Έκανα τρία παιδιά σε τρία χρόνια – Η ζωή με παιδιά τόσο κοντά στην ηλικία

Το κείμενο έγραψε η Grace Clausing στο citymomsblog.com και εξηγεί μέσα από την εμπειρία της πώς είναι η ζωή όταν έχεις παιδιά με τόσο μικρή διαφορά ηλικίας.

Οι προκλήσεις, η αγάπη, οι δυσκολίες και οι χαρές.

Διαβάστε το κείμενο της Grace: 

Όταν ήμουν ελεύθερη, πριν κάνω παιδιά, έλεγα ότι θα κάνω τρία παιδιά.

Ή τέσσερα!

Πάντως πίστευα ότι θα είχαν μια διαφορά ηλικίας μεταξύ τους γύρω στα τρία χρόνια το ένα από το άλλο.

Και τότε η ζωή η ίδια μου ανέτρεψε τα σχέδια και απέκτησα τρία παιδιά σε τρία χρόνια!



Το πρώτο μου αγόρι ήταν μόλις πέντε μηνών όταν ανακάλυψα ότι ήμουν ξανά έγκυος. Στο πρώτο πάρτι γενεθλίων του, σβήσαμε το πρώτο του κεράκι ενώ ήμουν 7 μηνών έγκυος! Είναι περίεργο όταν το βλέπω τώρα στις φωτογραφίες.

Είχα ένα φόβο να αποκαλύπτω στους ανθρώπους ότι ήμουν έγκυος τόσο σύντομα στο δεύτερο παιδί, ενώ είχα ήδη ένα μικρό μωρό. Φοβόμουν για τα περίεργα σχόλια. Ευτυχώς τα περισσότερα ήταν στηρικτικά, αλλά δεν έλειψαν και οι δύστροποι.



«Σοβαρά τώρα; Δεν ξέρετε τι είναι η αντισύλληψη;»

«Μα καλά μόλις τώρα γέννησες!»

«Γιατί;»

«Πώς θα τα καταφέρεις;»

Οι άνθρωποι μερικές φορές μπορούν να γίνουν τόσο σκληροί χωρίς καν να σκέφτονται.



Οπότε όταν το πρώτο μου παιδί ήταν μόλις 14 μηνών, ήρθε στη ζωή μας ο δεύτερος γιος μας. Την ημέρα που έφερα το μωρό στο σπίτι από την κλινική, καθίσαμε στην πολυθρόνα και οι τρεις. Θήλαζα το μωρό και είχα δίπλα μου τον «μεγάλο» μου γιο.

Θυμάμαι ότι εκείνη ήταν η στιγμή που αναρωτήθηκα πραγματικά.

Πώς στο καλό θα φρόντιζα δύο μωρά που έχουν υψηλές ανάγκες; Που απαιτούσαν και τα δύο τόσο πολύ την προσοχή μου, αλλά με πολύ διαφορετικούς τρόπους; Πώς θα μοιραζόμουν σε αυτό;

Όμως περνώντας ο καιρός, ξέχασα γρήγορα τις ανησυχίες μου και το τρίτο μωρό ήταν ήδη στο δρόμο!

Θέλαμε πραγματικά και ένα τρίτο παιδί, δεν έγινε τυχαία. Και δεν ήταν τυχαίο ότι και αυτό έγινε κοντά χρονικά στα άλλα δύο. Δεδομένου ότι τα πρώτα μας δύο έχουν πολύ μικρή διαφορά ηλικίας, θέλαμε και τα τρία παιδιά μας να είναι κοντά στην ηλικία. Έτσι προέκυψαν τρία παιδιά σε τρία χρόνια!

Την ημέρα που έφερα στο σπίτι το τρίτο μωρό μας, θυμάμαι ότι συνάντησα έναν δίχρονο και έναν τρίχρονο που και οι δύο ζητούσαν απεγνωσμένα την προσοχή μου. Και όλα αυτά, ενώ κρατούσα στα χέρια μου ένα πεινασμένο νεογέννητο που έπρεπε να φάει εκείνη τη στιγμή.

