Βρίσκεσαι ΜΟΝΗ χωρίς τα παιδιά μετά από 1000 χρόνια στο αγαπημένο σου κατάστημα με ρούχα και είσαι σίγουρη ότι θα απολαύσεις τις μικρές αγορές σου! Μισό λεπτό! Το σύμπαν το ρώτησες;

Όταν το σύμπαν λέει στη μαμά όχι, είναι ΟΧΙ!

Μπαίνω που λες πουρνό πουρνό στο αγαπημένο μου πελώριο κατάστημα ρούχων στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Από τις πολύ λίγες φορές που ήμουν μόνη, πήγα για δουλειά βλέπεις, ΕΥΚΑΙΡΙΑ να καταφέρω να μπω σε δοκιμαστήριο (όταν είμαι με τα μικρά απλά δε-γί-νε-ται!). Ίσως πάρω κάτι σκέφτομαι και αμέσως χαίρομαι σαν παιδί που του έδωσαν γλυκό!

Μπαίνω στο δοκιμαστήριο, δοκιμάζω θεϊκό παντελόνι και super μπλούζα! Σουλουπώθηκα κιόλας τώρα τελευταία (ε ναι, μπες στις Fitmamaδες για να δεις τι κάνουμε!) ας επιβραβεύσω τον εαυτό μου. Είναι τέλεια σκέφτομαι συνεχώς και στροβιλίζομαι και αυτοθαυμάζομαι στον καθρέφτη!

Ξαφνικά σβήνουν τα φώτα και κλείνει η μουσική!!! Αναστατώνομαι ελαφρώς. Αλλά κανένας άλλος. Οπότε λέω οκ, θα επανέλθει γρήγορα. Τα δευτερόλεπτα περνούν  και το πρόβλημα δεν αποκαθίσταται. Τότε οι πρώτες αρνητικές σκέψεις άρχισαν δειλά να κάνουν την εμφάνιση τους! Αλλά ήρεμη μέχρι στιγμής.

Και τότε ακούγεται από το μεγάφωνο του καταστήματος ανακοίνωση. Τι άκουσα εγώ;:

Αυτό -> «Αγαπητοί μας πελάτες, παρακαλούμε να εγκαταλείψετε άμεσα το κατάστημα. Όλοι οι άνθρωποι της «εταιρείας» θα σας βοηθήσουν για να βγείτε από το κατάστημα με ασφάλεια»

Και τότε το μυαλό μου μπήκε στο πλυντήριο και έβαλε μέσα τη σάρα και τη μάρα!

«Παναγία μου, τα παιδιά μου, δε θα τα ξαναδώ, μπήκαν ληστές στο κατάστημα και θέλουν χαμό; Γίνεται πόλεμος; Πήρε φωτιά; Αυτό είναι πήρε φωτιά, θα καώ σαν το ποντίκι και τα παιδιά μου θα μείνουν ορφανά!»

Δεν κατάλαβα πως βρέθηκα ντυμένη με τα δικά μου ρούχα, ούτε θυμάμαι που πέταξα αυτά τα υπερλατρεμένα ενδύματα που δοκίμαζα!

Με θυμάμαι να ακούω συνεχόμενα την ανακοίνωση από το μεγάφωνο και εγώ να τρέχω στους διαδρόμους  σε slow motion με μαλλί να ανεμίζει να βρω έξοδο. Δε θα πω ψέματα, μου έκανε εντύπωση που όλοι οι υπόλοιποι πελάτες συνέχιζαν τα ψώνια τους σα να μη συνέβαινε τίποτα και αγνοώντας την ανακοίνωση. Μήπως ήμουν τρελή; Μήπως τα είχα χαμένα; Θυμάμαι που πήρα την πρώτη μου ανάσα μόλις βγήκα έξω από το κατάστημα.

