Το χρονικό της έκθεσης μου στον κορωνοϊό

Το τηλεφώνημα ήρθε σε μια στιγμή χάους στο σπίτι. Εγώ σκαρφαλωμένη στα ντουλάπια να ψάχνω ένα τάπερ. Τα παιδιά από κάτω μου να παλεύουν να πάρουν το κουτί των δημητριακών. Ο άντρας μου να τρώει βιαστικά πριν κάνει ένα σημαντικό τηλεφώνημα για τη δουλεία του. Και λίγο πιο εκεί ο μάστορας που ήρθε να μας φτιάξει κάτι στην κουζίνα.

Κανονικά δεν απαντώ σε νούμερα που δεν γνωρίζω. Όμως κάτι μου έλεγε ότι έπρεπε να σηκώσω αυτό το τηλεφώνημα.

Στην γραμμή μια φωνή μου συστήθηκε λέγοντας μου ότι παίρνει από το κομμωτήριο που επισκέφθηκα πρόσφατα – πριν την απαγόρευση. Η πρώτη μου σκέψη ήταν ότι κάτι πήγε στραβά με την πιστωτική μου. Αλλά αμέσως σκέφτηκα ότι θα μου το έλεγαν εκείνη τη στιγμή. Τι θέλουν άραγε;

«Δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να το πω αυτό. Η πελάτισσα που είχαμε πριν από εσάς στο κομμωτήριο μόλις διαγνώστηκε θετική στον κορωνοϊό COVID-19.»

Συνέχισα να ψάχνω το τάπερ. Ήμουν παράξενα ήρεμη. Δεν είμαι συνήθως ήρεμη σε κρίσεις, αλλά αισθάνθηκα μια σχεδόν παγωμένη ακινησία στις φλέβες μου.

«Οκ», είπα.

«Σας ανέλαβε το ίδιο άτομο. Το ραντεβού της ήταν 11:00 με 11:30. Το δικό σας ήταν στις 11:30…»

«Καθίσαμε στην ίδια καρέκλα;» Ρώτησα.

«Ναι», είπε.

Η καρδιά μου άρχισε να χτυπάει δυνατά.

«Αλλά δεν ήταν συμπτωματική εκείνη τη στιγμή», είπε. «Είναι ακόμα ασυμπτωματική.»

«Τότε γιατί έκανε τεστ για κορωνοϊό;» Ρώτησα.

 «Δεν ξέρω», είπε. «Ο σύζυγός της είναι γιατρός. Ίσως εκτέθηκε εκείνος και έπρεπε να εξετάσουν και τη γυναίκα του.»

«Πώς είναι η κομμώτρια;» Ρώτησα.

«Είναι καλά. Έχει απομονωθεί παρακολουθώντας τα συμπτώματα. Έχουμε κλείσει το κομμωτήριο».

«Λυπάμαι πολύ», είπα. «Λυπάμαι για όλα».

«Εμείς λυπούμαστε και ζητούμε συγγνώμη»

Και μετά σιωπή και από τους δυο μας. Γιατί συνέβαινε αυτό; Πώς συνέβη; Ήταν σουρεαλιστικό. Ήταν τρομαχτικό. Ήταν πάρα πολύ. Ήθελα να είναι ψέματα.

«Οκ», είπα. «Ευχαριστώ που με ενημερώσατε.»

Έμεινα με το τηλέφωνο στο χέρι παρόλο που κλείσαμε. Άρχισα να τρέμω. Φόβος. Ανησυχία. Πανικός.

Το χρονικό της έκθεσης μου στον κορωνοϊό

Ήθελα να το πω στον άντρα μου αλλά μιλούσε στο τηλέφωνο. Άρχισα να παίρνω όλους όσους είχα επαφές αυτές τις ημέρες. Ευτυχώς όχι πολλούς. Πήρα τον γιατρό μας και τον παιδίατρο μας. Όποιον θα μπορούσε να μου δώσει πληροφορίες.

Κινδυνεύω; Κάθισα στην ίδια καρέκλα με αυτή τη γυναίκα. Αναπνεύσαμε τον ίδιο αέρα για κάποιο άγνωστο χρονικό διάστημα. Μας άγγιξε η ίδια κομμώτρια. Βάλαμε τα χέρια μας στις ίδιες επιφάνειες. Τα κεφάλια μας στον ίδιο λουτήρα.

Κανείς δεν ήξερε. Κανείς δεν ξέρει. Αυτό είναι το πρόβλημα με αυτόν τον νέο ιό. Απλά δεν  ξέρουμε. Παρά την πληθώρα των τηλεφωνικών μου κλήσεων, δεν μπόρεσα να πάρω καμία απάντηση.

