Καισαρική τομή: Η ιστορία της

Το όνομα:

Οι περισσότεροι από εμάς έχουμε ακούσει ότι η καισαρική τομή πήρε το όνομά της από τον Ιούλιο Καίσαρα, επειδή φημολογείται ότι γεννήθηκε με χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, η μητέρα του η Αυρηλία έζησε πολλά χρόνια ακόμα μετά τη γέννηση του Καίσαρα, έτσι πολλοί ιστορικοί πιστεύουν τώρα ότι αυτή η φήμη δημιουργήθηκε και παραποιήθηκε μέσα στο χρόνο και αυτό γιατί εκείνη την εποχή οι χειρουργικές γεννήσεις πραγματοποιούνταν μόνο σε νεκρές ή έτοιμες να πεθάνουν μητέρες.

Το όνομα «καισαρική χειρουργική επέμβαση» κρατήθηκε μέχρι το 1598, όταν ο Jacques Guilmeau σε ένα βιβλίο μαιευτικής, αντικατέστησε την «καισαρική χειρουργική επέμβαση» με τη «καισαρική τομή» και έτσι λέγεται μέχρι σήμερα.

 

Θρησκεία:

Υπάρχουν ενδείξεις ότι η καισαρική τομή εφαρμοζόταν σε έγκυες γυναίκες ήδη από το 500 πΧ, αλλά πιθανόν και πολύ νωρίτερα. Οι εβραίοι μάλιστα είχαν απαγορέψει την ταφή των εγκύων γυναικών,  αν δεν έπαιρναν πρώτα το έμβρυο με επέμβαση, σε μια τελευταία προσπάθεια, αν υπήρχε μια μικρή περίπτωση το μωρό να ήταν ζωντανό ακόμα, να μη θαφτεί μαζί με τη μητέρα.

Πηγή: Topkapi Palace Library, MS H 1479
Πηγή: Topkapi Palace Library, MS H 1479

Έχει συζητηθεί πολύ για το αν καισαρική τομή ήταν απαγορευμένη για τους μουσουλμάνους. Υπήρξαν ισχυρισμοί από τους ιστορικούς ότι εάν ένα παιδί γεννιόταν με αυτόν τον τρόπο, αυτός ή αυτή θα έπρεπε να σκοτωθεί. Ωστόσο, μετά από έρευνα σε αραβικές πηγές, μπορεί κανείς να βρει σε ποιήματα και εικόνες, αναφορές και αναπαραστάσεις καισαρικών τομών.

 

Η πρώτη επιτυχημένη καισαρική:

Η πρώτη επιτυχής καισαρική τομή (δηλαδή επέζησαν και η μητέρα και το μωρό) που έχει καταγραφεί, έγινε γύρω στο 1820 από την James Stuart Miranda Barry. Η Δρ Barry που ήταν γιατρός στο βρετανικό στρατό και υπηρετούσε στη Νότια Αφρική, ήταν γνωστή για την συμπόνια της στις γυναίκες. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου, συνήθως απαγορευόταν η φοίτηση των γυναικών σε ιατρικές σχολές και οι άνδρες καταλάμβαναν σχεδόν όλο τον ιατρικό χώρο. Έτσι η Δρ Barry ενώ γεννήθηκε γυναίκα, μεταμφιεζόταν σε άντρα προκειμένου να μπορέσει να βοηθήσει σαν γιατρός και να είναι αποδεκτή. Μόνο μετά το θάνατό της αποκαλύφθηκε το μεγάλο της μυστικό.

“Notes on Labour in Central Africa” published in the Edinburgh Medical Journal, volume 20, April 1884, pages 922-930.
“Notes on Labour in Central Africa” published in the Edinburgh Medical Journal, volume 20, April 1884, pages 922-930.

Το 1879, ο Robert William Felkin ταξίδεψε στην Ουγκάντα ​​και είπε ότι είδε μια επιτυχημένη καισαρική τομή, έστω και αν ο γιατρός που την έκανε δεν έραψε τη μήτρα.

