Ο διάλογος στο μυαλό μιας μαμάς τη νύχτα

Τη νύχτα όλα είναι ήσυχα, ήρεμα, το μυαλό και το σώμα ξεκουράζονται για να προετοιμαστούν για την επόμενη απαιτητική μέρα. Όχι όμως αν είσαι μαμά! Οι νέες μαμάδες είναι αλήθεια ότι δεν κοιμούνται και πολύ. Ή και καθόλου κάποιες φορές.

Πέρασα και εγώ τέτοιες νύχτες  όταν ο Mini Me ήταν πιο μικρός και έχω να πω ότι για πρώτη φορά στη ζωή μου κατάλαβα πόσο απαραίτητος είναι ο ύπνος στον άνθρωπο! Ωωωω ναι!

Εκείνες τις νύχτες όμως, που η μαμά δε κλείνει μάτι, τι συμβαίνει στο μυαλό της; Τι σκέφτεται σιωπηλά; Αν υπήρχε καταγραφέας σκέψεων, τι θα κατέγραφε; Θα ήταν περίεργο δεδομένου ότι οι πιο παράλογες σκέψεις κάνουν την εμφάνιση τους τη νύχτα;

Μάλλον θα ήταν κάπως έτσι:

9:00 μ.μ. : «Είμαι τόσο εξαντλημένη. Ανυπομονώ να πάω για ύπνο…»

 

10:30 μ.μ. : «Το μωρό πείνασε πάλι; Κιόλας;»

 

23:30 μ.μ. : « Εντάξει μωρό μου, ας επιταχύνουμε τη διαδικασία λιγάκι, 23.30 πήγε»

 

23:35 μ.μ. : «Είναι τόσο αξιολάτρευτος. Λατρεύω κάθε στιγμή μαζί του.»

 

23:45 μ.μ. : «Αυτό θα πρέπει να τον κρατήσει λίγες ώρες λογικά. Αν καταφέρω και κοιμηθώ τώρα, αύριο θα μπορέσω να κάνω μερικές δουλειές, να πάμε στο σούπερ μάρκετ και να βγάλω το μωρό μια μεγάλη βόλτα!»

 

1:00 π.μ.: «Τι; Κιόλας;»

 

02:00 π.μ.: «Φτουυυυ! Αποκοιμήθηκα ενώ θήλαζα.»

 

02:05 π.μ.: «Θεέ σε παρακαλώ! Ας κοιμηθεί μέχρι το πρωί! Θέλω να κοιμηθώ και εγώ λιγάκι.»

 

02:45 π.μ.: (Ακούγεται βήχας μωρού) «Τι ήταν αυτό;» (Περιμένετε να δείτε αν θα κλάψει. Τίποτα.) «Το παιδί! Πνίγεται; Αποκλείεται… Ναι, αλλά άμα πνίγεται;»

 

2.46 π.μ.: «Ξέχασα να τον βάλω να ρευτεί μετά το γεύμα του. Και αν πνίγεται και εγώ δεν τον ακούω;»

 

02:47 π.μ.: «Δε θα συγχωρούσα ποτέ τον εαυτό μου αν πνιγόταν και δεν σηκώθηκα να τον ελέγξω. Έτσι κι αλλιώς θα μπορούσα να είμαι ξύπνια, οπότε…»

 

2:48 π.μ.: (Αφού κολλήσετε το δάχτυλό σας κάτω από τη μυτούλα του για να εέγξετε αν αναπνέει) «Δόξα τω Θεώ!»

 

03:25 π.μ.: (Ακούγεται ένα ψιθυριστό κλαψούρισμα από την ενδοεπικοινωνία) «Μη ξυπνήσεις, μη ξυνήσεις, μη ξυπνήσεις, pleaaaseeeee»

 

3:28 π.μ.: (Τελικά κλαίει) «Φτουυυυυ, να πάρει…»

 

3.50π.μ.: «Σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, κοιμήσου»

 

4.00 π.μ.: «Είναι τόσο όμορφο και ήσυχο το μωρό μου όταν κοιμάται. Θα κάτσω να τον κοιτάω για λίγο ακόμη»

 

4:10 π.μ.: (Πίσω στο κρεβάτι) «Είμαι απίστευτα κουρασμένη»

Οι μητέρες είναι μέρος επιστημονικού πειράματος

 

4:11 π.μ.: (Μωρό κλαίει) «Ωωωωωωωωχ!»

