Ο μικρός που ράγισε καρδιές κάνοντας διαδικτυακό μάθημα

Η φωτο του μικρού που ράγισε καρδιές κάνοντας διαδικτυακό μάθημα

Η πρώτη μέρα στο σχολείο είναι πάντα λίγο περίεργη. Ειδικότερα για τα μικρότερα παιδάκια. Μπορεί να υπάρχουν γέλια, χαρές, ανυπομονησία για το καινούργιο. Ή μπορεί να υπάρχουν κλάματα και συγκρούσεις με φόβο για το άγνωστο.

Λόγω της πανδημίας, το σχολείο έχει γίνει πολύ διαφορετικό από ότι το ξέραμε και αυτό ισχύει για όλον τον κόσμο. Σε κάποια μέρη του κόσμου το σχολείο έχει ήδη ξεκινήσει. Και η πρώτη μέρα στο σχολείο, όπως και η υπόλοιπη χρονιά, είναι… διαδικτυακή… Τα μαθήματα γίνονται πίσω από έναν υπολογιστή.

Αυτή η φωτογραφία που είδα, από την πρώτη μέρα στο σχολείο ενός πιτσιρικά στη Georgia της Αμερικής, μου ράγισε την καρδιά. Δάκρυσα και εγώ μαζί του.

Η μαμά του μικρού Ezra, τράβηξε αυτή τη φωτογραφία και την ανέβασε στο Facebook.

«Μου ράγισε την καρδιά. Αφού τον τράβηξα αυτήν τη φωτογραφία των φώναξα να έρθει κοντά μου. Καθίσαμε κάτω στο πάτωμα, αγκαλιαστήκαμε και κλάψαμε μαζί. Του είπα «Όλα θα πάνε καλά, μην ανησυχείς. Θα το ξεπεράσουμε.» Τον κρατούσα στην αγκαλιά μου μέχρι να θελήσει αυτός να φύγει. Τον επαίνεσα για το πόσο καλά τα πάει μέχρι τώρα και επέστρεψε στο μάθημα. Ήμουν δίπλα του.»



Η οικογένεια έχει τέσσερα παιδιά. Τα τρία από αυτά είναι σε σχολική ηλικία, ενώ έχουν και ένα μωράκι 8 μηνών. Εκείνη τη στιγμή οι γονείς βοηθούσαν και τα άλλα τρία παιδιά τους να μπουν στη διαδικτυακή τάξη τους.

Ήταν η πρώτη μέρα του στο σχολείο. Και υπό κανονικές συνθήκες θα ήταν με φυσική παρουσία μαζί με τους συμμαθητές του και τη δασκάλα του. Ο μικρός που ράγισε καρδιές, δάκρυσε από απογοήτευση, επειδή ένιωσε ότι έμενε πίσω σε όσα γινόταν κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Ότι δεν μπορούσε να ακολουθήσει τα όσα γινόταν πίσω από μια οθόνη. Αυτό μπορείς να το πάθεις και με φυσική παρουσία θα μου πεις. Αλλά γίνεται ακόμη πιο δύσκολο στο e-learning.



Η μαμά του ανέβασε τη φωτογραφία στο Facebook για να ανοίξει ένας διάλογος σχετικά με αυτό. Μιας και είναι η νέα πραγματικότητα για πολλές οικογένειες σε όλον τον κόσμο. Το debate στα σχόλια ήταν αν θα πρέπει τα παιδιά να επιστρέψουν με φυσική παρουσία στο σχολείο ή όχι.

«Αν δεν μιλήσουμε, τίποτα δεν θα αλλάξει», είπε η μαμά του. «Είναι κάτι περισσότερο από ένα-συν-ένα-ισούται με δύο. Είναι η ψυχική τους υγεία. Δεν έρχονται πρόσωπο με πρόσωπο με τους δασκάλους, δεν κοινωνικοποιούνται με άλλα παιδιά. Τα παιδιά μας είναι κολλημένα πίσω από μια οθόνη.»

Οι αρμόδιοι της περιοχής τους κάνουν ότι μπορούν για να σταματήσουν τα διαδικτυακά μαθήματα. Και να καταφέρουν να επιστρέψουν οι μαθητές με ασφάλεια και φυσική παρουσία στο σχολείο.



Η Αμερικανική Ακαδημία Παιδιατρικής (AAP) έγραψε στο site της.

«Υποστηρίζουμε σθεναρά, ότι όλες οι πολιτικές εκτιμήσεις για την ερχόμενη σχολική χρονιά θα πρέπει να ξεκινούν με στόχο τη φυσική παρουσία μαθητών στο σχολείο.»

Η Ακαδημία τόνισε τη σημασία του σχολείου στη ζωή των παιδιών.

«Τα σχολεία είναι θεμελιώδη για την ανάπτυξη και την ευημερία των παιδιών και των εφήβων. Παρέχουν στα παιδιά και στους έφηβους ακαδημαϊκή διδασκαλία, κοινωνικές και συναισθηματικές δεξιότητες, ασφάλεια και πολλά ακόμη. Μην ξεχνάμε ότι πέραν της εκπαίδευσης, τα σχολεία διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο και στην αντιμετώπιση της φυλετικής και κοινωνικής ανισότητας.»



Όλα αυτά στην Αμερική. Βλέπεις ότι σε κάθε χώρα, απασχολούν τους ανθρώπους διαφορετικά πράγματα. Εμείς εδώ θεωρούμε αυτονόητη την έναρξη των σχολείων με φυσική παρουσία και δεν μας απασχόλησε λεπτό όλο αυτό. Μας απασχολεί όμως η ασφαλής έναρξη με τα κατάλληλα μέτρα ασφαλείας.



Διαφορετικές χώρες… κοινός παρονομαστής το σχολείο τον καιρό της πανδημίας. Αλλά τελικά τόσο διαφορετικά προβλήματα…

Λίζα

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο! 🙂 Δεν επιτρέπεται όμως η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.