Καλοκαίρι είναι…

Ο καρπουζάς που περνάει κάτω από το μπαλκόνι σου.

Μικροσκοπικά πατουσάκια που γεμίζουνε άμμο.

Να περπατάς ξυπόλυτη πάνω στο δροσερό πάτωμα.

Να διαβάζεις το αγαπημένο σου βιβλίο πάνω σε μια πετσέτα, το μεσημέρι, ακούγοντας τα τζιτζίκια να τραγουδάνε.

Οι παιδικές φωνές στη γειτονιά μέχρι τις 11 το βράδυ.

Να μετράς πόσα παγωτά έφαγες και πόσα μπάνια έκανες.

Ένα πιάτο χωριάτικη με μπόλικη φέτα και τη ρίγανη να μοσχοβολάει, αντί για μεσημεριανό.

Να βλέπεις την ανατολή χωρίς να έχεις κοιμηθεί.

Τα παιδιά που παίζουν μπουγέλο.

Η γιαγιά που πίνει τον καφέ της στο μικρό στρόγγυλο τραπεζάκι, δίπλα σε ένα γαλάζιο παράθυρο.

Καλοκαίρι είναι…

Το εκτυφλωτικό άσπρο και το απέραντο γαλάζιο.

Να κολυμπάς μέχρι να σου κοπεί η ανάσα.

Μαλλιά μπερδεμένα από την αλμύρα και ξανοιγμένα από τον ήλιο.

Τα σημάδια από το μαγιό, να φαίνονται κάτω από ένα άσπρο αέρινο φουστάνι, την ώρα που περπατάς σε ένα λιμάνι.

Το τραγούδι που αγαπάς στη διαπασών, την ώρα που οδηγάς με ανοιχτό παράθυρο και ο αέρας ανακατεύει τα μαλλιά σου.

Τα παιδιά που παίζουν κουτσό και κρυφτό σε γειτονιές σκαρφαλωμένες σε νησιώτικα σοκάκια.

Να περπατάς στην παραλία της Θεσσαλονίκης την ώρα που βασιλεύει ο ήλιος.

Να τρως γεμιστά.

Να βλέπεις θέατρο στην Επίδαυρο.

Τον Αύγουστο.

Καλοκαίρι είναι…

Μια σκηνή, δυο ξαπλώστρες και μια ομπρέλα στη μέση του πουθενά.

Η αλμύρα στα χείλη.

Κι ένα φιλί. Από αυτά που δεν ξεχνιούνται.

Να ονειρεύεσαι ηλιοβασιλέματα στη Σαντορίνη, ακόμη κι αν δεν έχεις πάει ποτέ.

Ο ήχος που κάνει η παγωμένη μπύρα όταν την ανοίγεις στο μπαλκόνι.

Με φίλους. Όχι πολλούς. Καλούς.

Χταπόδια κρεμασμένα, να λιάζονται κάτω από τον καυτό ελληνικό ήλιο.

Ένα υποβρύχιο βουτηγμένο σε ένα ποτήρι με παγωμένο νερό, πάνω στο πλακόστρωτο, στην πλατεία του χωριού.

Να πας σε ένα πανηγύρι, να χορέψεις με τους ντόπιους και να μπερδευτείς μαζί τους.

Να βουτήξεις στη θάλασσα το βράδυ και να μη σε νοιάζει.

Οι άσπρες κεντητές κουρτίνες που φαίνονται μέσα από παράθυρα, την ώρα που κατηφορίζεις στενά σοκάκια.

Η μυρωδιά του αντηλιακού, ανακατεμένη με την αλμύρα και το ιώδιο της θάλασσας.

Να τραγουδάς δυνατά σε μια συναυλία.

Καλοκαίρι είναι…

Να κλείνεις τα μάτια πάνω στο κατάστρωμα και να ονειρεύεσαι τη στιγμή που θα πατήσεις το πόδι σου πάνω στο νησί.

Το αυγουστιάτικο φεγγάρι.

Και μια πανσέληνος.

Να ερωτεύεσαι. Στιγμές.

Να ανυπομονείς και να περιμένεις. Όσο…

Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του άρθρου χωρίς άδεια)

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Write A Comment