Τα ευτράπελα του γάμου μας

11 Σεπτεμβρίου 2010

Όταν ακούω αυτή την ημερομηνία πάντα κάτι με τσιγκλάει μέσα μου. Είναι η ημέρα που ντύθηκα, στολίστηκα, φόρεσα το νυφικό τούρτα σαντιγί και πήγα και παντρεύτηκα τον Husband.

Σαν γνήσια τρελή νύφη ήθελα όλα να είναι τέλεια. Παρόλο που περάσαμε πάρα πολύ ωραία και είχαμε κοντά τους αγαπημένους μας, όταν κάνεις τόσα πολλά σχέδια και περιμένεις το τέλειο, να είσαι σίγουρη ότι μάλλον κάτι θα πάει στραβά  🙂

 

Το νυφικό:

Δεν κουράστηκα πολύ να το διαλέξω. Ήταν το πρώτο που φόρεσα. Μου άρεσε, του άρεσα, η τιμή μου φαινόταν λογική για εκείνη την εποχή σε σχέση με τα άλλα… (όχι πια χαχαχα). 3 μέρες πριν το γάμο πήγα να το παραλάβω. Και ω τι έκπληξη! Το μπούστο δεν ήταν αυτό που είχα διαλέξει! Ήταν παρόμοιο αλλά όχι το ίδιο! Ωωωωχ! Μάταια να προσπαθώ να εξηγήσω ότι θέλω εκείνο που είχα δοκιμάσει στην πρόβα! Νομίζω ότι και οι 2 ξέραμε ότι δεν ήταν το ίδιο. Μικρό το κακό θα μου πεις, αλλά για μια τρελή νύφη (όπως εγώ) 3 μέρες πριν το γάμο ήταν καταστροφή! Τελικά έκανα την καρδιά μου πέτρα και το δέχτηκα με βαριά καρδιά μιας και δεν μπορούσα να κάνω κάτι άλλο.

 

Ο καιρός:

Καμία νύφη δεν θέλει να βρέχει στο γάμο της! Έτσι έβλεπα και ξαναέβλεπα τον καιρό, έγινα μόνιμος επισκέπτης των μετεωρολογικών sites. Έδινε βροχή, εκεί, κάπου στις 17.00 το απόγευμα, ακριβώς όταν άρχιζε ο γάμος! Άγχος και για τη δεξίωση μετά το γάμο μιας και θα γινόταν σε ανοιχτό χώρο. 10 λεπτά πριν το γάμο με παίρνουν τηλέφωνο από το catering και μου λένε «Ξέχνα τον ανοιχτό χώρο, σας βάζω στο στέγαστρο, περιμένουμε βροχή!». Αυτό που δεν ήθελα καθόλου δηλαδή. (Τώρα μου ακούγεται αστείο, αλλά τότε ήταν καταστροφή! 🙂 ) Τελικά έβρεξε πολύ λίγο, ίσα ίσα να μας το χαλάσει 🙂 .

σχεδία γάμου
Η σχεδία με τα ονόματα μας που έφτιαξε ο Husband, κολυμπούσε μόνη της μιας και λόγω βροχής μεταφερθήκαμε σε άλλο μέρος.

Τα μαλλιά:

Ήθελα ένα εντυπωσιακό χτένισμα με πλούσιες και αφημένες – αφηρημένες μπούκλες. Έκανα δοκιμαστικά, έδειχνα φωτογραφίες στη κομμώτρια, της εξηγούσα. Τίποτα. «Μην ανησυχείς, εκείνη τη μέρα θα στα κάνω τέλεια!» μου έλεγε. Τελικά εκείνη τη μέρα μου έκανε μπουκλίτσα χαρωπή. Ότι σιχαινόμουν δηλαδή. Μάταια προσπαθούσα να τα φτιάξω μόνη μου λίγο πριν το γάμο, τις άνοιγα με τα χέρια μου, τις χτένιζα ελαφρά, να μην είμαι σαν μεσαιωνικός δικαστής. Περιττό να σας πω ότι λόγω της αυξημένης υγρασίας, στο μαλλί μου μέχρι την ώρα της δεξίωσης δεν υπήρχε μπούκλα, δεν υπήρχε χτένισμα, μόνο άχυρο.