 

04.15π.μ.: «Πάλι καλά, του είχε πέσει απλά η πιπίλα»

 

(Παρακολουθείτε για 5 λεπτά από την ενδοεπικοινωνία για να βεβαιωθείτε ότι κοιμήθηκε και ξαπλώνετε και εσείς)

 

4:21 π.μ.: (Το μωρό είναι ανήσυχο)

 

04:22 π.μ.: «Σοβαρά τώρα; Αυτό το μωρό έχει την έκτη αίσθηση και ξέρει πότε ακουμπάω το κεφάλι μου στο μαξιλάρι»

 

4:24 π.μ.: (Του δίνετε πάλι τη πιπίλα)

 

4:28 π.μ.: (Ακούγεται πιπίλισμα από την ενδοεπικοινωνία και το μωρό… κλαίει!)

 

4:30 π.μ.: «Πόσο τη μισώ την άτιμη τη πιπίλα!»

 

05.00 π.μ.: «Καλά γιατί δε ξύπνησε το μωρό τόση ώρα για να φάει; Ή τουλάχιστον να κάνει κάποιο θόρυβο. Καλύτερα να πάω να το ελέγξω!»

(Βάζετε το δάχτυλο κάτω από τη μύτη του μωρού, αναπνέει κανονικά)

 

5:01 π.μ.: «Σ’ αγαπώ τόσο πολύ μωρό μου που μου έρχεται να κλάψω!» (κλαίει και λίγο)

 

05:05 π.μ.: «Τώρα τι κάθομαι και κλαίω; Και τι κάθομαι πάνω από το κεφαλάκι του σαν μπάστακας; Πρέπει να κοιμάμαι όταν κοιμάται και το μωρό! Τι κάνω ακόμη εδώ;»

 

5:09 π.μ.: (Το μωρό κλαίει)

 

5:10 π.μ.: «Το ήξερα ότι πεινάει!»

 

5.11 π.μ.: «Γιατί ο αντρούλης μου δε ξύπνησε ούτε μια φορά να δει αν το μωρό του – ή η ΓΥΝΑΙΚΑ ΤΟΥ χρειάζονται κάτι;»

 

05.15 π.μ.: «Πήγε 5 τα ξημερώματα. Μάλλον θα πάμε μόνο στο σούπερ μάρκετ και μεθαύριο μεγάλη βόλτα»

 

5:25 π.μ.: (Το μωρό αποκοιμήθηκε καθώς έτρωγε)

 

5.26 π.μ.: «Είναι τόσο υπέροχο το μωρό μου όταν κοιμάται! Θα μπορούσα να μείνω έτσι αγκαλίτσα μαζί του για πάντα»

 

05.30 π.μ.: «Πρέπει να του αλλάξω πάνα αλλά φοβάμαι ότι θα ξυπνήσει. Ας τον κρατήσω λίγο ακόμη αγκαλιά και τον αλλάζω αργότερα»

 

(Αφήνετε το μωρό, πάτε να ξαπλώσετε)

 

5.40 π.μ.: «Ναι αλλά τώρα θα νιώθει άβολα με τη βρώμικη πάνα. Πρέπει να τον αλλάξω…»

 

5.45 π.μ.: «Σοβαρά τώρα! Ο άντρας μου δε ξύπνησε ούτε μια φορά όλη αυτή την ώρα! Αναίσθητος λίγο;»

 

5.50 π.μ.: «Κοίτα τον πως κοιμάται! Ροχαλίζει κιόλας! Δε θα του μιλάω το πρωί. Ωπ! Περίμενε, είναι ήδη πρωί και εγώ δεν έχω κοιμηθεί καθόλου σε αντίθεση με εκείνον!»

 

06:00 π.μ.: «Πρέπει να σηκωθώ να κάνω ένα ντουζ»

 

7:00 π.μ.:  (Ακούγονται ρουθουνίσματα από την ενδοεπικοινωνία και το μωρό αγωνίζεται να διώξει τα σκεπάσματα από πάνω του)

 

7:02 π.μ.: (Πάτε στο δωμάτιο του μωρού. Εκείνο σας δίνει το μεγαλύτερο και το πιο γλυκό χαμόγελο στο κόσμο και αμέσως ξεχνάτε ότι είσαστε άυπνη όλη νύχτα)

«Καλημέρα μωρό μου! Κοιμήθηκες καλά; Σ αγαπώ, σ αγαπώ, σ αγαπώ!»

 

7.05 π.μ.: «Νομίζω πως δε θα πάμε πουθενά σήμερα τελικά. Είμαι τόσο κουρασμένη!»

 

Να σηκώσει το χέρι όποια είχε μια νύχτα σαν και αυτή!!! 🙂

.

(Κοινοποιήστε ελεύθερα 🙂 Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του άρθρου χωρίς άδεια!)

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Αφήστε το σχόλιο σας εδώ κάτω γιατί εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε και να κάνουμε κουβεντούλα!

12 Σχόλια

  1. Ειμαστε μέσα στα 4 και εχω ξεχάσει αυτές τις «όμορφες» στιγμές .Αυτο με το δάχτυλο στην μυτούλα, τι γλυκεια ανησυχια μανούλες. Παρόλα αυτά είχανε και εμείς τετοια νύχτα με πόνους στο αυτάκι! Ωχ τι με περιμένει!