Ναι αλλά είχαμε τρία μικρά παιδιά στο σπίτι, πόση ευτυχία! Ήταν τέλεια!



Ok, δεν ήταν πάντα, ας είμαστε ρεαλιστές.

Έχω ακόμα ζωντανές αναμνήσεις αντλώντας γάλα για το μωρό, ενώ φώναζα στον μεγάλο να σηκωθεί από το… κεφάλι του μικρού. Ή όταν έπρεπε να εξηγήσω σε δύο πολύ περίεργα νήπια και με κάθε λεπτομέρεια, πώς λειτουργεί το θήλαστρο.

Θυμάμαι τις ημέρες που έκανα μια ώρα για να ετοιμάσω το μεσημεριανό γεύμα για όλους. Και ξεχνούσα να ταΐσω τον εαυτό μου. Γιατί ήμουν απασχολημένη με το να ταΐσω 3 μικρά ανθρωπάκια.

Αλλά το αγαπημένο μου όλων ήταν όταν έπρεπε να πάω για ψώνια με τρία παιδιά… στο σούπερ μάρκετ. Όταν αναγκάστηκα να παρατήσω ένα γεμάτο καρότσι με προϊόντα και να φύγω με τα παιδιά, γιατί δεν τα έβγαζα πέρα.

Το να έχεις τρία παιδιά σε τρία χρόνια, τόσο κοντά ηλικιακά δεν είναι καθόλου εύκολο τελικά.  Το τρίτο παιδί μας είναι τεσσάρων ετών σήμερα. Και μερικές φορές κοιτάζω πίσω σε εκείνες τις μέρες και αναρωτιέμαι πώς επέζησα…

Ήταν έντονο, εξαντλητικό, κουραστικό. Από τα πιο δύσκολα πράγματα που έχω κάνει ποτέ. Καμία φορά θυμάμαι τα σχόλια του κόσμου όταν ερχόταν το ένα παιδί πίσω από το άλλο. «Είστε τρελοί;» Μάλλον είμαστε απλά γονείς. Και μπορεί και λίγο τρελοί, ok.

Αλλά το να είσαι γονιός δεν είναι ήδη δύσκολο;

Εμείς απλά ανεβάσαμε το level. Και δεν μετανιώνω, δεν θα το άλλαζα.

Έχουμε φίλους που τα παιδιά τους έχουν μεγάλη  διαφορά ηλικίας. Μια άλλη δυναμική οικογένειας από τη δική μας, που δεν μπορώ να φανταστώ ότι θα είχαμε εμείς. Αυτό δε σημαίνει ότι είναι λάθος. Απλά σε εμάς ταιριάζει κάτι διαφορετικό.

Ακόμη και όταν έμοιαζα σαν τρελή με τα αδάμαστα μαλλιά, θηλάζοντας ένα μωρό και κυνηγώντας άλλα δύο. Ή όταν έπρεπε για να βγούμε έξω να σπρώχνω ένα καρότσι μωρού και ένα καρότσι διδύμων για τα δύο άλλα. Ή όταν ερχόταν η ώρα του μπάνιου.



Ακόμη και έτσι, το αγαπώ ότι τα αγόρια μου έχουν τόσο μικρή διαφορά ηλικίας. Και παρόλο που δεν ήταν το αρχικό μου σχέδιο να τους έχω τόσο κοντά, δεν θα το άλλαζα. Η ζωή μου άλλαξε τα σχέδια προς το καλύτερο νομίζω.

Κάνουμε δύσκολη δουλειά οι γονείς. Ο καθένας από εμάς αξίζει μια ενθαρρυντική λέξη. Είτε έχεις ένα παιδί είτε δέκα. Είτε έχουν ένα χρόνο διαφορά, είτε δέκα. Είσαι γονιός. Και αυτό έχει τη μεγαλύτερη σημασία.



Ελεύθερη μετάφραση: Λίζα

(Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του χωρίς άδεια)

Κάντε κλικ στα εικονίδια και ακολουθήστε μας στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!

 

Write A Comment

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.