 

Το δώρο του κουμπάρου «βάζο – τσουλήθρα»

Νομίζω αυτό ήταν η κορυφή των ευτράπελων, που μας κάνει ακόμη να λυνόμαστε στο γέλιο.

Αφού έγινε η τελετή, γυρίσαμε στο σπίτι της μαμάς μου. Εκεί βλέπω μερικά δώρα και ανάμεσά τους ένα τεράστιο διάφανο κουτί με ένα πολύ περίεργο μικρό βάζο που έμοιαζε με… τσουλήθρα. Στεκόμασταν αρκετή ώρα και το κοιτούσαμε με τα κορίτσια μου. «Ποιος και γιατί έφερε αυτό το βάζο-τσουλήθρα; Και γιατί είναι σε τόσο τεράστια συσκευασία»; Τέλος πάντων, μπορώ ίσως να το αλλάξω, σκέφτηκα.

Την επόμενη μέρα παίρνει τηλέφωνο στο σπίτι της μαμάς μου η νύφη του αμέσως επόμενου γάμου από εμάς. Και εκεί λύθηκε το μυστήριο! «Συγγνώμη αλλά πήρατε το δώρο του κουμπάρου μας!». Η μάνα μου μιας και διακρίνεται για το τακτ της, απάντησε: «Αχ κοπέλα μου χίλια συγγνώμη, δεν το κάναμε επίτηδες. Και εμείς αναρωτιόμασταν τι στο καλό είναι αυτό το βάζο-τσουλήθρα!» Θα σου το φέρω αμέσως»

Και τότε καταλάβαμε τι έγινε. Τα mpon-mpon girls μου (τα κορίτσια μου που μοίραζαν τις μπομπονιέρες) ανέλαβαν να μαζέψουν όλα τα δώρα. Κάποιος άφησε το βάζο-τσουλήθρα κοντά σε αυτά. Έτσι νόμιζαν ότι είναι και αυτό δικό μας δώρο και το πήραν. 🙂

*Μακάρι να είχα φωτογραφία να σας το δείξω!

 

Η δεξίωση:

Λίγο πριν φτάσουμε στο χώρο της δεξίωσης με παίρνει η αδερφή μου τηλέφωνο και μου λέει « Το μέρος είναι βούρκος. Η «πίστα» δεν πατιέται!» Έλα μωρέ σκέφτηκα εγώ, υπερβάλει. Ένα πράγμα θα σας πω. Το νυφικό μου παπούτσι βούλιαξε στο βούρκο μέχρι τα δάχτυλα στον πρώτο χορό. Και εγώ να προσπαθώ να δείξω ότι δεν συμβαίνει τίποτα και να προσπαθώ σε κάθε βήμα να ξεκολλήσω το παπούτσι.

Τι έγινε: Ενώ όταν κλείσαμε το χώρο μας είχε διαβεβαιώσει ο ιδιοκτήτης ότι θα φέρει ξύλινη πίστα, λίγες μέρες πριν το γάμο διαπιστώσαμε ότι δεν το είχε κάνει (όπως και πολλά άλλα). Μας δείχνει βίντεο από προηγούμενο γάμο και βλέπουμε ένα σύννεφο χώματος να πνίγει τον κόσμο. Τότε ο Husband του ζήτησε να «ραντίσει» τη «πίστα» με λίγο νερό πριν έρθει ο κόσμος. Για να μη σηκώσει σκόνη την ώρα που θα χορεύει ο κόσμος. Όμως ο έξυπνος ιδιοκτήτης άφησε απλά το λάστιχο να τρέχει πάνω στη χωματένια πίστα με αποτέλεσμα να γίνει ένα κολλώδες πράγμα που βούλιαζες μέσα. Τα τακούνια δεν είχαν καμία τύχη εκεί μέσα. Την υπόλοιπη νύχτα, τα κορίτσια την περάσαμε με σανδάλια. (όσες είχαν μαζί τους δηλαδή)

Απίστευτο και όμως αληθινό! Αυτό είναι το νυφικό μου παπούτσι το οποίο φυσικά δε λερώθηκε απλά, γδάρθηκε και καταστράφηκε.
Απίστευτο και όμως αληθινό! Αυτό είναι το νυφικό μου παπούτσι το οποίο φυσικά δε λερώθηκε απλά, γδάρθηκε και καταστράφηκε.