Η ανακάλυψη του διαιθυλαιθέρα για αναισθησία το 1846 ήταν μια πρωτοποριακή ανακάλυψη για τη χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, πολλοί δεν αποδεχόταν τη μέθοδο της αναισθησίας. Επειδή παρερμήνευσαν ένα απόσπασμα της βίβλου που αναφέρει ότι οι γυναίκες πρέπει να αισθάνονται πόνο κατά τον τοκετό.

 

 Θνησιμότητα:

«Η ανοιχτή μήτρα» από ένα Ιταλικό εγχειρίδιο εγκυμοσύνης και τοκετού
«Η ανοιχτή μήτρα» από ένα Ιταλικό εγχειρίδιο εγκυμοσύνης και τοκετού

Το ποσοστό επιβίωσης των βρεφών αυξήθηκε κατά τα μέσα του 1800. Οι μαιευτικές λαβίδες σε συνδυασμό με την καισαρική τομή και τη βελτιωμένη αναισθησία επέτρεπε στα μωρά να αποφύγουν την τρομερή μοίρα μιας κρανιοτομής. Μια φρικτή μέθοδος που είχε ασκηθεί για εκατοντάδες χρόνια πριν την καισαρική, όπου περιελάμβανε την καταστροφή του εμβρυϊκού κρανίου για την τμηματική εξαγωγή του εμβρύου από τον κόλπο. Η οποία μερικές φορές ήταν η μόνη ελπίδα να σωθεί η μητέρα πριν από αυτές τις ιατρικές βελτιώσεις.

Ωστόσο, το ποσοστό θνησιμότητας για τις μητέρες ήταν εξαιρετικά υψηλό κατά τη διάρκεια του 1800, κυρίως λόγω της ίδιας της ιατρικής προόδου που έσωζε τα βρέφη. Αυτό άλλαξε το 1876, όταν ο Eduardo Porro είχε προτείνει να γίνεται υστερεκτομή (διαδικασία αφαίρεσης της μήτρας) μετά από καισαρική τομή, η οποία βοήθησε να μειωθεί το ποσοστό μητρικής θνησιμότητας.

 

Βελτιώσεις:

Ο μαιευτήρας και γυναικολόγος Max Saenger
Ο μαιευτήρας και γυναικολόγος Max Saenger

Το 1882, ο μαιευτήρας και γυναικολόγος Max Saenger εισήγαγε την πρακτική της ραφής για το κλείσιμο της μήτρας. (με ασημένια και μεταξωτή κλωστή ως υλικό ραμμάτων). Έτσι πλέον οι γυναίκες που έκαναν καισαρική τομή κρατούσαν τη μήτρα τους και την γονιμότητά τους και μετά την επέμβαση.

Τώρα που η καισαρική τομή ήταν πολύ πιο ασφαλής, οι γιατροί άρχισαν να εκτελούν τη διαδικασία νωρίτερα. (αντί να περιμένουν το έσχατο σημείο). Παρατηρήθηκε μειωμένη μητρική και βρεφική θνησιμότητα.

 

Ραχίτιδα:

Family with rickets around 1900
Οικογένεια που πάσχει απο ραχίτιδα γύρω στο 1900

Η ραχίτιδα είναι μια πάθηση η οποία προκαλείται από σοβαρή έλλειψη βιταμίνης D, ασβεστίου ή φωσφόρου. Ήταν ένα τεράστιο πρόβλημα στις αστικές περιοχές το 1900. Η ραχίτιδα οδηγούσε σε ακατάλληλη ανάπτυξη των οστών και έκανε το φυσικό τοκετό σχεδόν αδύνατο.

Η επιδημία της ραχίτιδας ανέβασε στα ύψη το ποσοστό των καισαρικών τομών στις ΗΠΑ.

Ωστόσο, από τη δεκαετία του 1930, όταν εμφανίστηκαν προϊόντα ενισχυμένα με βιταμίνη D το ποσοστό της ραχίτιδας μειώθηκε σημαντικά. Αλλά το ποσοστό των καισαρικών τομών δεν μειώθηκε ποτέ.

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο! Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)          

Write A Comment