Τα παιδιά δε χρωστούν αγκαλιά με το ζόρι σε κανέναν. Ούτε στις γιορτές.

«Ααα κοίτα τι ωραίο δώρο σου έφερε ο τριτοξάδερφος του μπατζανάκη της νύφης μου! Γρήγορα αγκάλιασε τον και πες του ευχαριστώ!

«Μην τραβιέσαι μωρέ, αγκάλιασε και εσύ τον θείο σου, τι θα πάθεις;»

«Και φιλάκι; Φιλάκι δε θα δώσεις; Άντε δώσε και ένα φιλάκι! Δώσε βρε ένα φιλάκι!»

Νομίζω ότι η δική μας γενιά μεγάλωσε με όλες αυτές τις ωραίες προτροπές, κυρίως τις γιορτές που βρισκόταν το σόι. Συγγενείς και φίλοι που μπορεί να βλέπαμε μια, δύο φορές το χρόνο, έπρεπε ξαφνικά να γίνουν οι σούπερ αγαπημένοι μας!

Τα παιδιά δε χρωστούν αγκαλιά με το ζόρι σε κανέναν. Ούτε στις γιορτές.

Καταλαβαίνω ότι οι γονείς της γενιάς μας το έκαναν για να μην απογοητεύσουν τους δωροθέτες/επισκέπτες. Να μη φανούμε αγενείς, αγνώμονες ή κάτι τέτοιο. Χμμ… Φαντάσου όμως ως ενήλικας πλέον, να σε ανάγκαζε κάποιος με το ζόρι να αγκαλιάσεις κάποιον για.. ευχαριστώ. Ενώ δεν το θέλεις. Ενώ δεν το νιώθεις. Θα σου φαινόταν εξωφρενικό, σωστά;

Παρόλα αυτά, συνεχίζει να το κάνει και αυτή η γενιά γονιών. Η οργάνωση Girl Scouts λοιπόν δημοσίευσε μια ευγενική υπενθύμιση για τους γονείς του σήμερα. «Υπενθύμιση! Δε χρωστούν αγκαλιά σε κανέναν! Ούτε τις γιορτές.» Ο λόγος είναι απλός. Η προτροπή να αγκαλιάζουν τα παιδιά χωρίς να το θέλουν τα ίδια, μπορεί να τους δώσει λάθος εντύπωση για τη συγκατάθεση και τη σωματική επαφή.

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Girl Scouts (@girlscouts) στις

Τι συνέπειες μπορεί να έχει η πίεση για αναγκαστική αγκαλιά;

«Όταν λέτε ειδικά σε ένα μικρό κορίτσι ότι «οφείλει» σε κάποιον μια αγκαλιά ή φιλί επειδή κάποιος της έδωσε δώρο, της δημιουργείτε λάθος εντυπώσεις. Αυτό θα μπορούσε να την κάνει να αναρωτηθεί αν θα πρέπει να χρωστάει πάντα σωματική επαφή σε κάποιον που έκανε κάτι καλό για εκείνην.»

Τα παιδιά δε χρωστούν αγκαλιά με το ζόρι σε κανέναν. Ούτε στις γιορτές.

Η ψυχολόγος της οργάνωσης Dr. Andrea Bastiani Archibald, εξηγεί τις συνέπειες που μπορεί να έχει η αναγκαστική αγκαλιά. «Η έννοια της συναίνεσης μπορεί να φαίνεται κάτι που αφορά μόνο τους ενήλικες και όχι τα παιδιά. Όμως ειδικά τα κορίτσια, πρέπει να μάθουν από μικρή ηλικία να βάζουν όρια σχετικά με το σώμα τους. Και να διεκδικούν τον σεβασμό αυτών των ορίων σε όλη τους τη ζωή. Αυτό μπορεί να επηρεάσει την εικόνα που έχει για τον εαυτό της και το σώμα της καθώς μεγαλώνει».

Σκεφτείτε επίσης ότι αν βρεθεί κάποιος “πονηρός” ενήλικας, το παιδί θα διστάσει να το αποκαλύψει στον γονιό που συναίνεσε στην αναγκαστική αγκαλιά.

Πως το διαχειριζόμαστε;

Στην πραγματικότητα οφείλουμε να αφήσουμε τα ίδια τα παιδιά να εκφράσουν την αγάπη τους σε εκείνους που το νιώθουν πραγματικά. Και όχι σε εκείνους που εμείς κρίνουμε ότι πρέπει, με εξαναγκασμό.

Δεν απαγορεύονται δια παντός οι αγκαλιές και τα φιλιά. Φυσικά τα παιδιά μπορεί να θέλουν να αγκαλιάσουν και να φιλήσουν μέλη της οικογένειας, φίλους κτλ. Και αυτό είναι υπέροχο! Αλλά αν το παιδί σας είναι επιφυλακτικό, θα πρέπει να το αφήσετε να επιλέξει τι θέλει να κάνει. Δε θα το παρεξηγήσει κανείς.

Κρατήστε αυτό. Η αγκαλιά και τα φιλιά δεν είναι ο μόνος τρόπος έκφρασης ενός παιδιού. Μπορεί να εκφραστεί με ένα χαμόγελο, ένα «Μου έλειψες», ένα «κόλλα πέντε», ή και ένα φιλί στον αέρα. Οτιδήποτε το κάνει να νιώθει πιο άνετα από μια… αναγκαστική αγκαλιά.

Λίζα

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια!)

Write A Comment