Μπορώ να παραπονιέμαι για τη μητρότητα και να αγαπώ τα παιδιά μου περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο.

Ξέρετε, είναι επιτρεπτό να εκφράσω πόσο εξαντλημένη είμαι, χωρίς να χρειάζεται να δικαιολογηθώ. Χωρίς να χρειάζεται να πω το γιατί, λες και θα περάσω από τεστ αν όντως δικαιολογούμαι να είμαι κουρασμένη.

Επιτρέπεται να έχω πάθει burn out ακόμα κι αν έχω ένα χέρι βοήθειας.

Ειλικρινά, μερικές μέρες νιώθω σαν ένα ρομπότ. Που ενώ φορτίζεται αρκετά τη νύχτα, σηκώνεται κάθε πρωί και εξαντλείται σχεδόν αμέσως. Γιατί επαναλαμβάνει τα ίδια πράγματα.

Οι απλές καθημερινές μου εργασίες, με εξαντλούν αφάνταστα πολύ. Κάνω πάντα αυτό που πρέπει να γίνει. Δίνω τον καλύτερο εαυτό μου, όχι γιατί πρέπει, αλλά γιατί το θέλω. Ασταμάτητα. Για όλους γύρω μου.

Κάθε μέρα, νιώθω λίγο πιο μουδιασμένη από την προηγούμενη μέρα.

Μου αρέσει να είμαι μαμά στο σπίτι, αλλά επίσης μισώ να νιώθω εγκλωβισμένη. Ναι, κάποιες φορές το νιώθω.

Μου αρέσει να φροντίζω τα παιδιά μου, αλλά μισώ να μην έχω άλλο σκοπό.

Μου αρέσει να είμαι απαραίτητη για το σπίτι μου, αλλά μισώ αν δεν λειτουργεί σωστά χωρίς εμένα.



Μου αρέσει όταν μου δίνεται η ευκαιρία να είμαι μακριά από το σπίτι. Αλλά μισώ που το μυαλό μου είναι ακόμα κολλημένο εκεί και δεν μπορώ να απολαύσω αυτή τη μικρή ευκαιρία να ξεφύγει το μυαλό μου. Μισώ που αυτό το ψυχικό φορτίο που κουβαλάω δεν με εγκαταλείπει ποτέ.

Προσφέρω πάντα – το χρόνο μου, τις σκέψεις μου, το σώμα μου, την ενέργειά μου, τα θέλω μου.



Και όταν τολμώ να πω ότι είμαι κουρασμένη, με κοιτάζουν περίεργα. Πολλές φορές με κρίνουν και με παρεξηγούν.

Γιατί για τους υπόλοιπους προφανώς, μια μητέρα υποτίθεται ότι πρέπει να περιορίζεται σε αιώνια προσφορά. Και παρόλο που θα έδινα πρόθυμα τη ζωή μου για τα παιδιά μου, χωρίς δεύτερη σκέψη, εξακολουθεί να με κυριεύει η εξάντληση κατά καιρούς.



Γίνεται βαρύ το φορτίο μου. Και ναι. Είναι απολύτως εντάξει να το πω χωρίς να νιώθω φρικτή μητέρα.

Το αγαπώ πολύ αυτό το φορτίο. Αλλά το ότι το κουβαλάω 24 ώρες το 24ωρο – 7 ημέρες την εβδομάδα, το κάνει πολύ βαρύ.

Μπορώ να παραπονιέμαι για τη μητρότητα και να εξακολουθώ να αγαπώ τα παιδιά μου περισσότερο από οτιδήποτε στον κόσμο. Αυτό δεν με κάνει αχάριστη. Ούτε και εσένα. Το λέω για να το μάθουν περισσότερες μητέρες. Είναι σημαντικό.



Το κείμενο αυτό το μετέφρασα ελεύθερα, από τα λόγια της Suka Nasrallah που είναι συγγραφέας. Ταιριάζει τόσο πολύ σε όλο αυτό που ζούμε οι μητέρες καθημερινά. Και συνδυάζει τόσο άψογα δύο προηγούμενες αναφορές για αυτό . Διάβασε το άρθρο -> «Οι μητέρες δεν μπορούν πλέον να τα κάνουν όλα» αλλά και το -> «Η απάντηση στο «Να μην έκανες παιδιά»

Λίζα

Illustration: angelica.ch.r

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Κάντε κλικ στα εικονίδια και ακολουθήστε μας στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.