελάσω καθώς το διάβαζα!) ❤ 🙂 ❤
      Μαμά Λίζα

Write A Comment