Είμαι πιο ευτυχισμένη όταν το σπίτι μου είναι καθαρό

Μη φανταστείς από το τίτλο ότι είμαι τρελή με τη καθαριότητα και το συμμάζεμα. Κάθε άλλο, το σπίτι μου μερικές φορές πλέον θυμίζει ζούγκλα που κάποιος ξέχασε τη βρύση της ακαταστασίας ανοιχτή. Είμαι εργαζόμενη μάνα που φεύγω νωρίς από το σπίτι και γυρνάω αργά το βράδυ. Και δε το λέω να για να δικαιολογηθώ αλλά για να δώσω μια εικόνα.

Φέτος το καλοκαίρι που είχα άδεια, μπαίνει μια μέρα ο Husband στο σπίτι και μου λέει «Το σπίτι μυρίζει… ανεργία». (μου πήρε λίγη ώρα να «αποκρυπτογραφήσω» τη φράση του 🙂 ) Και καταλαβαίνω ότι αντιλαμβάνεται και εκείνος τη διαφορά. Όσο ήμουν άνεργη, το σπίτι ήταν πάντα συμμαζεμένο και καθαρό. Όμως η εποχή που άρχισα να δουλεύω πάλι, συνέπεσε και με τη μετάλλαξη του Mini Me σε τρομερό νήπιο! Που θέλει όλα τα παιχνίδια του σε όλο το σπίτι και που όσες φορές και να τα συμμαζέψεις εκείνα θα γυρίσουν πίσω στο σαλόνι περισσότερα αυτή τη φορά!

Υπήρξαν περίοδοι που ένιωθα τρομερά κουρασμένη για να κάνω το οτιδήποτε στο σπίτι. Γυρνούσα από τη δουλειά, έκανα μπάνιο τον εαυτό μου και το Mini Me και πέφταμε για ύπνο. Τότε ήταν που το πρόβλημα γιγαντωνόταν. Το σπίτι μου που παλιά στόλιζα και καθάριζα, που λάτρευα και συμμάζευα, άρχισα να το μισώ. Και δεν ένιωθα καλά. Ένιωθα πως οτιδήποτε και αν κάνω δεν θα έχει νόημα πια. Έκανα τα απολύτως απαραίτητα και αυτά κρατούσαν τόσο λίγο. Μέσα σε λίγες ώρες ήταν και πάλι σαν να μην είχα καθαρίσει και συμμαζέψει ποτέ.

Παιχνίδια από εδώ, χαρτιά από εκεί, στοίβες από άχρηστα αντικείμενα πάνω στη τραπεζαρία που είναι το πρώτο «ακουμπιστήρι» μόλις μπαίνεις σπίτι, άπειρα παπούτσια στην είσοδο του σπιτιού (από μπότες μέχρι σαγιονάρες, δεν έχουμε πρόβλημα, παντός καιρού), ρούχα πάνω στη καρέκλα και αντικείμενα που βρίσκονται παντού γιατί «Δε βαριέσαι; Αφού θα τα χρησιμοποιήσουμε και αύριο γιατί να τα συμμαζέψω;». Και από την άλλη είναι τόσες πολλές οι δουλειές και τόσο λίγος ο χρόνος! Τι να κάνω και τι να αφήσω; Να σκουπίσω ή να σιδερώσω; Αν σκουπίσω δεν θα έχουμε ρούχα να φορέσουμε αύριο! Αν σιδερώσω θα συνεχίζουμε να πατάμε στα σκουπιδάκια και θα τα μεταφέρουμε σε όλο το σπίτι; Ουφ! 🙁

Η εικόνα ενός σπιτιού που δεν είναι όπως την θέλω με έκανε να μη θέλω να πάω σπίτι μου, να κλείνω τα μάτια στο χαμό, να μου φταίνε όλα και να φέρνω στην επιφάνεια κάθε είδους πρόβλημα. Μου δημιουργούσε ένα αόρατο στρες που δεν μπορούσα να το διανοηθώ ότι προέρχεται από αυτό! Μια μέρα η μαμά μου, μου είπε ότι μέρος του προβλήματος μου είναι και αυτό. Το καταφύγιο μου πλέον δεν ήταν δικό μου, δεν ήταν αυτό που είχα συνηθίσει και με νευρίαζε πολύ!

Τότε ήταν που το επεξεργάστηκα στο κεφάλι μου. Ένα καθαρό και συμμαζεμένο σπίτι με κάνει πιο χαρούμενη, πιο ευτυχισμένη! Έχει πολύ μεγάλη σημασία για την καλή ψυχολογία σου, να είναι ο χώρος σου όπως τον θες. Και εγώ τον ήθελα και πάλι όμορφο!

