Ο Ματθαίος Γιωσαφάτ φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και είναι νευρολόγος-ψυχίατρος από το 1967.

Βασικά ας το πάρουμε αλλιώς. Ο Ματθαίος Γιωσαφάτ είναι ένας υπέροχος άνθρωπος που όσες συνεντεύξεις του και όσα βιβλία του κι αν αναμοχλεύσεις, όσες απόψεις του κι αν διαβάσεις, όσα στοιχεία του χαρακτήρα του κι αν ψάξεις να βρεις πίσω από τα λεγόμενά του, θα σου φανεί εξαιρετικά δύσκολο να τον παρουσιάσεις σε ένα άρθρο.

Θα αρκεστώ λοιπόν σε μια πρώτη γνωριμία με αυτόν τον εκπληκτικό άνθρωπο, με την υπόσχεση να επιστρέψουμε σύντομα στην όμορφη αυτή προσωπικότητα.

Ματθαίος Γιωσαφάτ: Απαντήσεις σε ερωτήσεις που θα ήθελες να του κάνεις

Ο Ματθαίος Γιωσαφάτ λοιπόν στη συνέχεια πήγε στο Λονδίνο για περαιτέρω σπουδές και έμεινε δεκαπέντε χρόνια. Απέκτησε διάφορα διπλώματα στην ψυχιατρική και την παιδοψυχιατρική και εξελέγη διευθυντής στο Εθνικό Σύστημα Υγείας. Δίδαξε στο Κέντρο Towistock και στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου ως Επίκουρος Καθηγητής. Έκανε επίσημη πενταετή εκπαίδευση στην Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία και τετραετή στην Ομαδική Ανάλυση και Οικογενειακή Θεραπεία.

Με την επιστροφή του στην Ελλάδα εξελέγη διευθυντής του Παιδοψυχιατρικού Νοσοκομείου Αττικής. Ίδρυσε με άλλους την Ελληνική Εταιρία Ψυχαναλυτικής Ψυχοθεραπείας, όπου και εκπαιδεύει στην ατομική ψυχαναλυτική θεραπεία, και την Ελληνική Εταιρία Ομαδικής Ανάλυσης και Οικογενειακής Θεραπείας, της οποίας είναι και πρόεδρος και διευθυντής του Εκπαιδευτικού της Ινστιτούτου.

Είναι τακτικό μέλος πολλών διεθνών επιστημονικών Εταιριών και έχει μετάσχει στην συγγραφή πολλών επιστημονικών βιβλίων και πολυάριθμων άρθρων. Έχει κληθεί να μιλήσει σε πολλά κέντρα του εξωτερικού καθώς και σε πολυάριθμα νοσοκομεία, επιστημονικά κέντρα, στη σειρά διαλέξεων του Megaron Plus κ.λπ. Είναι και ο ιδρυτής, με άλλους συναδέλφους, της Παιδοψυχιατρικής Εταιρίας Ελλάδος, της οποίας και εξελέγη ο πρώτος Πρόεδρος.

Ο Ματθαίος Γιωσαφάτ είναι ένας πολυάσχολος άνθρωπος και καταξιωμένος σε αυτά που κάνει. Έξι χιλιάδες άνθρωποι έχουν ζητήσει τη συμβουλή του, αφού έχει βάλει την ψυχοθεραπεία στο μέσο ελληνικό σπίτι.

Εγώ μόλις τώρα ξεκίνησα να διαβάζω το βιβλίο του “Να παντρευτεί κανείς ή να μη παντρευτεί;” και θα επανέλθω με εντυπώσεις.

Ο γιατρός λοιπόν έχει απαντήσει κατά καιρούς σε πολλές ερωτήσεις πάσης φύσεως:

Γιατί ερωτευόμαστε; Γιατί παραπονιόμαστε ότι τραβάμε μόνο προβληματικές περιπτώσεις στη ζωή μας;

«Όταν επιλέγουμε κάποιον για σύντροφο, συνήθως οι λόγοι είναι οι προφανείς: ο χαρακτήρας, η μόρφωση, η εξωτερική εμφάνιση, η σεξουαλική επαφή, λόγοι οικονομικοί ή και κοινωνικοί. Οι βαθύτεροι όμως λόγοι είναι καλά κρυμμένοι μέσα μας… διαλέγουμε αυτόν που μας μοιάζει».

Απατούν περισσότερο οι άντρες από τις γυναίκες στον γάμο;

«Το 92% των αντρών απατά. Και στις γυναίκες τα ποσοστά έχουν αυξηθεί, μιλάμε σήμερα για 70%. Το αρσενικό ζώο είναι πολυγαμικό, η πολυγαμία είναι μέσα στη φύση του άντρα».

Η πατρότητα κάνει καλό στον άνδρα;

Σε ψυχολογικό επίπεδο, η πατρότητα ωριμάζει τον άνδρα. Είναι ίσως το μοναδικό πράγμα που τον ωριμάζει. Ο άνδρας σταματά να είναι παιδί από τη στιγμή που θα γίνει μπαμπάς. Μαθαίνει να αγαπάει ουσιαστικά. Σε καμία άλλη σχέση δεν μπορεί να το μάθει αυτό. Σίγουρα όχι στην ερωτική, όπως νομίζουν κάποιοι. Μόνο μέσα από τη σχέση με το παιδί του, του δίνεται η ευκαιρία να μάθει να αγαπάει πραγματικά.

