-Θέλω να θέλεις να πλένεις τα πιάτα!

-Ποτέ δε θα θέλω να πλένω τα πιάτα!

-Θα ήταν ωραίο να κάνεις πράγματα που σου ζητάω. Θα ήταν ακόμα πιο ωραίο να κάνεις πράγματα χωρίς να χρειαστεί να στο ζητήσω!

-Τίποτα από όσα κάνω δεν είναι ποτέ αρκετό!

Μια σκηνή από την ταινία «The break-up» ή αλλιώς «Ο χωρισμός» (2006) και κοίτα να δεις πόσο μια ρομαντική κομεντί πατάει πάνω σε καταστάσεις της καθημερινότητας. Και στο πιο συνηθισμένο πρόβλημα μιας σχέσης.

Θέλω να θέλεις να πλένεις τα πιάτα

Πόσο σημαντικό είναι να επιλέγουμε το σύντροφό μας καθημερινά;

Όχι στα μεγάλα, αλλά στα μικρά.

Όταν νιώθουμε ότι μας επιλέγουν νιώθουμε ότι μας αγαπούν. Η  μεγαλύτερη αυταπάτη που τρέφουμε στις σύγχρονες σχέσεις είναι ότι διαλέγουμε τον άνθρωπό μας τη «μεγάλη μέρα», μέσα σε ένα όμορφο φόρεμα ή σε ένα μοδάτο κουστούμι, μπροστά σε δεκάδες ανθρώπους.

Η αλήθεια είναι ότι τον σύντροφό μας τον επιλέγουμε στις απλές καθημερινές μας στιγμές. Την ώρα που κλαίει το μωρό και λέμε «Πάω εγώ. Εσύ κοιμήσου». Την ώρα του καβγά, τη στιγμή που είμαστε έτοιμοι να βγάλουμε όλο το θυμό μας και αντί γι’ αυτό του λέμε «Είσαι θυμωμένος. Πες μου τι σε απασχολεί;»

Αυτή η διαδικασία της επιλογής είναι απαραίτητη για το χτίσιμο μιας υγιούς σχέσης. Ένας καφές φτιαγμένος γι’ αυτήν από τα χεράκια του, ένα δείπνο έκπληξη στο αγαπημένο του εστιατόριο. 

Το να δεις μαζί της την αγαπημένη της ταινία.

Το να δεις μαζί του την αγαπημένη του ομάδα.

Το να μπορείς να βγαίνεις έξω από τις δικές σου συνήθειες και να μπαίνεις μέσα στις συνήθειες του συντρόφου σου.

Αυτές οι μικρές στιγμές είναι εκείνες που φωνάζουν σε επιλέγω, σε αγαπάω, θέλω να είμαι μαζί σου.

Οι ανθρώπινες σχέσεις, ακόμη και οι συζυγικές – ή ιδίως οι συζυγικές – κρύβουν μέσα τους πάντα τον ίδιο φόβο: θα είσαι εκεί όταν σε χρειαστώ;;;

Ένας άνθρωπος που αποδεικνύει ότι μας επιλέγει σε σταθερή βάση, μας προσφέρει ουσιαστικά ένα καταφύγιο. Μας κάνει να νιώθουμε ασφαλείς ότι την κρίσιμη στιγμή θα είναι εκεί για μας.

Εμπιστοσύνη.

Είναι ένα είδος «θετικής θυσίας». Όταν επιλέγουμε συνειδητά να λειτουργούμε για το καλό της σχέσης αντί για τη στιγμιαία προσωπική μας ευχαρίστηση, δημιουργούμε στο σύντροφό μας την πεποίθηση ότι πρέπει να νιώθει ασφαλής στα χέρια μας.

Από την πλευρά μας νιώθουμε κι εμείς ότι μπορούμε να εκτεθούμε σε αυτή την αγάπη.

Πράξεις που δεν γίνονται αυτόματα, αλλά συνειδητά, επειδή έχουμε επιλέξει να τις κάνουμε.

Πράξεις που αποδεικνύουν ότι επενδύουμε ψυχολογικά, συναισθηματικά, ακόμη και υλικά σε μία σχέση.

Αυτές είναι που θα δώσουν στον άνθρωπό μας το έναυσμα να μας εμπιστευτεί τη ζωή του και να αφεθεί.

Οι ιστορίες πραγματικής αγάπης δε διαδραματίζονται σε σκοτεινές αίθουσες στις ταινίες πάθους, σε ρομάντζα και σε ρομαντικές κομεντί. Δεν αφορούν σε χαρακτήρες βγαλμένους από μπαλάντες και καψούρικα τραγούδια.

gibran

Οι ιστορίες πραγματικής αγάπης τις περισσότερες φορές παίζονται μπροστά σε νεροχύτες γεμάτους άπλυτα πιάτα και ανάμεσα σε καβγάδες με ασήμαντες αφορμές.

Επειδή τελικά το μυστικό για μια επιτυχημένη σχέση είναι να αφήνεσαι και να δίνεις στον άλλο τη δυνατότητα να αφεθεί.

Πρέπει να θέλεις να πλένεις τα πιάτα.

(Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του άρθρου χωρίς άδεια)

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Αφήστε το σχόλιο σας εδώ γιατί εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε και να κάνουμε κουβεντούλα

Write A Comment