Γιατί όταν ένας ενήλικας χτυπάει ένα παιδί το ονομάζουμε πειθαρχία;

Ένα πεντάχρονο στην παιδική χαρά, παίρνει φόρα και χτυπάει ένα άλλο παιδί επειδή του πήρε τη σειρά στις κούνιες. Δεν το χτύπησε πολύ, αλλά η παιδική χαρά αναστατώθηκε.

Η μητέρα του παιδιού που χτυπήθηκε ζητάει εξηγήσεις για την επίθεση από τη μητέρα το παιδιού που χτύπησε. Έγινε μεγάλο θέμα και μάλιστα το μετέφερε και σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης με όλους να συμφωνούν ότι αυτή η επίθεση ήταν απαράδεκτη.

Όταν ένα παιδί χτυπάει ένα άλλο παιδί το ονομάζουμε επίθεση

Ένα 8χρονο μάλωνε με τη μητέρα του στο σούπερ μάρκετ και η ίδια άρχισε να του φωνάζει. Τότε ο μικρός χτύπησε το γόνατο της με το πόδι του γεμάτος οργή. Δεν τη χτύπησε πολύ αλλά όλοι ταράχθηκαν με τη συμπεριφορά. Μάλιστα της είπε «Δεν σε αντέχω άλλο» και προχώρησε μπροστά. «Αυτό το παιδί είναι πολύ εχθρικό», είπε η κυρία Τασία στην κοπέλα του σούπερ μάρκετ που παρακολουθούσαν εμβρόντητες το περιστατικό.

Όταν ένα παιδί χτυπάει έναν ενήλικα το ονομάζουμε εχθρικότητα



Ο υπάλληλος στο γραφείο μιας εταιρείας, βιαζόταν να εκτυπώσει κάποια αρχεία για να προλάβει την προθεσμία. Την ίδια ώρα εκτύπωνε ένας συνάδελφος του και δε φαινόταν να βιάζεται. Ο υπάλληλος άρχισε να ιδρώνει και να αγχώνεται. Και όσο έβλεπε τον συνάδελφο του να εκτυπώνει με την ησυχία του και να μη δίνει σημασία στη σημαντικότητα της δικής του εργασίας φούντωνε. Πλησίασε τον συνάδελφο του και τον χτύπησε στο πρόσωπο. Δεν τον χτύπησε πολύ αλλά όλοι θεώρησαν απαράδεκτη τη συμπεριφορά του. «Εμείς δεν ανεχόμαστε τέτοιου είδους βιαιοπραγίες στην εταιρεία μας» τους είπε ο διευθυντής τους.

Όταν ένας ενήλικας χτυπάει έναν άλλον ενήλικα το ονομάζουμε βιαιοπραγία.



Ένας ενήλικας χτυπάει ένα παιδί που δεν συμμορφώνεται. Δεν το χτύπησε πολύ και οι παρευρισκόμενοι σκέφτηκαν: «Είναι για το καλό του». «Από αγάπη το κάνει για να μην μεγαλώσει και γίνει απείθαρχο». «Μια που και που δεν κάνει κακό, είναι πειθαρχεία».

Γιατί όταν ένας ενήλικας χτυπάει ένα παιδί το ονομάζουμε πειθαρχία;



Ο Απρίλιος είναι μήνας ευαισθητοποίησης για την κακοποίηση παιδιών.

Ήρθε η ώρα να ρίξουμε μια ματιά στο πώς μια κουλτούρα κανονικοποιεί και εγκρίνει το να χτυπάμε τα παιδιά στο όνομα της «αγάπης». Να δούμε πώς δημιουργεί ένα εύφορο έδαφος για να μην γίνεται αντιληπτή η κακοποίηση των παιδιών.



