Σήμερα διάλεξα να αγαπήσω τον εαυτό μου

Story No 1:

Ξυπνάς το πρωί και σέρνεσαι. Η ώρα είναι 6 και 30 πρώτα λεπτά.

Με το ένα μάτι ανοιχτό και το άλλο να παριστάνει το αδιάφορο, σκέφτεσαι τη μέρα που έρχεται και όλα αυτά που πρέπει να φέρεις εις πέρας και σήμερα και ένας βαθύς παραπονιάρικος αναστεναγμός κάνει αντίλαλο μέσα στο σπίτι, φτάνοντας μέχρι τα αυτιά και τις ψυχές όλων όσων βρίσκονται μέσα. Συμπεριλαμβανομένων των παιδιών σου!

Τσιμπάς κάτι στο πόδι και γεμίζεις μια κούπα με καφέ μπας και ανοίξει και το άλλο μάτι, εκείνο το αδιάφορο.

Νιώθεις κάτι πόνους στα χέρια, οι αρθρώσεις σου τρίζουν και εκείνος ο πονοκέφαλος που δεν λέει να σε αφήσει τον τελευταίο καιρό, κάνει και πάλι την εμφάνιση του. Αυχενικό μάλλον!

Και αρχίζεις.

Και συνεχίζεις.

Και συνεχίζεις.

Και απορείς που συνεχίζεις να συνεχίζεις.

Και τα νεύρα σου – ναι ξέρω, έχεις ατσάλινα νεύρα – αλλά θα έρθει εκείνη η αποφράδα στιγμή της ημέρας που όσο ατσάλινα και να τα θεωρείς και όσα βιβλία ψυχολογίας κι αν έχεις διαβάσει, θα σπάσουν. Μπαμ! Δεν είμαι σίγουρη βέβαια σε ποιανού τα μούτρα θα σπάσουν. Ας ελπίσουμε όχι στων παιδιών σου γιατί τότε θα σε βρει το τέλος της μέρας να κουβαλάς στις πλάτες σου ένα ακόμα τσουβάλι με κούραση και δυο-τρία τσουβάλια (εξαρτάται από τον αριθμό των παιδιών σου, συν ένα για τον άντρα σου) τύψεις. Ξέρεις. Από εκείνες τις υποχθόνιες, τις μέγαιρες, τις ενοχλητικές, που έρχονται στον ύπνο σου και σου ψιθυρίζουν μέσα στη συνείδηση σου κάτι για ενσυναίσθηση και υπομονή.

Λες κι εσύ δεν ξέρεις…ορίστε μας!

Εσύ!!! Που παλεύεις όλη μέρα για την οικογένεια σου. Και δεν κρατάς τίποτα για τον εαυτό σου. Εσύ! Που δεν κάνεις τίποτα για εσένα. Δεν κάνεις τίποτα για εσένα. Τίποτα!

End of story No 1.

Πάμε πάλι από την αρχή.

Story No 2:

Ξυπνάς το πρωί και βάζεις τις αθλητικές σου φόρμες. Το ρολόι δείχνει 6 ακριβώς!

Φοράς τα αθλητικά σου παπούτσια και ανοίγεις την πόρτα.

Σήμερα διάλεξα να αγαπήσω τον εαυτό μου
Δίνω στη ζωή μου το χρώμα που θέλω εγώ…

Ο κρύος αέρας σου δίνει ένα αναζωογονητικό φιλί στο μάγουλο. Μια μουσική που σου αρέσει και σου φτιάχνει τη διάθεση στα αυτιά και αρχίζεις να περπατάς. Στην αρχή με αργό ρυθμό. Σιγά σιγά. Αύριο θα προσπαθήσεις να πας λίγο πιο γρήγορα. Και μετά ακόμα πιο γρήγορα. Και σταδιακά θα αρχίσεις να τρέχεις. Χαλαρά. Δεν χρειάζεται να γίνεις και πρωταθλήτρια. Αν και στη ζωή όλα είναι δυνατά. Αρκεί να το θέλεις.

Γυρνάς μετά από μισή ώρα στο σπίτι. Το ρολόι δείχνει 6 και 30 πρώτα λεπτά. Ας δείχνει και 6 και 45, δεν χάλασε ο κόσμος!