Προχωρώντας στο δρόμο με δρασκελιές άκουγα συναγερμούς να χτυπούν και να αδειάζουν και άλλα καταστήματα από πελάτες. Ναι, σίγουρα κάτι έγινε, αλλά τι;

Τελικά…

Απλά το κέντρο της Θεσσαλονίκης είχε διακοπή ρεύματος… Τίποτα δηλαδή!

Ούτε ληστές ήθελαν να κάνουν χαμό, ούτε πόλεμος, ούτε φωτιά.

Συμπεράσματα:

#1. Θα μπορούσα να πω ότι πριν γίνω μάνα δε θα σκεφτόμουν τίποτα από όλα αυτά, θα το έβρισκα ίσως και αστείο και μάλλον θα ήθελα να συνεχίσω και εγώ τα ψώνια μου.

#2. Αργότερα με μεγαλύτερη διάγεια θυμήθηκα ότι η ανακοίνωση του καταστήματος δεν ήταν αυτή που έμεινε στο μυαλό μου:

Τι άκουσα:

«Αγαπητοί μας πελάτες, παρακαλούμε να εγκαταλείψετε άμεσα το κατάστημα. Όλοι οι άνθρωποι της «εταιρείας» θα σας βοηθήσουν για να βγείτε από το κατάστημα με ασφάλεια»

Τι έλεγε πραγματικά η ανακοίνωση:

«Αγαπητοί μας πελάτες, λόγο τεχνικού προβλήματος θα σας παρακαλούσαμε να εγκαταλείψετε το κατάστημα. Όλοι οι άνθρωποι της «εταιρείας» θα σας βοηθήσουν για να βγείτε από το κατάστημα με ασφάλεια. »

Στην πραγματικότητα ήταν πολύ πιο καθησυχαστική χωρίς υποψία κινδύνου μέσα.

#3. Για όλο τον έξτρα πανικό μου, φταίει ένα ντοκιμαντέρ που είχα δει κάποτε για τη συμπεριφορά των ανθρώπων σε περιπτώσεις μαζικής καταστροφής. (όπου έλεγε να μην παρασυρθούμε από την απραξία των άλλων και την ψυχολογία της μάζας και να κινηθούμε αυτοβούλως και άμεσα. Αυτό έκανα!) Δεν έχω ιδέα γιατί το είχα δει!

Μα πάνω από όλα!

#4. Γιατί ρε άτιμο σύμπαν; Με βρήκες μόνη μετά από 1000 χρόνια μέσα στο αγαπημένο μου κατάστημα να δοκιμάζω με την ησυχία μου τα ρουχαλάκια μου και μου το χάλασες; Εεεε; Είσαι άτιμο ρε σύμπαν να ξέρεις!

Για την ιστορία δεν πήρα ποτέ εκείνα τα υπέροχα ρούχα που τόσο ήθελα και δε ξέρω πότε θα ξαναέχω την ευκαιρία να το κάνω. Ίσως όταν το σύμπαν, η ΔΕΗ και τα πιτσιρίκια μου συνωμοτήσουν υπέρ μου!

Liza

Κοινοποιήστε αυτό το άρθρο. Όμως δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του άρθρου χωρίς άδεια

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Αφήστε το σχόλιο σας εδώ κάτω γιατί εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε και να κάνουμε κουβεντούλα!

Author

Γεια σου! Είμαι e-mama Λίζα, Θεσσαλονικιά από κούνια, καλλιτεχνικό και ανήσυχο πνεύμα, λατρεύω οτιδήποτε κάνει χαρούμενους τους ανθρώπους! (όπως πχ η σπανακόπιτα). Η ζωή μου κινείται γύρω από 2 μικρούς και πολύχρωμους σίφουνες, τον 6 ετών Mini Me (Θάνο) και τον 2 ετών Mini Me Junior (Φοίβο). Μαζί θα ενημερωθούμε, θα διασκεδάσουμε, θα μαγειρέψουμε και θα βγάλουμε από μέσα μας ότι μας βαραίνει! Θα με βρεις στα άρθρα και τις φωτογραφίες του e-mama.gr, στα social media, στην επικοινωνία! :)

Write A Comment