Ποια είναι η άποψή σας για τους σύγχρονους μπαμπάδες;

«Είναι σίγουρα καλύτεροι από τους μπαμπάδες των παλαιότερων γενεών. Είναι πιο στοργικοί, εκφράζουν πιο άνετα τα συναισθήματα και έχουν στοιχεία πιο τρυφερά, που τα βλέπαμε παλιότερα μόνο στις γυναίκες μαμάδες. Όπως και οι γυναίκες σήμερα προβάλλουν σε πολλά επίπεδα πιο αντρικές συμπεριφορές. Είναι πιο δυναμικές για παράδειγμα.

Υπάρχει πραγματική αγάπη;

Στους ώριμους ανθρώπους υπάρχει. Έχουν δεχτεί τα δικά τους ελαττώματα και του συντρόφου τους, έχουν ζήσει την υπαρξιακή μοναξιά. Η αγάπη ξεκινάει από την ευγνωμοσύνη.

Έχουν αλλάξει τα δεδομένα;

«Πράγματι, έχουν αλλάξει τα δεδομένα. Σήμερα, οκτώ στις δέκα φορές η γυναίκα ζητάει διαζύγιο, επειδή δουλεύει πια και δεν φοβάται. Οι γονείς μου είχαν έξι παιδιά, η μάνα μου ήταν αγράμματη – ακόμη κι αν ήθελε, πώς να ζητούσε διαζύγιο;».

Έχει αλλάξει η ερωτική συμπεριφορά των Ελλήνων λόγω της οικονομικής κρίσης; Τι σας λένε τα ζευγάρια που σας επισκέπτονται;

«Η κρίση έχει εντείνει την ανασφάλεια. Οι πιο ανώριμοι προβάλλουν το πρόβλημά τους ο ένας στον άλλον. Αλλά είναι και θέμα ιδιοσυγκρασίας. Σε άλλες χώρες αναλαμβάνει ο καθένας την ευθύνη του ενώ εδώ το αντίθετο. Στην πραγματικότητα δε φταίει η κρίση αλλά αυτά που κουβαλάμε μέσα μας».

Στις νέες γενιές παρατηρείτε διαφορετικές συμπεριφορές;

«Τα αγόρια σήμερα φοβούνται τα κορίτσια. Αρκεί να σας πω ότι το 15% των κοριτσιών αρχίζει την ερωτική του ζωή στα 12 και το 20% με 25% στα 14. Τα κορίτσια θέλουν να τους πει το αγόρι “τι ωραία που είσαι” και επειδή δεν το λέει γίνονται προκλητικά για να δημιουργήσουν σχέση και έχουν συχνά ελευθεριάζουσα ερωτική συμπεριφορά».

Μια δύσκολη μητέρα είχε κι εκείνη μια δύσκολη μαμά;

«Προϋπόθεση για μια μητέρα, για να μπορέσει να αγαπήσει το παιδί της, είναι να έχει βιώσει μια σχέση σχετικής αγάπης με τη δική της μητέρα. Δύσκολη μητέρα είναι εκείνη που δεν ξέρει να αγαπά το παιδί της με τον σωστό τρόπο».

Υπάρχει τέλειος γονιός;

«Όχι δεν υπάρχει τέλειος πατέρας και δεν υπάρχει τέλεια μητέρα. Κι όταν δεχόμαστε και ως παιδιά και ως γονείς ότι δεν υπάρχει κάτι τέτοιο, τότε όλα είναι πιο εύκολα.

Όλοι έχουμε ανάγκη από ψυχοθεραπεία;

«Όλοι. Άνθρωποι που δεν καταλαβαίνουν τη ζωή τους είναι σαν να μην την έζησαν».

Και τι γίνεται με τους εγκληματίες και τους δολοφόνους;

«Και αυτοί κάτι είχαν τότε στην παιδική τους ηλικία. Δύο είναι τα πανίσχυρα ένστικτα. Της επιβίωσης και της σεξουαλικότητας. Το ένστικτο της επιβίωσης στηρίζει την επιθετικότητα. Όπως γίνεται με τις μεγάλες δυνάμεις που καταληστεύουν τις μικρές. Όπως συνέβη με την αποικιοκρατία. Όπως έκαναν οι Αρχαίοι Έλληνες».

Θα ήθελα να κλείσω, με μία ερώτηση που δεν υπάρχει άνθρωπος που να μην την έχει σκεφτεί:

Πώς μπορούμε να βρούμε το νόημα και τη χαρά της ζωής;

«Αν ξέραμε το νόημα της ζωής, δεν θα χρειαζόμασταν τη λογοτεχνία και την τέχνη. Δεν υπάρχει ευτυχία, μόνο στιγμές ευτυχίας… όταν διαβάζεις ένα ωραίο μυθιστόρημα και το «ζεις», όταν ερωτεύεσαι, όταν κάνεις σεξ, όταν γελάς, όταν κάνεις ένα ωραίο ταξίδι, όταν γεννιέται ένα παιδί. Η γενικότερη ευτυχία είναι όταν έχεις καλές σχέσεις και καλές στιγμές.

Τροφή για σκέψη…για εμένα τουλάχιστον!

Διάβασε επίσης: Γιατί άραγε η Ελληνίδα μάνα νιώθει τόσες ενοχές;

Write A Comment