Απολαμβάνεις με όλες τις αισθήσεις σου ένα τονωτικό πρωινό, πίνεις ένα χυμό και χαμογελάς. Και το χαμόγελο σου γίνεται μια αύρα, μια ζεστή αγκαλιά που πλημμυρίζει το σπίτι και χαϊδεύει τις ψυχές όλων όσων βρίσκονται μέσα. Συμπεριλαμβανομένων των παιδιών σου.

Και ξεκινάς.

Σήμερα κάτι έχει αλλάξει.

Το σώμα σου σε ακούει και το ακούς κι εσύ. Το νιώθεις λίγο πιο δυνατό. Θυμάσαι εκείνον τον πονοκέφαλο; Σήμερα ως δια μαγείας εξαφανίστηκε.

Σήμερα η μέρα περνάει λίγο πιο όμορφα. Πραγματικά τι όμορφη μέρα! Θαρρείς πως όλα είναι πιο εύκολα και πιο εφικτά. Σαν να σου χαμογελάει η ζωή σου.

Σήμερα διάλεξα να αγαπήσω τον εαυτό μου
Ένα πρωινό δώρο της ζωής

Αλήθεια σου χαμογελάει, αφού της χαμογελάς κι εσύ!

Σήμερα έκανες κάτι για τον εαυτό σου. Σήμερα έκανες κάτι μόνο για εσένα. Σήμερα τον αγάπησες τον εαυτό σου και σε αγάπησε κι αυτός.

End of story No 2.

Δική σου η ζωή, δική σου και η επιλογή.

Εγώ σήμερα διάλεξα να αγαπήσω τον εαυτό μου. Και μου φαίνεται πως τους αγαπάω όλους λίγο πιο πολύ.

Υ.Γ. Το ωρολόγιο πρόγραμμα είναι ενδεικτικό, οπότε δικαιολογίες παντός είδους δεν γίνονται δεκτές από την ζωή σου.

Update: Τελικά όλα μια απόφαση είναι σ’ αυτή τη ζωή. Κάπως έτσι, ένα χρόνο πριν ξεκίνησε για μένα ένα υπέροχο ταξίδι και σήμερα νιώθω ακριβώς αυτό που μου έλειπε. Νιώθω πως είμαι δυνατή. Πιο δυνατή απ’ ότι νόμιζα.

Κι έτσι αποφασίσαμε αυτό το ταξίδι να το μοιραστούμε. Φτιάξαμε τη fitmama και την κλειστή μας ομάδα fitmamaδες. Κι αποκτήσαμε συνοδοιπόρους!

                                           Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

                           Σας περιμένουμε και στην κλειστή ομάδα μας “Δεν είμαι τέλεια μαμά” για να γίνουμε μια όμορφη παρέα

 

8 Σχόλια

  1. Θα προτιμήσω το 2ο σενάριο! Γυμναστική όμως πρωί πρωί μέσα στο σκοτάδι δεν κάνω! Φιλιά

    • χαχαχα όπως βολεύεσαι Σωτηρία! Δε θα μαλώσουμε για την ώρα!

  2. Κι εγώ προτιμώ το δεύτερο σενάριο, όπως η Σωτηρία! Πειράζει να βγω λίγο αργότερα?… χιχι… (δύσκολο το πρωινό ξύπνημα)!!!
    Καλημέρα Χριστίνα μου
    Σε φιλώ
    Μαρίνα

    • Δεν πειράζει καθόλου Μαρίνα!! Είπαμε το ωρολόγιο πρόγραμμα είναι ενδεικτικό, οπότε από ότι καταλαβαίνεις είμαι ελαστική σε αυτά χαχαχα!

  3. Πολύ όμορφο και inspiring! Ακολουθώ και η ίδια έναν παρόμοιο τρόπο ζωής, αλλά δεν μπορώ να φανταστώ εύκολα πόσο “δύσκολη” (σε εισαγωγικά διότι τα οφέλη είναι τόσα πολλά, που όλα είναι σχετικά) επιλογή μπορεί να είναι ΜΑΖΙ με τις υποχρεώσεις μιας μαμάς. Όπως και να έχει συγχαρητήρια για την επιλογή σου και το κουράγιο σου να την στηρίζεις!

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.