Πως με άλλαξε η μητρότητα

Πως με άλλαξε η μητρότητα

Πάντα λάτρευα τα παιδιά.

Όμως δεν μπορούσα να καταλάβω πολλά πράγματα γι αυτά. Μερικές φορές αναρωτιόμουν με την υπομονή των γονιών τους ή με τον τρόπο διαπαιδαγώγησης που επέλεξαν.

Όταν ήρθε η ώρα που κράτησα το δικό μου παιδί στην αγκαλιά μου, όλα γύρισαν τούμπα.

Όλα ήρθαν ανάποδα!

Δεν είμαι πια η Λίζα. Είμαι η μαμά Λίζα. Όσο περίεργο και αν μου φαίνεται αυτό 3 χρόνια μετά πια. Γιατί μέσα μου έχω ακόμη εκείνο το τρελό ζαβολιάρικο κορίτσι που απορούσε κάποτε: «Εγώ πως θα γίνω μάνα; Μα είμαι ακόμη θεόμουρλη για να κάνω κάτι τέτοιο!»

Όταν κράτησα τον Mini Me για πρώτη φορά δεν έκλαψα. Δεν τρελάθηκα από τη συγκίνηση. Δεν με διαπέρασε ρίγος. Το μόνο που έκανα ήταν να του ψιθυρίσω στο αυτάκι του «Η μαμά είναι εδώ, η μαμά σε αγαπάει». Και ήταν λες και του το έλεγα για 1000στή φορά όπως του το ψιθυρίζω ακόμη και σήμερα στον ύπνο του. Ήταν λες και τον είχα από πάντα στη ζωή μου.

Και η ζωή αλλάζει όταν γίνεσαι μαμά. Ίσως να σας φανεί παλιομοδίτικη άποψη, αλλά πιστεύω ότι η φύση σε έχει έτσι φτιαγμένη ώστε να αλλάξεις όταν έρχεται η μητρότητα.

Η γέννηση του μικρού μου με γέμισε αυτοπεποίθηση.

Με έκανε να εμπιστεύομαι περισσότερο τον εαυτό μου. Παλιότερα για ότι και αν γινόταν, θεωρούσα πάντα ότι η συμβουλή κάποιου άλλου ήταν η καλύτερη λύση. Δεν πίστευα σε εμένα και στο ένστικτό μου. Η μητρότητα μου το άλλαξε αυτό αυτόματα. Ευτυχώς!

Νιώθω ότι η μητρότητα με έκανε να νοιάζομαι περισσότερο.

Για όλους! Τα βλέπω όλα πια με άλλο μάτι. Η συμπόνια και η κατανόηση προς τους άλλους αναπτύχθηκε σε μεγάλο βαθμό, τόσο που ούτε εγώ περίμενα. Ας μην αναφέρω καλύτερα το κλάμα. Συγκινούμαι και κλαίω με το παραμικρό! Έκλαψα ακόμα και όταν έφτιαχνα την πρόσκληση για το πάρτι του Mini Me! (Αν μου το έλεγαν πριν μερικά χρόνια θα ξίνιζα την μούρη μου: “Ναι σιγά, εγώ ποτέ!”)

Έχω περισσότερη υπομονή: (εκτός από τις στιγμές που δεν έχω 🙂 )

Όταν παλιότερα μου έλεγαν ότι όταν γίνεσαι μαμά βρίσκεις υπομονή από το πουθενά, δεν το πίστευα. Μπορώ να μένω ψύχραιμη απέναντι στον Mini Me που ουρλιάζει επειδή του έφυγε η κάλτσα. Και μπορώ να πω με Ιώβεια υπομονή 1000 φορές «Δεν πειράζει αγάπη μου έλα να την βάλουμε πάλι», όταν από μέσα μου βράζω! Αυτό και αν λέγεται υπομονή φίλες μου!

Έγινα καλύτερη μαγείρισσα από πριν.

Όταν παντρεύτηκα ήθελα να κάνω πολύ νόστιμα φαγητά για τον άνθρωπό μου! Όταν έγινα μάνα ήθελα να κάνω τα καλύτερα φαγητά για το μωρό μου! Ένα σκέλος της επιτυχίας στη μαγειρική νομίζω πια ότι είναι το κίνητρο για το οποίο μαγειρεύεις. Το πιστεύω! 🙂

Απέκτησα καλύτερη φωνή!

Ναι όσο κουλό και αν ακούγεται! Πάντα ζήλευα όσους είχαν ωραία φωνή. Προσπαθούσα να τραγουδήσω όσο καλύτερα γινόταν, όμως ποτέ δεν τα κατάφερνα πολύ καλά. Τραγουδάω πολύ στον Mini Me από νεογέννητο. Σταδιακά κατάλαβα ότι μπορώ να βγάλω νότες και ήχους που παλιά δεν μπορούσα! Κουφάθηκες; Και όμως μου συνέβη! 🙂

Έγινα πιο ευαίσθητη, πράγματα που δεν με πείραζαν καθόλου παλιά τώρα με κάνουν να κλαίω:

Το Πάσχα που μας πέρασε είδα για 746538η φορά στη ζωή μου το «Ιησούς από τη Ναζαρέτ». Μόνο που στο επεισόδιο με τη σφαγή των νηπίων λύγισα. Και ενώ την έχω δει πολλές φορές στο παρελθόν και δεν μου έκανε καμία απολύτως εντύπωση, αυτή τη φορά η καρδιά μου έσπασε. Δεν μπορώ να δω πια αυτή τη σκηνή, αν και η αναπαράσταση είναι πολύ ήπια χωρίς σκηνές βίας. Και αυτό είναι μόνο ένα παράδειγμα. Καταλαβαίνετε έτσι;

Η μητρότητα σίγουρα σε κάνει να βλέπεις μια διαφορετική αλήθεια πίσω από κάθε πράγμα.

Τίποτα δεν είναι πια ίδιο για εσένα. Γιατί είσαι μαμά πια. Όλα άλλαξαν, όχι μόνο εσύ. Η ζωή όλη!  

Είμαι η μόνη που το πιστεύω;

Ελάτε μαμάδες να μοιραστούμε τις εμπειρίες μας! Στείλε μας και εσύ τη δική σου εμπειρία για την μητρότητα. Στείλε μας αυτό που νιώθεις, γιατί εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε!

Με e-mail στο: [email protected] ή με προσωπικό μήνυμα στη σελίδα μας στο facebook e-mama.gr.

Λίζα

Κοινοποίησε αυτό το άρθρο για να το διαβάσουν και άλλοι γονείς!

Aκολουθήστε μας στις σελίδες μας στο facebook και στο Instagram!