Ο ιδιοκτήτης του χώρου δεξίωσης:

Όταν ήταν να κλείσουμε το χώρο ήταν τόσο γλυκός και συνεννοήσιμος. Μας έταζε διάφορα και μας διαβεβαίωνε ότι θα έχουμε ότι ζητήσουμε. Λίγο πριν το γάμο άρχισε να αρνιέται ακόμη και τα βασικά. Πράγμα που μου χαλούσε όλα όσα είχα σχεδιάσει στο μυαλό μου και με άγχωνε ακόμη περισσότερο.

Η κορυφή όλων ήταν ο τρόπος που μας έδιωξε. Ενώ πριν κλείσουμε τον χώρο μας έλεγε ότι θα είναι δικός μας μέχρι τα ξημερώματα, κατά τη μια το βράδυ δίνει εντολή στον DJ να κλείσει τη μουσική και μας λέει: «Άντε παιδάκια, πάτε να συνεχίσετε σε κανένα clubάκι, εμείς θέλουμε τώρα να κοιμηθούμε (το σπίτι του ήταν μέσα σε εκείνο το χώρο) και δεν θέλω να έρθει και καμιά αστυνομία». Το πώς συγκρατήθηκα και δεν πήγα όντως στην αστυνομία για ξυλοδαρμό απατεώνα- ιδιοκτήτη χώρου δεξίωσης που πλήρωσα για να μου καταστρέψει τη γαμήλια δεξίωση, είναι απορίας άξιο! 🙂

 

Συμπέρασμα:

Πέρσι το Φεβρουάριο παντρεύτηκε η κολλητή μου που είμαστε φίλες από μωρά. Παντρεύτηκε σε ένα γραφικό χωριό του Πηλίου. Καλεσμένοι λίγοι και καλοί. Έφτιαξε μόνη της τα μαλλιά και το μακιγιάζ με τη βοήθεια μας. Φτιάξαμε εμείς τη νυφική ανθοδέσμη ένα τέταρτο πριν το γάμο. 4 λευκά απλά τριαντάφυλλα δεμένα με λίγο καραβόσκοινο. Δεν υπήρχε στολισμός στην εκκλησία, δεν υπήρχε φωτογράφος παρά μόνο οι φιλικές φωτογραφικές μηχανές, την τούρτα του γάμου της την έφτιαξα εγώ,

τούρτα γάμου4δεν υπήρχε άγχος, το πάρτι του γάμου έγινε σε ένα τοπικό μπαράκι με ελάχιστα χρήματα. Ήταν ο πιο λιτός γάμος που έχω πάει. Ήταν ο πιο όμορφος γάμος που έχω πάει.

Αν παντρευόμουν τώρα, σίγουρα θα ήθελα να είναι κάπως έτσι. Ήταν ξεκάθαρο πια για μένα ότι η απλότητα κάνει ένα γάμο όμορφο. Το είχα ξεχάσει αυτό στο δικό μου γάμο.

Είναι πια μια μακρινή ανάμνηση το γεγονός ότι έγιναν όλα αυτά τα ευτράπελα. Τα θυμόμαστε στις επετείους μας κάθε χρόνο, όταν βγαίνουμε για το καθιερωμένο δείπνο μας και γελάμε κυρίως με το πόσο κορόιδα πιαστήκαμε στο εμπόριο του γάμου. Και γελάμε γιατί σημασία δεν έχουν όλα αυτά πια.