  2. Όμως όλα αυτά δεν θα υπήρχαν αν απλά το μωράκι κοιμόταν μαζί με τη μαμά του, και θα κοιμόταν κι εκείνη πολύ πιο ήσυχα…

  3. Μόνο μία νύχτα, αυτό συμβαίνει ακόμη και τώρα που είναι 18 μηνών , βέβαια αραιά και που πλέον, γιατί δεν θα άντεχα άλλο!

  4. Χαχαχα θα ήθελα να πω ότι θα κερδίσουμε πολλές βραδιές ξεκούρασης, αλλά η αλήθεια είναι ότι μιας και είμαστε μάνες, θα κερδίσουμε πολλές ακόμη άγρυπνες νύχτες για πολλούς και διάφορους λόγους. Όσο και αν μεγαλώσουν τα μωρά μας. 🙂

  5. Πωπω γιατι μου θυμίζεις ότι με κόπο κατάφερα να ξεχάσω?? αχαχαχαα
    στην ταλιμπανούλα ήμουν ευλογημένη, όπου την έβαζες καθόταν, και κοιμόταν σερί 12ωρο! αφού την ξυπνούσα εγώ για να φάει! Και ήρθε ο μαχαραγιος…και εδώ και 2,5 χρόνια απλά δεν κοιμάμαι! Τόσο απλά! ακόμη και τώρα, θα κοιμηθεί στις 12 το βράδυ (ω ναι!) θα ξυπνήσει ενδιάμεσα 2-3 φορές και εγώ στις 6 το πρωί πάω δουλειά! Πότε θα βελτιωθεί η κατάσταση ενας Θεός ξέρει!

    • χεχεχε, ότι δεν έκανε η μικρή σου δηλαδή ήρθε να στο κάνει ο μαχαραγιος! 🙂 Να ξέρεις και εσύ πως είναι το ξενύχτι βρε παιδί μου! Υπομονή. Και ο δικός μου περίπου στα 2.5 με 3 σταθεροποιήθηκε και κοιμόταν όλη νύχτα, οπότε μαζί του και εγώ. Όταν άρχισα να κοιμάμαι και πάλι ήταν σαν να έκανα botox! Το χρειαζόμουν η αλήθεια είναι! 🙂

  6. Μαρία Κ. Reply

    Δεν το κατάλαβα βρε κορίτσια το «Φτουυυυ! Αποκοιμήθηκα ενώ θήλαζα.» Δεν κάνει για κάποιο λόγο; Εμένα με το που θα ξυπνήσει βρίσκει μόνος του το στήθος, αντε τον βοηθάω και λίγο και ξανακοιμόμαστε αγκαλιά σε δευτερόλεπτα! Όσες φορές και να ξυπνήσει, ξανακοιμάται μόλις βρει στόχο. Δεν μου έλειψε ύπνος ποτέ. Όμως κοιμάται στο κρεββάτι μας προς το παρόν. Εάν έμπαινα στο δωμάτιό του από αλλου και τον σήκωνα από εκεί που κοιμάται, σιγά μην ξανακοιμόταν..πω πω δεν θα το άντεχα!

    • Για να πω την αλήθεια πολλές φορές αποκοιμήθηκα θηλάζοντας, αλλά πάντα είχα ένα άγχος μην κάνω κάποια άγαρμπη κίνηση ή μην το πλακώσω. Όλα αυτά φυσικά όσο ήταν μικρά τα μωρά. μετά κι εγώ όπως εσύ. Self service!

  7. Πωωωω……2,5 χρονια αυπνη!!!5-7 φορες ξυπναγα για να θηλασω μεσα στη νυχτα.παρ ολα αυτα το πρωι ξυπναγα και βλεποντας το μουτρακι της επερνα δυναμη.ποτε δεν καταλαβα πως γινοταν αυτο.οσο κοιμομουνα στην πρωτη μου κορη,τοσο ξαγρυπνουσα στη δευτερη.αλλα παντα ενιωθα καλα το πρωι….τωρα στα 3,5 κοιμαται σχεδον σερι τα βραδια,αλλα εγω ακομα ξυπνάω!!!!!!

  8. Λίζα γράφεις πολύ ωραία. Μου θύμισες χρόοοοοοοονια πριν.Νάσαι καλά. Μεγάλο το έργο σου.

  9. Aπό τη στιγμή που μαθαίνεις ότι είσαι έγκυος δεν ξανακοιμάσαι ποτέ ήσυχη…για όλη σου τη ζωή!!!!Αλλά είναι υπέροχο να είσαι μαμά!!!!

Write A Comment