Με έβαλα σε πρόγραμμα. Έκανα ένα καλό, οργανωμένο ξε – καθάρισμα. Έδιωξα τα περιττά, σουλούπωσα τα ασυμμάζευτα και υποσχέθηκα να κάνω όσο μπορώ… συντήρηση! Αποφάσισα να αγαπήσω και πάλι το σπίτι μου για να με ξαναγαπήσει και αυτό. Για να νιώθω καλά εκεί μέσα. Πήρα και μερικά διακοσμητικά (το χρωστούσα στο σπιτάκι μου, το είχα αφήσει καιρό χωρίς έστω μια μικρή ανανέωση) όπως αυτό της φωτογραφίας το οποίο κόλλησα στο τοίχο της κρεβατοκάμαρας, έτσι ώστε να το βλέπω κάθε φορά που ξυπνάω και να μη ξεχνάω κάποια πράγματα. 🙂

believe think explore dream discover createΣιγά σιγά το έφερα και πάλι στα μέτρα μου. Προσπαθώ να μην αφήνω για αύριο αυτό που μπορώ να κάνω σήμερα. Κάθε Σάββατο που είναι μέρα γενικής καθαριότητας για μένα, καθαρίζω το σπίτι το πρωί, πάμε για ψώνια με το μικρό και όταν γυρίζουμε νιώθω υπέροχα! Ένα καθαρό σπίτι, ένα σπίτι που το αγαπώ και το νιώθω δικό μου!

Όχι ένα σπίτι αποστειρωμένο, απαγορευτικό. Ένα σπίτι που ζούμε μέσα, παίζουμε, γελάμε, σκορπάμε, συμμαζεύουμε, και τα κάνουμε όλα πάλι από την αρχή! 🙂

UPDATE: Το κείμενο αυτό το έγραψα ενώ είχα μόνο ένα παιδί. Ακόμη νιώθω πιο ευτυχισμένη και ήρεμη όταν (σπάνια) το σπίτι είναι καθαρό και συμμαζεμένο, αλλά όταν ήρθε και ο μικρός Mini Me Junior – Φοίβος στη ζωή μας τα πράγματα έγιναν κάπως έτσι -> Tips για να είναι το σπίτι πάντα βρώμικο και ασυμμάζευτο

Μη φύγεις αν δεν το διαβάσεις! 🙂

Liza

(Δεν επιτρέπεται η αντιγραφή του άρθρου χωρίς άδεια)

Κάντε Like στη σελίδα μας στο facebook για να μαθαίνετε όλα τα νέα! 

Αφήστε το σχόλιο σας εδώ κάτω γιατί εμείς θέλουμε να το διαβάσουμε και να κάνουμε κουβεντούλα!

Author

Γεια σου! Είμαι e-mama Λίζα, Θεσσαλονικιά από κούνια, καλλιτεχνικό και ανήσυχο πνεύμα, λατρεύω οτιδήποτε κάνει χαρούμενους τους ανθρώπους! Η ζωή μου κινείται γύρω από 2 μικρούς και πολύχρωμους σίφουνες! Μαζί θα ενημερωθούμε, θα διασκεδάσουμε, θα μαγειρέψουμε και θα βγάλουμε από μέσα μας ότι μας βαραίνει!

12 Σχόλια

  1. Είναι πολύ περίεργο αυτό, αλλά κι εγω το ίδιο παθαινω! Γυριζω από τη δουλειά κουρασμένη κι αν το σπίτι είναι άνω κάτω δεν μπορώ να χαλαρωσω ψυχικά και σωματικά! Και εκνευριζομαι, αγχωνομαι, δυσανασχετω! Όταν όμως μπαίνω σπίτι και είναι όπως το άφησα, δηλαδή μαζεμένο, ε έχω άλλη ψυχολογία! Είμαι πιο χαρούμενη! Καλό μήνα!

