Nα αφήσουμε στην πόρτα του σχολείου χαρούμενα και ασφαλή παιδιά. Αυτό έχει σημασία.

Τον τίτλο τον πήρα από ένα άρθρο του e-mama.gr που είχε γράψει η Χριστίνα το 2016. -> «Πρώτη μέρα στο σχολείο: η δική μας “σχολική” παράδοση». Το άρθρο δίνει ιδέες που μπορούν να κάνουν πιο όμορφη και πιο ευχάριστη την πρώτη μέρα στο σχολείο.

Η τελευταία πρόταση λέει το εξής: «Άλλωστε καλή μαμά δεν είναι αυτή που βγάζει τέλειες φωτογραφίες. Αλλά αυτή που “αφήνει στην πόρτα του σχολείου” χαρούμενα και ασφαλή παιδιά.»



Nα αφήσουμε στην πόρτα του σχολείου χαρούμενα και ασφαλή παιδιά…

4 χρόνια πριν, τίποτα δεν προμήνυε από όλα αυτά που συμβαίνουν σήμερα. Κανείς δε φανταζόταν ότι αυτή η πρόταση θα γινόταν ο κύριος στόχος μας. Κανείς δε φανταζόταν ότι εμείς οι γονείς, θα γινόμασταν αβέβαιοι για το αν θα μπορέσουμε να το καταφέρουμε.

Μέχρι πέρσι ετοιμαζόμασταν για την πρώτη μέρα στο σχολείο με χαρά και δημιουργικότητα. Μας απασχολούσε η τσάντα του παιδιού. Η προετοιμασία του. Η ευφάνταστη φωτογραφία του λίγο πριν ξεκινήσει για το σχολείο.

Μέχρι πέρσι πηγαίναμε πρώτη μέρα στο σχολείο με χαμόγελα. Με ανυπομονησία για το καινούργιο. Μέχρι πέρσι τα παιδιά γινόταν ένα από τη χαρά τους που έβλεπαν τους φίλους τους που τόσο τους έλειψαν όλο το καλοκαίρι.

Φέτος ζούμε κάτι διαφορετικό, περίεργο, πρωτόγνωρο. Όλοι μας.



Σε καταλαβαίνω μαμά. Σε καταλαβαίνω, γιατί είμαι εσύ.

Φέτος έχεις αναστατωθεί, έχεις αγχωθεί, έχεις θυμώσει. Είσαι μπερδεμένη, σαστισμένη. Φέτος τίποτα δεν είναι ίδιο με τις προηγούμενες χρονιές. Φέτος η πρώτη μέρα στο σχολείο δεν έχει τόσο ενθουσιασμό, όσο προβληματισμό. Φέτος αναρωτιέσαι πως στο καλό θα βγει η πρώτη μέρα στο σχολείο, η πρώτη εβδομάδα, ο πρώτος μήνας. Όλη η χρονιά.

Φέτος δεν ξέρεις και δεν ξέρω τίποτα για όλα αυτά που μέχρι πέρσι ήταν η νόρμα. Φέτος έχεις ένα επιπλέον άγχος από τις προηγούμενες χρονιές. Το οποίο πρέπει να διαχειριστείς για χάρη των παιδιών σου. Να μην τους το περάσεις, να μην τα αγχώσεις, να μην τα πανικοβάλεις. Δεν είναι η πρώτη φορά που μπαίνεις σε αυτήν την θέση, αλλά είναι κάπως διαφορετικά.



Σε καταλαβαίνω μαμά. Σε καταλαβαίνω, γιατί είμαι εσύ.

Νιώθω μέχρι εδώ την αγωνία σου και τον εκνευρισμό σου.

Το ξέρω ότι διαβάζεις τον τίτλο που διάλεξα και αναρωτιέσαι αν φέτος μπορούμε να το καταφέρουμε. Όμως το ίδιο αναρωτιέμαι και εγώ.

Δεν έχω να σου προτείνω κάποια σούπερ τέλεια συμβουλή, (εκτός ίσως από αυτό το άρθρο -> “Η πανέξυπνη ιδέα για να ηρεμεί το μικρό σου πριν το σχολείο”) γιατί είμαι εσύ. Άλλωστε είμαι σίγουρη ότι ήδη τις έχεις διαβάσει όλες, γιατί νοιάζεσαι να κάνεις το σωστό για τα μικρά σου.



Σημασία έχει να αφήσουμε στην πόρτα του σχολείου χαρούμενα και ασφαλή παιδιά. Και εύχομαι πραγματικά μέσα από την καρδιά μου να το καταφέρουμε και φέτος. Εύχομαι πραγματικά αυτό το άρθρο του χρόνου να είναι μακρινό παρελθόν. Και να επανέλθουν οι πρώτες μέρες στο σχολείο που θα έχουν μόνο χαρά και ενθουσιασμό!

Και αν νιώθεις περίεργα για όλο αυτό, να ξέρεις ότι είναι ok. Είναι φυσιολογικό. Δεν είσαι μόνη σου. Είμαι μαζί σου. Είμαστε όλες μαζί.

Σε καταλαβαίνω μαμά. Σε καταλαβαίνω, γιατί είμαι εσύ.




* Το περίεργο της υπόθεσης είναι ότι φέτος θα ταίριαζε ίσως καλύτερα το άρθρο που είχα γράψει πέρσι. Και κατά περίεργη σύμπτωση είχε τίτλο… -> “Είμαι η μαμά που μελαγχολώ όταν ανοίγουν τα σχολεία”

Λίζα

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο! Όμως δεν επιτρέπεται όμως η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.