Ο κακοποιητικός σύζυγος ΔΕΝ είναι καλός πατέρας

Συνεπιμέλεια.

Ψηφίστηκε τελικά και είναι πλέον νόμος του κράτους.

Πρέπει όμως να πούμε και το εξής.

Δύο εισηγήτριες του ΟΗΕ προχώρησαν στη μελέτη του νομοσχεδίου και απαιτούν εξηγήσεις από την ελληνική κυβέρνηση. Και αυτό για τα άρθρα του νομοσχεδίου που δεν συνάδουν με τις διεθνείς συμβάσεις για την τήρηση των οποίων είναι υπεύθυνες.



Στο μεταξύ στην Ελλάδα ειπώθηκε στη Βουλή από βουλευτή το εξής:

«Μπορεί σε ένα διαζύγιο να είναι πολύ σκληρό και να έχουν συγκρουστεί οι γονείς. Μπορεί να είσαι ένας κακός σύζυγος, αλλά μπορεί να είσαι καλός γονιός. Υπάρχει διαφορά μεταξύ του ενός και του άλλου. Μπορεί εγώ να χώρισα με τη γυναίκα μου και να έχω πάθος εναντίον της. Αλλά αυτό δε σημαίνει ότι είμαι κακός πατέρας.

Όπως αντίστροφα.

Μια γυναίκα την οποία ο άνδρας της την απατά, την έδερνε, την κακοποιούσε και έχει μίσος εναντίον του πρώην άνδρα της. Όμως παρόλα αυτά έχει το παιδί το δικαίωμα να μεγαλώνει και με τους δύο γονείς».



Όμως παρόλα αυτά…

Τι “όμως παρόλα αυτά”;;;

Πώς παραβλέπουν την κακοποίηση τόσο εύκολα; Σε μια τέτοια περίπτωση το παιδί έχει δικαίωμα να ΜΗΝ μεγαλώσει με τον κακοποιητικό άνθρωπο. Και παραδέχονται ξεκάθαρα ότι του το αφαιρούν.

Τώρα πρέπει να μιλήσουμε εμείς!

Τα παιδιά που είχαν έναν πατέρα που απατούσε, που έδερνε και που κακοποιούσε τη μάνα τους. Τα παιδιά που είχαν έναν τέτοιον πατέρα και έγιναν ενήλικες.



Τα παιδιά που είχαν έναν πατέρα που απατούσε, που έδερνε και που κακοποιούσε τη μάνα τους έζησαν με εφιάλτες.

Αυτά τα παιδιά κρυβόταν κάθε φορά που άκουγαν το κλειδί στην πόρτα.

Έζησαν με παιδικά χρόνια κλεμμένα. Με φωνές και κλάματα. Με αίματα και φόβο. Με τρόμο και ουρλιαχτά. Με μελανιές που έπρεπε να κρύψουν και με σπασμένα άκρα, από τις ηθελημένες και τις αδέσποτες.

Αυτά τα παιδιά που είχαν έναν πατέρα που απατούσε, που έδερνε και που κακοποιούσε τη μάνα τους χαιρόταν όταν ο πατέρας τους ΔΕΝ ήταν στο σπίτι.



Περνούσαν αμίλητες μέρες και ανήσυχες νύχτες όσο εκείνος ήταν εκεί. Γιατί για έναν τέτοιο άνθρωπο που απατά, δέρνει και κακοποιεί, δεν υπάρχει σωστό και λάθος. Ότι και αν κάνεις εσύ, είναι πάντα λάθος και θα το πληρώνεις κάθε φορά.

Όποιος συμφωνεί με το ότι ένας πατέρας που απατά, δέρνει και κακοποιεί μια μητέρα, μπορεί να είναι καλός πατέρας θα βρει τα αποτελέσματα μπροστά του. Και τότε θα πρέπει να πάρει κάθε ευθύνη για όσα θα γίνουν από εδώ και πέρα.



Γιατί εμείς, τα παιδιά που είχαμε έναν πατέρα που απατούσε, που έδερνε και που κακοποιούσε τη μάνα μας θα σας το φωνάζουμε μέχρι να κλείσει η φωνή μας!

Ο κακοποιητικός σύζυγος δεν θα είναι λιγότερο κακοποιητικός πατέρας μετά το διαζύγιο. Αν όσοι ψήφισαν αυτό το νόμο πιστεύουν αυθαίρετα κάτι τέτοιο, τότε νομιμοποιούν την ενδοοικογενειακή βια. Και εμείς, τα παιδιά που ζήσαμε με έναν τέτοιο πατέρα, δε θα σταματήσουμε να το φωνάζουμε.



Θα σας το φωνάζουμε μέχρι να κλείσει η φωνή μας.

Ο κακοποιητικός σύζυγος ΔΕΝ είναι καλός πατέρας!!!

Ο κακοποιητικός σύζυγος ΔΕΝ είναι καλός πατέρας

Λίζα

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Κάντε κλικ στα εικονίδια και ακολουθήστε μας στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.