Για τις μαμάδες. Τις αφανείς ηρωίδες αυτής της πανδημίας

Για τις μαμάδες. Που σε μια από τις πιο δύσκολες συνθήκες της γενιάς μας, είναι από εκείνους που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Και ας μη φαίνεται με την πρώτη ματιά…

Για τις μαμάδες που μένουν μέσα στα 100 τετραγωνικά με κήπο. Και για τις μαμάδες που μένουν μέσα με τα παιδιά τους στα 40 τετραγωνικά και το παράθυρο δε βλέπει ήλιο.

Για τις μαμάδες που μοιράζονται το βάρος της νέας συνθήκης με το σύντροφο τους. Για τις μόνες μαμάδες που το «μόνη μαμά» απέκτησε ολοκληρωτικά άλλη έννοια. Και για τις μαμάδες που η καραντίνα και ο εγκλεισμός με τον σύντροφο τους, τους πρόσθεσε ένα ακόμη βάρος.

Για τις μαμάδες που παλεύουν να κρύψουν το φόβο της αβεβαιότητας και να τον κάνουν γέλιο. Που προσπαθούν να προστατέψουν τα μικρά τους και να τηρήσουν όλους τους κανόνες ασφαλείας. Που καταστρώνουν σχέδια και καταφέρνουν να κάνουν μια εντελώς άγνωστη, νέα καθημερινότητα, λίγο πιο νορμάλ.

Λίγο πιο απαλή. Πιο κανονική.

Ποιο είναι το τίμημα που πληρώνουμε για το δώρο της μητρότητας;

 

Που ήρθαν αντιμέτωπες με τις πιο δύσκολες ερωτήσεις και έπρεπε να δώσουν τις πιο περίεργες απαντήσεις. Που κάνουν το αδύνατο δυνατό και δίνουν μάχη για να δουλέψουν από το σπίτι. Ή έξω από αυτό.

Που μένουν μέσα με τα παιδιά τους τις βροχερές μέρες. Που πρέπει να εξηγήσουν γιατί μένουν μέσα τις μέρες που έχει ήλιο. Που εξηγούν τις κλειστές παιδικές χαρές. Που εξηγούν τις άγνωστες – δύσκολες λέξεις όπως καραντίνα, ιός, απαγόρευση κυκλοφορίας.

Που εφευρίσκουν τρόπους να κατευνάσουν το θυμό, τα νεύρα, τη βαρεμάρα, το φόβο των μικρών τους, από τον εγκλεισμό. Που βρίσκουν καθημερινά νέους τρόπους για να απασχολήσουν δημιουργικά τα παιδιά τους. Που στύβουν το μυαλό τους και χειροτεχνούν με ότι τους έχει μείνει στο σπίτι.

Γίνονται μαμάδες που πρέπει να διδάξουν τα μαθήματα στα παιδιά τους, μα δεν είναι δασκάλες. Γίνονται μαμάδες που ετοιμάζουν το διαφορετικό πάρτι του παιδιού τους. Και κάνουν τα πάντα για να είναι κοντά τους οι φίλοι τους, έστω και διαδικτυακά.

*Διάβασε επίσης -> ΔΕΝ είσαι η δασκάλα του παιδιού σου. Είσαι η μαμά του.

ΔΕΝ είσαι η δασκάλα του παιδιού σου! Είσαι η μαμά του!

Που βάζουν τα δυνατά τους για να μην περάσει στα παιδιά τους ο φόβος και η αβεβαιότητα.

Και κάνουν καλή δουλειά.

Γιατί όταν τα παιδιά μεγαλώσουν και θα θυμούνται αυτήν την εποχή, δε θα θυμούνται το φόβο και την αβεβαιότητα.

Θα λένε ιστορίες για τα παιχνίδια που έπαιζαν όλη μέρα. Που έπαιζαν μπάλα μέσα στο σπίτι και ήταν αποδεκτό. Για τα οικογενειακά τραπέζια που καθόταν όλοι μαζί και έλεγαν ιστορίες. Θα θυμούνται ότι παρόλο που τα μαθήματα του σχολείου συνεχιζόταν διαδικτυακά, δεν έμαθαν μόνο αυτά. Δεν έμαθαν μόνο γραφή, ανάγνωση και μαθηματικά. Έμαθαν τη ζωή αλλιώς. Και ότι παρόλο που οι συνθήκες μας ήθελαν να απομακρυνθούμε, τελικά βρήκαμε τρόπους να έρθουμε πιο κοντά.

Μια συνηθισμένη μέρα για εσένα είναι μια μαγική μέρα για τα παιδιά σου

Και όταν όλη αυτή η τρέλα τελειώσει και η άγνωστη τώρα καθημερινότητα, γίνει η νέα νόρμα μας, τα παιδιά θα πουν την αλήθεια. Ότι την άνοιξη του 2020 ο κόσμος δε σταμάτησε. Η γη συνέχισε να γυρίζει και ο κόσμος να προχωράει μπροστά.  Γεμάτος από την δύναμη της μητρικής αγάπης.

Λίζα

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια.)

Write A Comment