«Μαμά; Πες μου 20 πράγματα που αγαπάς σε εμένα!»

Αυτό μου ζήτησε το παιδί μου χθες το βράδυ καθώς έκλεινα την πόρτα του δωματίου του για καληνύχτα.

Το πρώτο που σκέφτηκα ήταν τα βρώμικα πιάτα στο νεροχύτη, τις δουλειές που έπρεπε να κάνω, τον πόνο στην πλάτη μου. Σχεδόν μου βγήκε από το στόμα «Όχι σήμερα, άλλη φορά».

Αλλά το σταμάτησα.

Πλησίασα στο κρεβάτι του και κάθισα στην άκρη. Άρχισα να απαριθμώ.

«Αγαπώ το χαμόγελο σου!

Αγαπώ τον τρόπο που τραγουδάς!

Αγαπώ τον τρόπο που νοιάζεσαι και βοηθάς τους φίλους σου!

Αγαπώ τον τρόπο που με κάνεις να ξεκαρδίζομαι στα γέλια!

Αγαπώ τον τρόπο που παίρνεις το χρόνο σου!

Αγαπώ τις δυνατές και σφιχτές αγκαλιές σου!…»



Βρήκα να πω 20 πράγματα που αγαπώ σε αυτόν πολύ γρήγορα και εύκολα. Και με βοηθούσε το χαμόγελο του, που γινόταν όλο και μεγαλύτερο σε κάθε ένα από αυτά.

«Ευχαριστώ βρε μαμά! Αγαπώ τον τρόπο που με αγαπάς!»

Αυτό μου είπε, και στριφογύρισε ευχαριστημένος στο κρεβάτι του για να πάρει τη θέση του ύπνου.



Όλο αυτό που μου ζήτησε πήρε λιγότερο από ένα λεπτό. Δημιουργήθηκε μια λίστα αγάπης την οποία θα κρατήσει στη μνήμη του. Τελικά ήταν μια σημαντική λίστα!

Δεν κάνω πάντα το σωστό. Πραγματικά, δεν το κάνω. Αλλά αρχίζω και καταλαβαίνω ότι μέσα στη μέρα έχω χιλιάδες μικρές επιλογές. Επιλογές για να καταλάβω όσα έχουν πραγματικά αξία, ή να τα αφήσω να γλιστρήσουν μέσα από τα πολυάσχολα χέρια μου.



Χθες το βράδυ έκανα την επιλογή μου.

💗Διάλεξα το μικρό αγόρι που στέκεται ακόμα στις μύτες των ποδιών για να φτάσει τον νεροχύτη.

💗Διάλεξα το μικρό αγόρι που μου ζητάει ακόμα να του διαβάσω παραμύθια το βράδυ. Και να του κρατάω το χεράκι για να νιώθει ασφάλεια.

💗Διάλεξα το μικρό αγόρι που τραγουδάει τραγούδια που βγάζει από το μυαλό του και μου φέρνει πάντα λουλούδια από έξω.

💗Διάλεξα το μικρό αγόρι που το όμορφο φαφούτικο χαμόγελο του είναι τόσο μεταδοτικό!



💗Διάλεξα το αγόρι μου. Διάλεξα το παιδί μου. Έμεινα εκεί για να απαντήσω στο «Μαμά; Πες μου 20 πράγματα που αγαπάς σε εμένα!». Και ας με περίμενε ένα χάος στην κουζίνα και ένα σωρό δουλειές που έπρεπε να γίνουν. Σήμερα το παιδί μου είναι εκεί και με περιμένει, έχει ανάγκες, με χρειάζεται και ελπίζει να διαλέξω εκείνο αντί για τις δουλειές. Δεν είναι κάθε μέρα ίδια. Αύριο μπορεί να είναι διαφορετικά τα πράγματα. Αλλά σήμερα ήμουν εκεί…



Το κείμενο αυτό, το μετέφρασα ελεύθερα από τη σελίδα The Hands Free Revolution. Το βρήκα υπέροχο και δε θα μπορούσα να μην το μοιραστώ μαζί σας. Θα το διαβάζω κάθε φορά που θα χρειάζεται να το θυμάμαι. Όχι δεν είναι κάθε μέρα ίδια. Δεν έχουμε τις ίδιες αντοχές. Αλλά έχουμε επιλογές. Έχουμε πάντα έστω λίγο χρόνο να επιλέξουμε να κάνουμε αυτό που μας δίνει πραγματική χαρά και έχει πραγματική αξία.

Λίζα

Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο! Όμως δεν επιτρέπεται όμως η αντιγραφή του χωρίς άδεια

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.