Παιδικά χρόνια: Δύο λέξεις, χιλιάδες συναισθήματα

Γράφει η Άννυ Μιρζαχανιάν

Σαν νέα μαμά παρατηρώ καθημερινά τον γιο μου να μεγαλώνει με γοργούς ρυθμούς και υπάρχουν στιγμές που πιάνω τον εαυτό μου να νοσταλγεί τα δικά μου παιδικά χρόνια. Το μυαλό μου ταξιδεύει εικοσιπέντε χρόνια πριν τότε που όλα ήταν απλά και όμορφα, εκείνη η εποχή που ήμουν εγώ παιδί, που υπήρχε ελευθερία, ανεμελιά, αθωότητα. Αχ πόσο θα ήθελα να είχα ένα μαγικό τρόπο να γυρίσω πίσω το χρόνο και εδώ που μιλάμε ποιος δε θα το ήθελε;

Παιδικά χρόνια… Δύο λέξεις… χιλιάδες συναισθήματα.

Ποιος δε θα ήθελε να ξαναγίνει παιδί, να ξαναζήσει όλες τις αναμνήσεις του ξανά.. όλα από την αρχή.

Ποιος δε θα ήθελε να περιμένει πως και πως τα Σαββατοκύριακα και τα καλοκαίρια για να πάει στο χωριό στους παππούδες, να ξανασυναντηθεί με όλα εκείνα τα παιδιά που έπαιζε ανέμελα στους δρόμους, στις αλάνες και στις γειτονιές μέχρι αργά το βράδυ χωρίς φόβο και να ακούει τη φωνή της μαμάς ή της γιαγιάς να φωνάζουν να μαζευτεί στο σπίτι; Ποιος δε θα ήθελε να ξαναπαίξει σε εκείνα τα μέρη από όπου έχει τόσες όμορφες εικόνες και έντονες αναμνήσεις; Ποιος δε θα ήθελα να ξανανιώσει εκείνα τα καρδιοχτύπια του νεανικού έρωτα;

*Διαβάστε επίσης –> Τα παγωτά των παιδικών μας χρόνων

Παιδικά χρόνια: Δύο λέξεις, χιλιάδες συναισθήματα

Αλήθεια πώς θα ήταν να ξαναγινόμασταν παιδιά; Να τρέχαμε στην αγκαλιά των παππούδων μας, να κάναμε βόλτες με τον παππού και να ακούγαμε τις ιστορίες του μέχρι αργά το βράδυ να πηγαίναμε με τη γιαγιά στην εκκλησία, στους αγρούς για να μαζέψουμε χόρτα ή να απολαύσουμε τα φρούτα από την αυλή της που με τόσο μεράκι είχε δημιουργήσει. Να περιμέναμε με ανυπομονησία το Σάββατο του Λαζάρου και την Κυριακή των Βαΐων και να σκεφτόμασταν τι ρούχα θα φορέσουμε κι που θα πάμε να τραγουδήσουμε.

Ακόμα και με τους γονείς μας είχαμε περισσότερο χρόνο να παίζουμε ανεβαίνοντας στην πλάτη του μπαμπά να μας κάνει βόλτες σε όλο το σπίτι, ζωγραφίζοντας με τη μαμά ή πειράζοντας όλοι μαζί τον μπαμπά που τις Κυριακές μετατρεπόταν σε σεφ και δημιουργούσε στην κουζίνα. Σε αντίθεση με σήμερα που οι περισσότεροι γονείς δεν έχουμε αρκετό χρόνο να αφιερώσουμε στα παιδιά μας μιας και τρέχουμε σαν τους τρελούς όλοι μέρα προσπαθώντας να ανταπεξέλθουμε στις υποχρεώσεις μας.

Τότε η εποχή ήταν διαφορετική, τα παιδιά έπαιζαν κρυφτό, κυνηγητό μακριά γαϊδούρα, μηλάκια, αγαλματάκια ακούνητα, σχοινάκι και πολλά άλλα. Ήξεραν τι θα πει παιχνίδι, συνεργασία, προσφορά. Ήταν μία εποχή όπου τα παιδιά ήθελαν λίγα και απλά για να είναι ευτυχισμένα όπως να μαζεύονται παρέες και να βλέπουν θαντερκατς, να μετατρέπουν τις Κυριακές σε αθλητικές, να βλέπουν παιδικές εκπομπές όπως το Disney club και φυσικά να παίζουν ατελείωτες ώρες μαξιλαροπόλεμο είτε με τα αδέρφια είτε με φίλους.

*Διαβάστε επίσης -> Οι σειρές που βλέπαμε στα παιδικά μας χρόνια

Η τηλεόραση που βλέπαμε στα παιδικά μας χρόνια

Τα σημερινά παιδιά ξέρουν τι θα πει τεχνολογία, μοναξιά, βία, ανταγωνισμός διότι η σημερινή εποχή αυτά έχει να προσφέρει μέσα από τα παιχνίδια που παίζουν κολλημένοι πάνω σε μια οθόνη. Φυσικά και δεν ευθύνονται εκείνα για το χάλι της σημερινής εποχής εκείνα είναι παιδιά και αυτό τα λέει όλα.

Αναρωτιέμαι τι αναμνήσεις θα έχουν όταν μεγαλώσουν, τι ιστορίες θα έχουν να πουν, τι εικόνες θα έχουν να θυμούνται;

Σαν γονιός αναρωτιέμαι αν θα καταφέρω το παιδί μου να αποκτήσει έστω τις μισές από τις αναμνήσεις που έχω εγώ σε αυτή την τόσο όμορφη ηλικία. Αναρωτιέμαι αν θα καταφέρω να αποκτήσει όλα εκείνα που μετά από εικοσιπέντε χρόνια θα θυμάται με νοσταλγία.

Πόσο εύκολο είναι να του μεταφέρω αυτή την αίσθηση ανεμελιάς που ένιωθα εγώ τότε;

Όπως και να έχει οι περισσότεροι θα θέλαμε να ξαναγίνουμε πιτσιρίκια.  Kαι λέω οι περισσότεροι διότι δυστυχώς υπάρχουν και άνθρωποι που αν έδιναν έναν τίτλο στην παιδική τους ηλικία θα ήταν μάλλον κάτι από τα παρακάτω. Αστάθεια, εφιάλτης ή δυσκολίες…

Επιμέλεια κειμένου: Λίζα Καβακοπούλου

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο! : ) Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια!)

  Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα!

Author

Γεια σου! Είμαι e-mama Λίζα, Θεσσαλονικιά από κούνια, καλλιτεχνικό και ανήσυχο πνεύμα, λατρεύω οτιδήποτε κάνει χαρούμενους τους ανθρώπους! Η ζωή μου κινείται γύρω από 2 μικρούς και πολύχρωμους σίφουνες! Μαζί θα ενημερωθούμε, θα διασκεδάσουμε, θα μαγειρέψουμε και θα βγάλουμε από μέσα μας ότι μας βαραίνει!

Write A Comment