Γιατί ο γάμος τελικά μάλλον δεν είναι εκείνη η μέρα. Ο γάμος είναι κάθε μέρα! Ο γάμος είναι η κοινή μας ζωή και ότι είμαστε οικογένεια. ❤

ο γάμος μας

Τελευταίο, τελευταίο!!! Ξέχασα να σου πω το καλύτερο! Δεν έχω καθόλου βίντεο από το γάμο μου! Χαχαχα! Μη ρωτάς το γιατί. 

Εσείς είχατε ευτράπελα στο δικό σας γάμο; 🙂

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Σας περιμένουμε και στην κλειστή ομάδα μας “Δεν είμαι τέλεια μαμά” για να γίνουμε μια όμορφη παρέα

5 Σχόλια

  1. Ευτράπελα να θές… Το γλέντι του γάμου μαστό κάναμε στο σπίτι λογω μεγάλης αυλής. Είχαμε catering και χρειάστηκαν οι ανθρωποι μπαλαντεζα οπότε έβγαλαν αυτήν που είχαμε συνδέσει με το ηχοσύστημα για να παίξει το τραγούδι που θα κόβαμε την τούρτα κ θα χορεύαμε….τραγουδι γιόκ!!!! Στον πρώτο χορο κόπηκε το πέδιλο μου. Η κουμπαρα μου στον χορο του Ησαΐα σκουντηξε την λαμπάδα κ έπεσε κερί στο πόδι της κ κάηκε. Η ανθοδέσμη δεν ήταν αυτήν που παρηγγειλα. Και πολλά πολλά άλλα….που μετά από 3 χρόνια τα σκέφτομαι κ γελάω.

  2. Yianna panou Reply

    Κρατάω το τελευταίο… Να είστε πάντα ευτυχισμένοι κ πάντα να γελάτε παρέα!!! Να ζήσετε!!

  3. φωτεινη Reply

    ειμαι με τον αντρα που σχεδον 16 χρονια τα 8 παντρεμενοι . το νυφικο μου ηταν μαυρο κολαν κ ασπρομαυρο μπλουζοφορεμα κ μαυρεσ μπαλαρινεσ. νυφικη ανθοδεσμη μου εφτιαξε ο παπασ με 4 γαρδενιεσ απο το κηπο τησ εκκλησιασ γιατι ηταν σιγουροσ οτι δεν θα ειχα αν κ οι 2 ειμαστε ανθοπολεσ. στην εκκλησια ημασταν εμεισ κ η κουμπαρα, δεν ηθελα κανενα ουτε λαμπαδεσ ουτε μπουμπουνιερεσ . ακομα θυμαμαι το παπα να μου φωναζει γυρνα πισω δε τελειωσα ακομα. συμπερασμα το φουρω δεν κανει το γαμο

  4. Την παραμονή του γάμου μας πήγαμε στην εκκλησία να μιλήσουμε με τον ιερέα για κάτι προσωπικό και όταν του είπαμε ότι είμαστε το ζευγάρι του αυριανού γάμου μας είπε απλά: μα αύριο δεν έχουμε γάμο….
    Απλά ξέχασαν να βγάλουν τις άδειες.
    Το άλλο πρωί έστειλα τον σύζυγο με την μαμά μου για να μας πει ο ιερέας αν τελικά πήρε άδεια από τον Μητροπολίτη να τελέσει το μυστήριο χωρίς τις άδειες. Εννοείται ότι την πήρε!!!
    Αλλά αυτά συμβαίνουν όταν παντρεύεσαι εκτός σεζόν…

  5. Παντρεύτηκα πριν 10 χρονια στις Μηλιές Πηλιου. Πήρα νυφικό από Βουλγαρία (γιατί ήθελα να το αγοράσω και όχι με τις τιμές της Ελλάδας!), είμασταν 20 άτομα, η παιδική μου φίλη με έβαψε ο παιδικος του φίλος ήταν ο φωτογράφος κατέβηκα τα καλντερίμια με νυφικό και αθλητικά και μετά φάγαμε όλοι μαζί στο εστιατόριο του παλιού σταθμού…θα το ξαναέκανα άλλες χίλιες φορές (και κάθε χρόνο δοκιμάζω το νυφικό και ναι ακόμα μου κάνει!!!)

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.