Βλέπετε τη σύνδεση;

Όταν λέμε στα παιδιά ότι τους δώσαμε ξυλιές επειδή τα «αγαπάμε», δεν ακούν αυτό. Αυτό που ακούνε είναι «Είναι εντάξει για κάποιον που με αγαπά να με χτυπήσει». Αλλά και «Είναι εντάξει για κάποιον που με αγαπά να με πληγώνει».



Οι νευρώνες που πυροδοτούνται, συνδέονται μεταξύ τους. Έτσι, ένα παιδί που τρώει ξύλο ή ξυλιές και του είπαν ότι το άξιζε. Ένα παιδί που το χτύπησαν και του είπαν ότι το κάνουν για το καλό του, επειδή το αγαπούν. Αυτό το παιδί είναι κυριολεκτικά προγραμματισμένο να γίνει θύμα σωματικής κακοποίησης στο μέλλον. Είναι πιο πιθανό να γίνει θύμα κακοποίησης από ότι ένα παιδί που δεν το χτυπούν ενήλικες.



Ξύλο, ξυλιές, μια στον ποπό, χτύπημα

Ανεξάρτητα από το πώς το περιγράφουμε ή προσπαθούμε να το πούμε διαφορετικά, το αποτέλεσμα είναι ένα. Προκαλείται πόνος στο σώμα ενός παιδιού. Χτυπιέται το σώμα ενός παιδιού. Κακοποιείται το σώμα και η ψυχή ενός παιδιού. Και αυτό δεν μετριέται με καμία μονάδα μέτρησης για να πούμε «δεν το έδειρα πολύ, δεν είναι κακοποίηση».



Τα χρόνια που δεν γνωρίζαμε για αυτό το πράγμα έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Σήμερα γνωρίζουμε.

Θέλουμε η νέα γενιά γονιών πραγματικά να σταματήσουμε την κακοποίηση παιδιών και την ενδοοικογενειακή βία;

Θα πρέπει να σταματήσουμε να διδάσκουμε στα παιδιά ότι είναι εντάξει να χτυπάμε και να δέρνουμε κάποιον που αγαπάμε. Ότι μπορούμε να χτυπήσουμε κάποιον από αγάπη και για το καλό του.



78% των παιδιών θυμάτων κακοποίησης είναι θύματα του γονέα τους. Εάν θέλουμε πραγματικά να τερματίσουμε την παιδική κακοποίηση, πρέπει να ξεκινήσουμε με το πιο απλό.

Να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους. Δεν υπάρχει χαριτωμένη ονομασία για αυτό. Όταν το παιδικό σώμα πονάει είναι κακοποίηση. Όταν η παιδική ψυχή πονάει είναι κακοποίηση. Δεν υπάρχει λίγο ή πολύ. Δεν υπάρχει μονάδα μέτρησης. Ακριβώς όπως δεν εγκρίνουμε τη βία σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση, δεν πρέπει να την εγκρίνουμε στα παιδιά.



Ας θυμηθούμε πάλι:

Όταν ένα παιδί χτυπάει ένα άλλο παιδί το ονομάζουμε επίθεση

Όταν ένα παιδί χτυπάει έναν ενήλικα το ονομάζουμε εχθρικότητα

Όταν ένας ενήλικας χτυπάει έναν άλλον ενήλικα το ονομάζουμε βιαιοπραγία.

Γιατί όταν ένας ενήλικας χτυπάει ένα παιδί το ονομάζουμε πειθαρχία;

*Και αν κάποιος θεωρεί ακόμη ότι οι ξυλιές λειτουργούν πραγματικά ως μια αποτελεσματική μέθοδος πειθαρχίας για να βελτιωθεί άμεσα η συμπεριφορά των παιδιών, θα πρέπει να διαβάσει αυτό για τι πραγματικά κάνουν στο παιδί -> “Τι επιπτώσεις έχουν οι ξυλιές στο παιδί – Έρευνα”



Λίζα

Με αφορμή το ποστ του Flourishing Homes & Families

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Κάντε κλικ στα εικονίδια και ακολουθήστε μας στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.