Στη γυναίκα που μου ζήτησε να φύγω επειδή έκλαιγε το μωρό μου

Μια μαμά έγραψε ένα γράμμα στη γυναίκα που της ζήτησε να φύγει από το χώρο που βρισκόταν επειδή έκλαιγε το μωρό της.

Το γράμμα δημοσιεύτηκε στο motherly και ήταν μια θάλασσα συναισθημάτων.

Περιγράφει τη σκηνή και απευθύνεται σε εκείνη τη γυναίκα, κάτι που δεν έκανε εκείνη την ώρα. Της λέει λοιπόν όλα όσα θα ήθελε να της πει.

Την καταλαβαίνω. Έτυχε και σε εμένα 2-3 φορές όσα χρόνια είμαι μαμά κάτι παρόμοιο. Άνθρωποι που ενοχλήθηκαν όχι από το κλάμα των παιδιών μου, αλλά από την παρουσία τους. Και εγώ δεν ήξερα για παράδειγμα ότι υπάρχουν άνθρωποι που ενοχλούνται από την παρουσία καροτσιών με μωρά στο δρόμο. Και εγώ δεν τους είχα πει τίποτα τότε.

Ευτυχώς είναι λίγοι αυτοί οι άνθρωποι. Πολύ λίγοι. Αλλά αν ποτέ πέσει το μάτι τους σε μια απάντηση που δε δόθηκε ποτέ επί τόπου, θα είναι κέρδος.



Διάβασε το κείμενο της μαμάς που απευθύνεται στη γυναίκα που της ζήτησε να φύγει από το χώρο που βρισκόταν επειδή έκλαιγε το μωρό της.

Μπορεί εσύ να μην το πιστεύεις, αλλά έχω δικαίωμα και εγώ να είμαι εκεί ακριβώς όπως και εσύ. Και το ίδιο δικαίωμα έχει και το μωρό μου.

Σε καταλαβαίνω. Βγήκες να φάτε πίτσα και να πιείτε μερικές μπύρες με τον φίλο σου. Μπορεί να το είχες παρατηρήσει ήδη όταν καθίσατε, ότι υπήρχε ένα μωρό στο τραπέζι ακριβώς πίσω από το δικό σας. Μπορεί και όχι. Μπορεί να είχες ακούσει την κόρη μου όταν έκανε χαρούμενα γέλια και μωρουδίστικες φωνούλες. Μπορεί και όχι. Άλλωστε η μουσική μπορεί να σε εμπόδισε να την ακούσεις. Σε καταλαβαίνω.

Ξέρω ότι την άκουσες όταν άρχισε να κλαίει. Έκανες υπομονή για σχεδόν δύο λεπτά προτού να γυρίσεις και μου πεις: «Πάρε το μωρό από εδώ, ευχαριστώ πολύ».

Πολύ. Αυτό όντως ήταν πολύ για μια γυναίκα προς γυναίκα που υποτίθεται ότι αλληλοϋποστηριζόμαστε.



Εντάξει. Είμαι σχεδόν βέβαιη ότι δεν άκουσες ότι είχαμε ήδη ζητήσει το λογαριασμό από το σερβιτόρο πριν μου δώσεις την εντολή να φύγουμε. Είπαμε. Μπορεί η μουσική που είχε να σε εμπόδισε να το ακούσεις.

Θύμωσα μαζί σου. Αλλά σηκώθηκα και βγήκα έξω από το μαγαζί αφήνοντας πίσω τον σύντροφο μου να φροντίσει για την πληρωμή του λογαριασμού. Αλλά να ξέρεις ότι δεν το έκανα επειδή εσύ μου έδωσες εντολή να το κάνω. Αλλά επειδή θα το έκανα έτσι κι αλλιώς. Ήθελα απλά να ηρεμήσω το μωρό μου.



Όμως ήμουν πολύ θυμωμένη μαζί σου

Σκέφτηκα να επιστρέψω μέσα για να σου μιλήσω. Για να σου πω πόσο δεν ήταν εντάξει αυτό που είπες. Να σε αποκαλέσω με όχι και τόσο ωραία ονόματα. Να σου επιστρέψω την κακία σου.

Μόλις η μικρή μου ηρέμησε και ήταν και πάλι χαρούμενη, έφυγε και ο θυμός μου.

Τώρα πλέον ήθελα να επιστρέψω και να σου δείξω ότι έτσι είναι τα μωρά. Για να καταλάβεις ότι τη μια στιγμή είναι χαρούμενα και την άλλη μπορεί να αρχίσουν να κλαίνε. Δεν μπορούμε να το προβλέψουμε αυτό. Ήθελα να σε κάνω να ξανασκεφτείς τα σκληρά σου λόγια που με πείραξαν.



Ήθελα να σου εξηγήσω πόσο σπάνιο είναι το να βγαίνω από το σπίτι με το μωρό. Και ότι αυτή ήταν μια μοναδική στιγμή για εμάς.

Ήθελα να σου πω ότι μπράβο σου που εσύ έχεις χρόνο για να βάλεις κραγιόν και eyeliner, αλλά εγώ δεν έχω συνήθως χρόνο ή ενέργεια για τίποτα από αυτά. Και ότι μερικές φορές το να κάνω ένα καθημερινό ντους είναι ένα τεράστιο επίτευγμα.

Αλλά εννοείται πως ξέρω ότι δε σε νοιάζουν όλα αυτά.

Εμένα με νοιάζει όμως που ήθελες να νιώσω ενοχές που μετά από αγώνα καταφέραμε να βγούμε μια βόλτα έξω. Που ήθελες να με ντροπιάσεις που τόλμησα να κάνω αυτό που έκανες και εσύ. Με τη διαφορά ότι εσύ δεν είχες μωρό μαζί σου. Που νιώθουμε άγχος οι μαμάδες όταν βγαίνουμε έξω για το αν θα βρούμε κάποιον που δεν μας θέλει εκεί γύρω απλά και μόνο επειδή έχουμε μωρό μαζί μας.

Που ενώ το εστιατόριο είναι kids friendly, εσύ επέλεξες να φας εκεί ενώ προφανώς θες ένα πιο ήσυχο μέρος. Και ζήτησες να φύγουμε με το μωρό ενώ θα μπορούσες να διαλέξεις ένα άλλο μέρος, να κάτσεις κάπου αλλού ή να κάνεις υπομονή.



Πολύ θα ήθελα να επιστρέψω και να σου τα πω όλα αυτά

Αλλά δεν το έκανα. Δεν ξέρω αν έκανα καλά. Στα γράφω τώρα. Δεν ξέρω αν θα τα διαβάσεις ποτέ. Δεν ξέρω αν θα καταλάβεις ποτέ πόσο άσχημο ήταν αυτό που έκανες.

Αυτό που ξέρω είναι ότι αν μου ξανασυμβεί ποτέ δε θα φύγω. Θα τα πω. Όπως τα λέω μέσα σε αυτό το γράμμα.

Γιατί μπορεί εσύ να μην το πιστεύεις, αλλά έχω δικαίωμα και εγώ να είμαι εκεί ακριβώς όπως και εσύ. Και το ίδιο δικαίωμα έχει και το μωρό μου.



Λίζα

(Είναι ωραίο να μοιραζόμαστε! Κοινοποίησε αυτό το άρθρο)

Κάντε κλικ στα εικονίδια και ακολουθήστε μας στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.