Ένα εκατομμύριο συναισθήματα ταυτόχρονα. Τρόμος. Ηρεμία. Πανικός. Ηρεμία. Από το «Αυτό ήταν, πεθαίνω!» στο «Είμαι εντάξει. Είμαι καλά. Είμαστε όλοι μια χαρά.» Ανησυχώ για τον εαυτό μου. Για την κόρη μου που έχει άσθμα. Ο σύζυγός μου που έχει επίσης προβλήματα με τους πνεύμονές του. Ο μικρός μου γιος. Οι γονείς μου. Οι φίλοι.

Άρχισα να ψάχνω στο ίντερνετ. Πόσο ζει ο ιός σε επιφάνειες;

ΕΙΜΑΙ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ; ΕΙΝΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΜΟΥ ΣΕ ΚΙΝΔΥΝΟ;

Ο γιατρός μου είπε να προσέχω τα συμπτώματα. Είπε ότι υπάρχει χαμηλός κίνδυνος και δεν χρειάζεται να πανικοβληθώ. Έχω επιλέξει να μείνω σπίτι σε καραντίνα, όχι μόνο για χάρη μου, αλλά για χάρη όλων.

Μέχρι τώρα είμαι καλά. Ο λαιμός μου με ενοχλεί λίγο. Αλλά αναπνέω καλά. Δεν έχω πυρετό. Δεν έχω συμπτώματα. Και ο λαιμός μπορεί να είναι από την αλλεργία. Ή από τα χημικά του μάστορα στην κουζίνα. Ή ίσως το Hashimoto μου να ξαναγυρνάει. Ίσως είναι μόνο άγχος.

Για τη γυναίκα που κλαίει στο μπάνιο

Ή ίσως είναι… κορωνοϊός.

Η αλήθεια είναι, αν δεν αναπτύξω σοβαρά συμπτώματα, πιθανότατα δεν θα μάθω ποτέ αν έχω COVID-19 ή όχι. Επειδή δεν υπάρχουν αρκετά τεστ. Επειδή τα νοσοκομεία και οι κλινικές είναι ήδη υπερφορτωμένα. Δεν υπάρχουν αρκετά κρεβάτια. Και αυτό ίσως είναι μόνο η αρχή.

Εξοργίζομαι όταν οι άνθρωποι μετά τις απαγορεύσεις δεν κάθονται σπίτια τους! Που βγαίνουν για βόλτα και άσκοπες μετακινήσεις! Είμαστε όλοι εν δυνάμει νοσούντες από κορωνοιό! Η ασθένεια μεταδίδεται πριν αρχίσουν τα συμπτώματα. Γι αυτό πρέπει όλοι να αποστασιοποιηθούμε. Γιατί μπορεί να νομίζουμε ότι είμαστε εντάξει αλλά να μεταδώσουμε τον ιο χωρίς να το γνωρίζουμε.

Όλοι πρέπει να συνεργαστούμε για να σταματήσουμε τη διάδοση αυτής της πανδημίας. Τώρα! Έτσι θα μπορέσουμε να επιστρέψουμε στο φυσιολογικό όσο το δυνατόν γρηγορότερα!

Μερικές φορές πρέπει να κάνουμε πράγματα που μας ξεβολεύουν για την προστασία άλλων ανθρώπων. Μερικές φορές δεν είναι όλα για μας. Μερικές φορές πρέπει να θυσιαστούμε για το γενικό καλό.

Αυτές οι «μερικές φορές» είναι ΤΩΡΑ.

Παρακαλώ, μείνετε στο σπίτι. Μην πηγαίνετε έξω εκτός αν είναι απολύτως απαραίτητο. Καθίστε σπίτι, παίξτε με τα παιδιά σας, κάντε όσα δεν μπορούσατε να κάνετε τον προηγούμενο καιρό. Όταν βγείτε έξω, μείνετε αρκετά μακριά από τους άλλους ανθρώπους. Επειδή μπορεί να νομίζετε ότι είστε υγιείς, αλλά ίσως να μην είστε.

Μπορεί να είστε σαν τη κυρία στο κομμωτήριο.

Ή μπορεί να είσαστε σαν εμένα. Εκτεθειμένη στον κορωνοϊό …

*Ελεύθερη μετάφραση/προσαρμογή – Λίζα Καβακοπούλου από mylifesuckers.com

*Δείτε περισσότερα για τις εξελίξεις και τις συστάσεις για τον κορωνοϊό εδώ

Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια.

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.