Γιαγιά. Του παιδιού της το παιδί δυο φορές παιδί της. Δυο φορές μάνα. Διπλή βαρύτητα. Η συνέχεια και η χαρά της ζωής. Θα ήθελα πολύ να μου επέτρεπε η ζωή να γνωρίσω αυτήν την εκπληκτική γυναίκα που μπορεί να μην συνάντησα ποτέ μου, αλλά την γνώρισα μέσα από τις περιγραφές της μαμάς μου. Η γιαγιά Λίζα που έχω και το όνομα της, ήταν μάνα βράχος. Θα ήταν σίγουρα μια υπέροχη γιαγιά.

Δεν είχα αναλογιστεί ποτέ την σημασία της. Το καταλαβαίνω τώρα που μεγάλωσα. Έκανα δικά μου παιδιά. Τώρα που βλέπω την μαμά μου στο ρόλο της γιαγιάς.

Βλέπω τα μικρά μου στην αγκαλιά της, βλέπω την λάμψη και την αμέτρητη αγάπη στα μάτια τους και διαπιστώνω πόσο μου έλειψε και εμένα. Τώρα που βλέπω τι σημαίνει πραγματικά, εύχομαι να είχα και εγώ γιαγιά.

Η γιαγιά είναι δώρο Θεού e-mamagr

Γιατί η γιαγιά είναι δώρο Θεού…

❤ Θα ήθελα πολύ να μου άνοιγε την μεγάλη αγκαλιά της από χιλιόμετρα μακριά και εγώ να έτρεχα σαν αστραπή να μπω μέσα! Και να καλούπωνα στοργικά εκεί.

❤ Να μου έφτιαχνε το αγαπημένο μου φαγητό. Την αγαπημένη μου πίτα. Και εγώ να περηφανευόμουν παντού ότι «η γιαγιά μου μαγειρεύει καλύτερα από όλους!»

❤ Να μου έκλεινε πονηρά το μάτι όταν η μαμά έλεγε «όχι άλλο γλυκό».

❤ Να μου έλεγε παραμύθια και ιστορίες από τα παλιά. Από τότε που ήταν παιδί. Να μάθαινα έστω κάτι από τη ζωή της.

❤ Να μου χάιδευε το μέτωπο μέχρι να κοιμηθώ και να με σκέπαζε σαν μάνα.

❤ Να ερχόταν να με καμαρώσει στη σχολική γιορτή και  το δικό της δυνατό «μπράβο», να έκανε αντίλαλο.

❤ Να μπορούσε να με κρατήσει εκείνη όταν η μαμά μου δούλευε. Να μη χρειαζόταν να περάσω όσα πέρασα με την νταντά που με πρόσεχε. Όλα θα ήταν τόσο διαφορετικά.

❤ Θα ήθελα να κάναμε μαζί τις ζαβολιές μας. Να είχαμε μικρά μυστικά.

❤ Να μου έραβε την ξηλωμένη τσέπη στο παντελόνι μου.

❤ Να της έκανα το σπίτι άνω κάτω από τα παιχνίδια μου και να παίζαμε μαζί «κάστρο» με τα μαξιλάρια από τον καναπέ της.

❤ Να έκανα σκανταλιές και εκείνη να με δικαιολογούσε στη μαμά μου «Έλα, παιδί είναι μην κάνεις έτσι».

❤ Να λαχταρούσα να έρθει η ώρα που θα την συναντήσω και να πούμε τα δικά μας.

❤ Θα ήθελα να έχω την ανάμνηση της, την μυρωδιά της, την αγκαλιά της. Δεν έχω τίποτα από όλα αυτά. Δεν την γνώρισα ποτέ αλλά είμαι σίγουρη ότι θα κάναμε την καλύτερη παρέα. Είμαι σίγουρη ότι θα ήμασταν κολλητές.

Αφιερωμένο στην αγαπημένη μου γιαγιά Λίζα που η ζωή δεν την άφησε να αγκαλιάσει όλα τα εγγόνια της. Την έχω πάντα στην καρδιά μου.

Και αφιερωμένο στη μαμά μου, στη γιαγιά των παιδιών μου. Εγώ δε γνώρισα ποτέ τη μαμά της αλλά τα δικά μου παιδιά έχουν την τύχη να νιώσουν τι θα πει γιαγιά. Ξέρουν ήδη πόσο τυχερά είναι… ❤

Η γιαγιά είναι δώρο Θεού e-mamagr

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο! Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Σας περιμένουμε και στην κλειστή ομάδα μας “Δεν είμαι τέλεια μαμά” για να γίνουμε μια όμορφη παρέα

Αφήστε το σχόλιο σας εδώ γιατί εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε και να κάνουμε κουβεντούλα

Author

Γεια σου! Είμαι e-mama Λίζα, Θεσσαλονικιά από κούνια, καλλιτεχνικό και ανήσυχο πνεύμα, λατρεύω οτιδήποτε κάνει χαρούμενους τους ανθρώπους! (όπως πχ η σπανακόπιτα). Η ζωή μου κινείται γύρω από 2 μικρούς και πολύχρωμους σίφουνες, τον 6 ετών Mini Me (Θάνο) και τον 2 ετών Mini Me Junior (Φοίβο). Μαζί θα ενημερωθούμε, θα διασκεδάσουμε, θα μαγειρέψουμε και θα βγάλουμε από μέσα μας ότι μας βαραίνει! Θα με βρεις στα άρθρα και τις φωτογραφίες του e-mama.gr, στα social media, στην επικοινωνία! :)

1 Comment

Write A Comment