Γιατί τα παιδιά συμπεριφέρονται χειρότερα μπροστά στη μαμά;

«Τι εννοείς τέρατα;»

«Τι εννοείς αγγελούδια;»

«Έλα, έλα τα παραλές, μια χαρά είναι τα παιδιά, υπερβάλλεις!»

«Μα κοίτα και μόνη σου ρε μάνα», της λέω και αρπάζω παραμάσχαλα τα 2 τέρατα μου, δίνοντας πραγματική μάχη να περάσουμε την εξώπορτα της και να πάμε επιτέλους σπίτι μας! Αυτή είναι η καθημερινότητα μας. Μόλις συναντιόμαστε εγώ και τα παιδιά μου μετά τη δουλειά και το σχολείο, συμβαίνει μια έκρηξη.

Τα παιδιά μου είναι σαν ένα μπουκάλι σόδας που το ανακινούσε όλη μέρα κάποιος και με το που μπαίνω στο οπτικό τους πεδίο, ανοίγει το καπάκι με δύναμη!

«Καλέ τι ήσυχα που είναι, κοίτα, τι μας λες ότι είναι ζωηρά; Τα δικά μου δεν κάθονται ποτέ έτσι, είσαι πολύ τυχερή!»

Ναι καλή μου φίλη, αυτό συμβαίνει επειδή είσαι ΕΣΥ μπροστά τους! Δε θα έκαναν ποτέ σκηνή ενώ είναι κάποιος άλλος μπροστά! Ούτε τα δικά σου!

Έχουν δίκιο όμως και η φίλη και η μαμά μου. Κοιτάζοντας τα παιδιά μου όσο βρίσκονται άλλοι μπροστά, είναι πραγματικά 2 αγγελούδια. Κάθονται σε μια γωνίτσα με σταυρωμένα χεράκια, κοιτάζοντας με εκείνα τα μεγάλα μάτια τους και ελαφρώς γερμένο το κεφαλάκι. Μόνο εγώ μπορώ να δω εκείνη η σπίθα έτοιμη να σκάσει μόλις μείνουμε μόνοι μας.

Γιατί τα παιδιά συμπεριφέρονται χειρότερα μπροστά στη μαμά;

Στην αρχή αναρωτιόμουν τι στο καλό κάνω λάθος. Γιατί συμβαίνει αυτό; Οι δασκάλες, οι φίλοι, η μαμά μου, όλοι λένε το ίδιο! Τα παιδιά μου είναι αγγελούδια μαζί τους! Και μαζί μου διαβολάκια! Στην πορεία κατάλαβα ότι αυτό συμβαίνει μάλλον στις περισσότερες μαμάδες. Είναι αλήθεια ότι τα παιδιά συμπεριφέρονται χειρότερα όταν είναι παρούσα η μαμά τους. Όμως γιατί συμβαίνει αυτό; Το έψαξα και σου έχω την απάντηση:

Η απάντηση

Γιατί εσύ, μαμά, είσαι το μέρος που νιώθουν ασφάλεια. Είσαι ο χώρος και ο τόπος που μπορούν να έρθουν και να αδειάσουν όλα τους τα προβλήματα. Αν δε μπορείς εσύ να τα δεχτείς τότε ποιος;

Στην πραγματικότητα ΕΣΥ αγαπητή μαμά, είσαι ο «κάδος σκουπιδιών» τους από δυσάρεστα αισθήματα και συναισθήματα.

Και όχι με την κακή έννοια. Εάν το παιδί τα κρατάει μέσα του όλη την ημέρα, αμέσως μόλις σε βλέπει ξέρει ότι ήρθε η ώρα να τα διώξει από πάνω του! Και αυτό είναι καλό γιατί σημαίνει ότι έχεις δημιουργήσει συνθήκες που το παιδί νιώθει άνετα και ασφαλές με τα συναισθήματα του. Είναι σημαντικό! Ξέρει ότι έχει το δικαίωμα να συμπεριφερθεί μαζί σου όπως ακριβώς νιώθει! Γκρινιάρικα, χαρούμενα, φωνακλάδικα, τρελά, κουρασμένα, ακατάστατα.

Γιατί τα παιδιά συμπεριφέρονται χειρότερα μπροστά στη μαμά;

Ξέρω ότι δεν είναι πάντα εύκολο να το αποδεχθείς, ούτε στο λέω για να παραδοθείς. Είμαστε κουρασμένες, πνιγμένες, γυρνάμε από τη δουλειά πτώματα και πλέον δεν επεξεργάζεται καν ο εγκέφαλος τόση πληροφορία. Όμως στο λέω γιατί δεν κάνεις κάποιο λάθος όπως νόμιζα και εγώ. Ίσως μάλιστα θα μπορούσα να πω ότι ίσα ίσα, κάνουμε καλή δουλειά για να έχουμε αυτό το αποτέλεσμα. Μα ούτε και λάθος των παιδιών είναι. Είναι μια πρόκληση και για εκείνα να ελέγχουν τη συμπεριφορά τους για τόσες πολλές ώρες. Στο σχολείο, στη φύλαξη, στις γιαγιάδες, σε όποιον δεν είναι εσύ.

Tip: Αν μπορούμε να πούμε ότι θέλουμε να αποφύγουμε το απότομο άνοιγμα της σόδας (που λέγαμε προηγουμένως) τι κάνουμε; Ανοίγουμε σιγά σιγά το καπάκι. Όταν και όποτε είναι εφικτό, λίγο πριν την έκρηξη δώσε στα παιδιά τρόπους να εκτονωθούν. Μόλις τα πάρεις από το σχολείο ή τη γιαγιά άστα να τρέξουν, να τρελαθούν, να χοροπηδήξουν. Κάντε μια στάση στην παιδική χαρά της γειτονιάς. Έτσι το καπάκι θα ανοίξει σιγά σιγά, η σόδα θα εκτονωθεί και δε θα σκάσει! Ακριβώς όπως και τα παιδιά! : )

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο! : ) Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια!!!)

  Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα!

Author

Γεια σου! Είμαι e-mama Λίζα, Θεσσαλονικιά από κούνια, καλλιτεχνικό και ανήσυχο πνεύμα, λατρεύω οτιδήποτε κάνει χαρούμενους τους ανθρώπους! Η ζωή μου κινείται γύρω από 2 μικρούς και πολύχρωμους σίφουνες! Μαζί θα ενημερωθούμε, θα διασκεδάσουμε, θα μαγειρέψουμε και θα βγάλουμε από μέσα μας ότι μας βαραίνει!

1 Comment

  1. Πολύ εύστοχο άρθρο!
    Έχεις δίκιο Λίζα, έτσι είναι! Δεν είχα σκεφτεί ποτέ το ρόλο της μαμάς ως σκουπιδιάρας, χαχαχα, αλλά βγάζει νόημα.
    Αυτό που θα προσθέσω μετά από τη μεγάαααααλη, πίστεψέ με, πείρα μου από τέτοιου είδους συμπεριφορές είναι ότι το φυσιολογικό είναι ακριβώς αυτό. Δηλαδή να αναγνωρίζουν ότι έξω θα πρέπει να φέρονται πιο «κόσμια», ενώ μέσα να «εκφράζονται» πιο ελεύθερα.
    Ηλέκτρα

Write A Comment