    • Είναι αλήθεια! Σου φτιάχνει τη ψυχολογία, έχεις όρεξη για περισσότερα πράγματα! Μου πήρε λίγο καιρό να το καταλάβω αλλά τελικά ετσι είναι. 🙂 Καλό μήνα! 🙂

  2. λοιπόν, εγώ ήμουν ο πιο ακατάσταστος άνθρωπος του κόσμου. Δεν έμενα και πολλές ώρες στο σπίτι οπότε δεν έδινα και ιδιαίτερη σημασία. Αυτό εξακολουθούσε να ισχύει ακόμα και όταν γέννησα. Όμως από όταν γύρισα στην δουλειά, άρχισα να μην το αντέχω! Ναι παίζουμε και στο σαλόνι και στην κουζίνα και στο μπαλκόνι και στο μεγάλο υπνοδωμάτιο και σκορπάμε παιχνίδια στο δικό της δωμάτιο! Αλλά, κατά τις 8 ξεκιναμε να μαζεύουμε. Όλα πάνε στο παιδικό δωμάτιο στην θέση τους και αν μπει κάποιος στο σαλόνι το βράδυ δεν θα καταλάβει ότι υπάρχει παιδί. Πολλοί μου λένε ότι την καταπιέζω. Εγώ όμως έχω δεί όταν το σπίτι είναι τακτοποιημένο είμαστε όλοι μας πιο άνετοι!

    • Πράγματι και εμείς είμαστε πιο άνετοι. Όταν είναι χάλια είμαστε όλοι αναστατωμένοι. Και πιο πολύ εγώ φυσικά. Όσο μπορούμε να το έχουμε όμορφο. Μας αξίζει! 🙂

  3. Το έχω παρατηρήσει κι εγώ αυτό…όταν το σπίτι είναι ακατάστατο, με πιάνει μια τρέλα, δεν μπορώ να χαλαρώσω βρε παιδί μου! Βέβαια, με δυο παιδιά μέσα στο σπίτι και με τα δεκάδες παιχνίδια πεταμένα παντού, προσπαθώ να κάνω και λίγο το κορόιδο, γιατί αλλιώς θα φρικάρω! Από το πάρτι της Μάχης έρχομαι….

  4. ακόμα δεν έχω καταφέρει να το κάνω αυτό.είμαι πολύ ακατάστατη γενικά αλλά ώρες ώρες δεν αντέχω να το βλέπω τόσο αχούρι το σπιτι…ωστόσο είμαι τόσο κουρασμένη όταν κοιμούνται τα παιδιά που δεν αντέχω να κάτσω να τα τακτοποιήσω όλα αυτά….ίσως μεγαλώνοντας τα παιδιά να καταφέρω να γίνω πιο τακτική…

  5. πολύ μου άρεσε αυτή η ανάρτηση- και με την ευκαιρία του πάρτυ την ξαναδιάβασα.

    ούτε εγώ είμαι τρελή με την τάξη, προσπαθώ…
    αλλά βλέπω ότι συμβάλει στην καλύτερη ψυχολογία μας.
    και τα παιδιά μαθαίνουν να σέβονται και τους άλλους, συμμετέχοντας στις δουλειές και στο συμμάζεμα του σπιτιού

  6. Giota Bloggologies Reply

    Ω Θεε μου!!!! Πόσο δικό μου νιωθω αυτο το κειμενο…..

  7. Προ παιδιών έχω υπάρξει ψυχοπαθής με την καθαριότητα και την τάξη μέσα στο σπίτι.
    Και μετά ήρθαν τα 4 παιδιά! Ο τρόπος που έχει η ζωή για να θεραπεύει τις ψυχοπάθειες 🙂
    Τώρα το σπίτι μας είναι λιγότερο άρτ & μπιμπελάτο, πάντα καθαρό βέβαια, αλλά όχι πάντα σε τάξη.
    Όπως φαντάζεσαι, το χαίρομαι περισσότερο τώρα…

  8. Λοιπόν ακόμη και όταν τα παιδιά μου ήταν μικρά ήμουν τόσο «ψυχάκιας» με την καθαριότητα που φαντάσου πως καθε μέρα ήταν σαν να έκανα σχεδόν «γενική». Τι κατάλαβα; Ήμουν συνέχεια στην τσίτα και επειδή δεν είμαι απ αυτές που γκρινιάζουν, φωνάζουν, παρατηρούν έκανα κακό σε μένα. Μου πήρε 10 χρόνια να συνέλθω… τώρα… μόνο συγυρισμένο το θέλω αν έχει και λίγη σκόνη στα ράφια ή κάτω δεν πειράζει, την ακαταστασία όμως δεν την μπορώ με αποσυντονίζει. Βελτιώθηκα δεν μπορείς να πεις… άστα όλα έτσι όπως είναι Χριστίνα μου και ΖΗΣΕ!!! Φιλιά & καλό μήνα!

Write A Comment