«Δε μπορώ να καταλάβω, πως τα καταφέρνετε όλα εσείς οι μαμάδες; Εδώ εγώ έχω μόνο τον εαυτό μου και δε προλαβαίνω τίποτα! Δουλειά, σπίτι, φαγητό!»

Τάδε έφη μια φίλη πριν λίγο καιρό, που δεν την λένε Έφη και δεν έχει ακόμη παιδιά.

«Σας θεωρώ ηρωίδες συνέχισε και έβλεπα ένα ειλικρινέστατο βλέμμα θαυμασμού στο πρόσωπο μου αλλά και στο πρόσωπο κάθε μάνας.

Στο μυαλό μου αμέσως ήρθε το βομβαρδισμένο σπίτι μου, η άδεια κατσαρόλα μου, τα άπλυτα και ασιδέρωτα ρούχα, η υπόσχεση που έκανα το πρωί να συμμαζέψω έστω κάτι σήμερα μετά τη δουλειά, αλλά ποιον κοροϊδεύω;

«Μα δεν τα καταφέρνουμε όλα» σιγοψιθύρισα σα να ντρεπόμουν, ή σα να μην ήθελα να της χαλάσω την εικόνα που έχει για τις σούπερμαμάδες. Άλλα ήθελα να είμαι τόσο ειλικρινής όσο εκείνη.

Δεν τα καταφέρνουμε όλα. Δεν τα καταφέρνω όλα. Είναι γεγονός. Και όσες λίγες φορές προσπάθησα να τα καταφέρω όλα, ξόδεψα όλη τη μέρα. Αυτό. Απλά ξόδεψα όλη τη μέρα. Όμως δεν πρέπει να ξοδεύουμε τη μέρα. Σωστά;

Είναι μέρες που δεν έχω προλάβει να βάλω πλυντήριο ή έβαλα πλυντήριο ξεχνώντας να βάλω απορρυπαντικό μέσα. Όπως και να έχει, ρούχα δεν είχαμε να φορέσουμε το πρωί!

Είναι μέρες που έχω θυμηθεί να βάλω πλυντήριο το βράδυ αλλά ξέχασα να βάλω σε λειτουργία το στεγνωτήριο and guess what! Πάλι δεν είχαμε ρούχα να φορέσουμε! (πρόσφατη και μεγάλη ανακάλυψη για εμένα το στεγνωτήριο, θα στα πω άλλη φορά!)

Είναι μέρες που πάει 10 το βράδυ και μέσα στο χαμό έχω ξεχάσει να μαγειρέψω για την άλλη μέρα, πράγμα απαγορευτικό γιατί ο μικρός πρέπει να παίρνει φαγητό στο σχολείο. Και είναι φορές που δεν έχω και τίποτα στο σπίτι για να μαγειρέψω γιατί ούτε που μου πήγε στο μυαλό ότι μου τελείωσαν όλα και θα έπρεπε να έχω πάει σούπερ μάρκετ.

Είναι μέρες που ξέχασα να δώσω στο μωρό το φαγητό στην ώρα του!

Είναι μέρες που το σπίτι μοιάζει περισσότερο με πολυχώρο που ξεσάλωσαν έφηβοι σε πάρτι, παρά με σπίτι.

Είναι μέρες που τα ψίχουλα κάτω στο πάτωμα είναι περισσότερα από εκείνα στο πιάτο. Και εγώ δε προλαβαίνω ούτε καν να τα δω. Για ΠΟΛΛΕΣ μέρες!

Είναι μέρες που συμμαζεύω όλα τα παιχνίδια από παντού και μέσα σε μισή ώρα επιστρέφουν όλα πίσω και φέρνουν και παρέα μαζί τους!

Είναι μέρες που γυρνάω από τη δουλειά και δε βλέπω τίποτα μπροστά μου από τη κούραση, απλά πέφτω κάτω και πεθαίνω!

Συνοψίζοντας λοιπόν μπορώ να πω ως εργαζόμενη με 2 μικρά παιδιά πολύχρωμους σίφουνες, ότι ΔΕΝ τα καταφέρνω όλα. Κάνω πραγματικά άπειρα πράγματα, αλλά όχι όλα. Θα έπρεπε να είχε τουλάχιστον άλλες 12 ώρες η ημέρα για να τα καταφέρω όλα κάθε μέρα!

(Το γιατί στο γράφω στο άρθρο «Tips για να είναι το σπίτι πάντα βρώμικο και ασυμμάζευτο». Φαντάζομαι αφού το διαβάσεις θα με καταλάβεις.)

Και χαμογελάω όταν μεγαλύτερες γυναίκες λένε μερικές φορές «Εσείς οι νέες δε προλαβαίνετε τίποτα. Εμείς πως τα καταφέρναμε όλα;»

Αν το πραγματικό νόημα της ζωής των μαμάδων ήταν να τα καταφέρνουμε και να τα προλαβαίνουμε όλα, τότε αυτός θα ήταν και ο δικός μου σκοπός. Αλλά πραγματικά δεν είναι.

Το πραγματικό νόημα είναι να μη ξοδεύουμε τη μέρα. Και ας μη τα καταφέρουμε όλα!

Έτσι δεν είναι; 

Liza

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο!  Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Αφήστε το σχόλιο σας εδώ κάτω γιατί εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε

Author

Γεια σου! Είμαι e-mama Λίζα, Θεσσαλονικιά από κούνια, καλλιτεχνικό και ανήσυχο πνεύμα, λατρεύω οτιδήποτε κάνει χαρούμενους τους ανθρώπους! (όπως πχ η σπανακόπιτα). Η ζωή μου κινείται γύρω από 2 μικρούς και πολύχρωμους σίφουνες, τον 6 ετών Mini Me (Θάνο) και τον 2 ετών Mini Me Junior (Φοίβο). Μαζί θα ενημερωθούμε, θα διασκεδάσουμε, θα μαγειρέψουμε και θα βγάλουμε από μέσα μας ότι μας βαραίνει! Θα με βρεις στα άρθρα και τις φωτογραφίες του e-mama.gr, στα social media, στην επικοινωνία! :)

Write A Comment