Γιατί τα βάζετε με τα Καλλιτεχνικά; 

Στο πρώτο μάθημα που εξετάστηκαν τα παιδιά, τα οποία έδιναν πανελλήνιες φέτος, τη Νεοελληνική Γλώσσα, καλέστηκαν – μεταξύ άλλων – να απαντήσουν σχετικά με τη θέση που έχει η ποίηση στη ζωή τους. Η ποίηση, που είναι μια μορφή Τέχνης. Λίγες ώρες αργότερα, γινόταν γνωστό με ΦΕΚ ότι στο εξής καταργούνται καλλιτεχνικά, μουσική και θεατρολογία.

Εδώ θα βρείτε το ΦΕΚ όπου εκτός των άλλων αλλαγών φαίνεται να καταργούνται τα μαθήματα Καλλιτεχνικής Παιδείας. Ανάλογα με την τάξη αυτά τα μαθήματα είναι Εικαστικά ή Μουσική ή Στοιχεία Θεατρολογίας. Ελεύθερο σχέδιο, Γραμμικό Σχέδιο. 

Μετά την κατάργηση της Κοινωνιολογίας, την υποτίμηση των μαθημάτων Κοινωνικών Επιστημών και τη μείωση ωρών διδασκαλίας του μαθήματος της Πολιτικής Παιδείας, το υπουργείο τα «βάζει» με τα Καλλιτεχνικά.


Διάβασα στο ethnos το εξής -> “Οπότε σύμφωνα με το νέο ωρολόγιο πρόγραμμα, από το «νέο σχολείο» καταργούνται και τα μαθήματα Ελεύθερο και Γραμμικό Σχέδιο. Παρόλο που αυτά εξακολουθούν να είναι στην εξεταστέα ύλη για την εισαγωγή των μαθητών σε πολυτεχνικές σχολές.

Αυτό ουσιαστικά σημαίνει πως αν κάποιος μαθητής έχει ταλέντο στο σχέδιο και επιθυμεί να γίνει αρχιτέκτονας, πολιτικός μηχανικός διακοσμητής, θα πρέπει να κάνει ιδιαίτερα μαθήματα σχεδίου ή σε φροντιστήριο. Εν ολίγοις, αν οι οικογένειες δεν είναι σε θέση να εξασφαλίσουν αυτά τα μαθήματα στα παιδιά τους, τότε οι μαθητές αναπόφευκτα δεν θα έχουν ίσες ευκαιρίες στη διεκδίκηση μιας θέσης στις πολυτεχνικές σχολές.”

Το Υπ. Παιδείας τα «βάζει» με τα Καλλιτεχνικά

Εγώ θα απαντήσω με απόσπασμα ενός διευθυντή σχολείου που έστειλε γράμμα στους γονείς πριν αρχίσουν οι εξετάσεις:

“Σας παρακαλώ, θυμηθείτε ότι ανάμεσα στους μαθητές:

Υπάρχει ένας καλλιτέχνης, ο οποίος δεν χρειάζεται να ξέρει άριστα Μαθηματικά.

Υπάρχει ένας επιχειρηματίας, τον οποίο δεν τον εξιτάρει ιδιαίτερα η Ιστορία.

Υπάρχει ένας μουσικός, του οποίου οι βαθμοί στη Χημεία δε θα του αλλάξουν την καριέρα.

Υπάρχει ένας αθλητής, του οποίου η καλή σωματική κατάσταση είναι πιο σημαντική από τις γνώσεις του στη Φυσική.”

Διαβάστε όλο το άρθρο -> εδώ

Υπήρξα παιδί με ιδιαίτερη έφεση στα καλλιτεχνικά. Αλλά στα μαθητικά μου χρόνια δεν δόθηκε ποτέ σημασία σε αυτά. Μάλιστα θεωρούνταν τεμπέλης και χαζοχαρούμενος όποιος είχε αγάπη για τα καλλιτεχνικά και όχι για τα «σοβαρά» μαθήματα.

Ντρεπόμουν να πω ότι μου αρέσει η ώρα της μουσικής. Των καλλιτεχνικών. Με κοιτούσαν λοξά οι καθηγητές όταν διαμαρτυρόμουν έντονα για τη θεατρική ώρα. Που ενώ είχε ενταχθεί κανονικά στο εκπαιδευτικό πρόγραμμα, οι καθηγητές επέλεγαν να την αγνοήσουν. Η ιστορία όχι απλά επαναλαμβάνεται. Αλλά χειροτερεύει κιόλας.

Υπάρχουν παιδιά που τους κόβονται τα φτερά με την απαξίωση της τέχνης από το ίδιο τους το σχολείο. Αυτό θέλουμε να κάνουμε; Ευνουχισμένα παιδιά που η τέχνη δεν έχει θέση στην εκπαίδευση τους; Αν ναι, τότε με αυτόν τον τρόπο θα το καταφέρουμε.

*Μπορείτε να δείτε αναλυτικά όλες τις αλλαγές στο ωρολόγιο πρόγραμμα που θα έχει ισχύ από το σχολικό έτος 2020-2021 εδώ

Λίζα

Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια

Write A Comment